II SA/Rz 8/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Małgorzata Wolska /spr./ Sędziowie WSA Paweł Zaborniak WSA Joanna Zdrzałka Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Zięba- Drymajło po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 grudnia 2014 r. sprawy ze skarg E. H., A. S., A. Z., E. M., F. K., G. P., H. P., H. R., I. S., J. W., J. B., J. W., J. P., M. P., M. B., M. K., M. P., M. R., P. W., S. M. i T. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I. uchyla pkt 1. zaskarżonego postanowienia; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w zakresie orzeczenia zawartego w pkt I sentencji do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] na rzecz skarżących E. H., J. W. i P. W. solidarnie kwotę 391 zł /słownie: trzysta dziewięćdziesiąt jeden złotych/, na rzecz M. K. i M. P. kwoty po 100 zł /słownie: sto złotych/ oraz na rzecz M. R. kwotę 340 zł /słownie: trzysta czterdzieści złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] Starosta [...] zatwierdził projekt scalenia gruntów części wsi Z., gm. [...], o ogólnym obszarze 354,3295 ha, zgodnie z projektem scalenia sporządzonym i wykazanym na mapie obszaru scalenia oraz w rejestrze szacunku porównawczego gruntów wydzielonych w wyniku scalenia przez upoważnionego geodetę J. O. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Wymienioną decyzję odczytano na ogólnym zebraniu uczestników okołoautostradowego scalenia gruntów wsi Z. w dniu 21 lutego 2013 r. a ponadto wywieszono: - na tablicy ogłoszeń Starostwa Powiatowego w [...] – w terminie od 22.02.2013 r. do 8.03.2013 r.; - na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy w [...] – w terminie od 22.02.2013 r. do 8.03.2013 r.; - na tablicy ogłoszeń wsi Z., Ł. oraz N. – w terminie od 22.02.2013 r. do 8 marca 2013 r. Od powyższego rozstrzygnięcia odwołania złożyło szereg stron postępowania. Postanowieniem z dnia [...] października 2013 r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 134, art. 129 § 2 K.p.a. w zw. z art. 28 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów (Dz.U. z 2003 r. Nr 178, poz. 1749 ze zm., na dzień orzekania przez Sąd obowiązuje tekst jednolity: Dz. U. z 2014 r. poz. 700 - zwana dalej: "ustawą"), w: - pkt 1) stwierdziło niedopuszczalność odwołań złożonych przez A. G., M. K., J. B., Z. i F. P., D. S., Z. O., T. P., M. K., F. K., E. M., G. P., T. B., B. P., M. i A. M., E. H., M. B., J. W., M. J., Z. K., A. P., E. i A. P., H. R., W. P., A. S., P. W., A. Z., M. G., Z. G., D. G., K. P., A. M., A. P., B. B., M. P., J. W., B. K., Z. O., W. U., M. C., H. P., J. P., K. K., L. W., M. P., P. N., H. H., M. D., M. P., M. P., K. S., W. S., M. S., A. S., E. G., W. O., J. B., M. W., W. P., P. i U. B., P. S., Ł. S., M. P., M. R., T. W., J. R., Z. i A. W., A. K., B. S., T. S., S. M., F. Kl., M. B., I. P., J. P., J. M., L. K., M. S., M. P., M. K., F. B., M. K., A. S., M. K., M. P., J. D., T. K; - w pkt 2 natomiast stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołań złożonych przez A. i W. S., M. K. oraz A Sp. z o.o. w [...]. W uzasadnieniu Kolegium powołało brzmienie art. 134 K.p.a, który stanowi podstawę prawną ww. postanowienia oraz art. 129 § 2 K.p.a., zgodnie z którym odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Kolegium zwróciło też uwagę na treść art. 28 ustawy o scalaniu i wymianie gruntów, w świetle którego decyzję o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów podaje się do wiadomości przez jej odczytanie na zebraniu uczestników scalenia, a ponadto przez jej wywieszenie na okres 14 dni w lokalach urzędów gmin, na których terenie są położone scalane grunty oraz na tablicach ogłoszeń we wsiach wchodzących w obszar scalenia. Z chwilą upływu powyższego terminu, decyzję o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów uważa się za doręczoną wszystkim uczestnikom scalenia. SKO stwierdziło, że zaskarżona decyzja Starosty [...], po jej odczytaniu w dniu 21.02.2013 r. na ogólnym zebraniu uczestników scalenia, podana została do wiadomości poprzez wywieszenie: - na tablicy ogłoszeń Starostwa Powiatowego w [...] – w terminie od 22.02.2013 r. do 8.03.2013 r.; - na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy w [...] – w terminie od 22.02.2013 r. do 8.03.2013 r.; - na tablicy ogłoszeń wsi Z., Ł oraz N. – w terminie od 22.02.2013 r. do 8 marca 2013 r. Zdaniem organu odwoławczego, w rozpatrywanej sprawie doręczenie decyzji nastąpiło dla wszystkich stron w dniu 8 marca 2013 r., tj. z upływem ostatniego dnia publicznego ogłoszenia (art. 28 ust. 2 ustawy). SKO podało, że odwołania zostały złożone w terminie od 25.02. – 8.03.2013 r. a zatem przedwcześnie (zanim kwestionowana decyzja weszła do obrotu prawnego), co z kolei obligowało organ do stwierdzenia ich niedopuszczalności. Na poparcie swojego stanowiska Kolegium powołało się na orzecznictwo sądowe dotyczące sposobu obliczania terminu do wniesienia odwołania na gruncie art. 49 K.p.a., zawierającego regulację podobną do tej z art. 28 ustawy o scalaniu i wymianie gruntów. W ocenie organu odwoławczego, stanowisko to zresztą nie może budzić wątpliwości w świetle literalnej wykładni art. 28 ustawy, określającego datę początkową, od której termin do wniesienia odwołania rozpoczyna swój bieg. Dokonanie przedmiotowej czynności przed rozpoczęciem tego biegu nie może więc wywołać żadnych skutków prawnych. Z tych przyczyn SKO stwierdziło niedopuszczalność odwołań wniesionych przez uczestników scalenia przed dniem 9 marca 2013 r. Natomiast odnośnie odwołań złożonych przez A. i W. S., M. K. oraz A Sp. z o.o. w [...], SKO stwierdziło, że zostały one złożone z uchybieniem terminu. W okolicznościach sprawy, co wyżej wskazano termin do wniesienia odwołania rozpoczynał swój bieg od dnia 8 marca 2013 r., natomiast upłynął w dniu 22 marca 2013 r. (uwzględniając art. 129 § 2 i art. 57 § 1 K.p.a.). Tymczasem A. i W. S. złożyli odwołanie w dniu 31.07.2013 r., M. K. w dniu 28.03.2013 r., a A Sp. z o.o. z/s w [...] w dniu 15.05.2013 r., to zaś z kolei obligowało organ do stwierdzenia, że odwołania wyżej wymienionych zostały wniesione z uchybieniem terminu. Nadto Kolegium stwierdziło niedopuszczalność odwołań złożonych przez F. K., F. B., A. S., M. S. i M. M., z przyczyn podmiotowych, gdyż żadnej z tych osób nie przysługuje własność nieruchomości objętych postępowaniem. Po ich stronie brak jest legitymacji odwoławczej. Skargi na powyższe postanowienie Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli: E. H., J. W., P. W. (wspólna skarga) – reprezentowani przez pełnomocnika r. pr. Z. M., T. B., W. S., S. M., P. N., M. S., M. K., M. G., M. B., M. P., M. P. i M. P. (wspólna skarga), J. B., I. S., G. P., H. P. i J. P. (wspólna skarga), F. K., E. M., B. P., A. Z., H. R. oraz A. S. i W. P. (wspólna skarga), A. S., A. M., M. K., M. R., Z. O. E. H., J. W., P. W. wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części ich dotyczącego oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania oraz o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. Kwestionowanemu postanowieniu zarzucili naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez brak dokładnego rozpatrzenia materiału dowodowego, w tym brak wyjaśnienia przyczyn przedwczesności złożenia odwołań i niesprawdzenie poprawności pouczenia zawartego w decyzji organu I instancji. Zarzucili również naruszenie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 w zw. z art. 112, art. 107 § 1, art. 8 i art. 9 K.p.a. poprzez stwierdzenie niedopuszczalności wniesionych przez nich odwołań, mimo zastosowania się przez nich do zawartego w decyzji organu I instancji błędnego pouczenia. Skarżący wskazali, że w decyzji tej pouczono o prawie złożenia odwołania w terminie 14 dni od daty jej ogłoszenia. Dla uczestników scalenia, niebędących profesjonalistami, takim ogłoszeniem był dzień publicznego odczytania decyzji, tj. 21 luty 2013 r. T. B. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy (art. 7, art. 77, art. 80, art. 107, art. 129 § 2, art. 134 w zw. z art. 28 ust. 1 i 2 ustawy), poprzez brak ustaleń w zakresie prawidłowości pouczenia zawartego w decyzji pierwszoinstancyjnej i brak prawidłowego zrozumienia go przez tak liczną grupę osób. W. S., S. M., G. P. nie precyzując kierunku weryfikacji zaskarżonego postanowienia wskazali na jego krzywdzący charakter. P. N. w swej skardze wyraził brak zgody na wydaną decyzję w przedmiocie scalenia gruntów. M. S., I. S. oraz J. W., E. M., A. S. zaskarżyli pkt 1) postanowienia i wnieśli o jego uchylenie w tej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Za zbytni formalizm uznali, stwierdzenie, że środek odwoławczy nie może zostać złożony kilka dni wcześniej. M. K. zawnioskowała natomiast o uchylenie postanowienia w całości, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia i zasądzenie kosztów postępowania. Skarżąca wskazała, że decyzja scaleniowa jest krzywdząca a pouczenie w niej zawarte niejasne i nieprecyzyjne. To urzędnicy wprowadzili ją w błąd co do terminu zaskarżenia. Także M. G., M. B., M. P. wyrazili niezadowolenie z wydanej decyzji w przedmiocie scalenia gruntów, nie sprecyzowali kierunku weryfikacji zaskarżonego postanowienia. M. P. i M. P. wnieśli o uchylenia zaskarżonego postanowienia i ustalenie, że ich odwołanie jest dopuszczalne. Wskazali na celowe działanie Starosty i wprowadzenie osób uczestniczących w postępowaniu scaleniowym w błąd. Wskazali, że zostali błędnie pouczeni o terminie i możliwości wniesienia odwołania. J. B. zawnioskowała natomiast o uchylenie postanowienia i uznanie jej odwołania za złożone w terminie. Wskazała na błędne pouczenie w zakresie prawa do złożenia odwołania. H. P. i J. P. zaskarżyli pkt 1) postanowienia. Podkreślili, że ich żądania nie zostały rozpatrzone w terminie, nie zgodzili się na wydzielone w postępowaniu scaleniowym działki. Wskazali także, że na zebraniu w dniu 21.02.2013 r., aż 79 osób zostało błędnie pouczonych o prawie złożenia odwołania. Sformułowali zarzut bezczynności, opieszałości i biurokratycznego sposobu załatwiania spraw przez organ. F. K. wnioskując o uchylenie postanowienia i uznanie odwołania za złożone z zachowaniem terminu, wskazał na "błędną informację" zawartą w decyzji Starosty. B. P. podał, że sugerując się pouczeniem zawartym w decyzji złożył odwołanie. W jego ocenie wniósł je z zachowaniem terminu a zatem działanie Kolegium było bezpodstawne. Podkreślił, że osoby uczestniczące w scaleniu zostały wprowadzone w błąd. A. Z. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i ustalenie, że złożone przez nią odwołanie jest dopuszczalne. Wskazała na krzywdzący sposób załatwienia sprawy. H. R., A. S. i W. P. wnieśli o "uchylenie zaskarżonych decyzji pierwszej i drugiej instancji" jako krzywdzących oraz o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. M. K. podała, że jej odwołanie zostało złożone w terminie, zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji organu I instancji. Jej zdaniem pouczenie to zostało niezrozumiale sformułowane. Wskazała na celowe wprowadzenie w błąd osób uczestniczących w scaleniu. A. M. zawnioskowała natomiast o ponowne rozpatrzenie sprawy. M. R. wyraziła niezadowolenie z przebiegu postępowania scaleniowego i nie wyraziła zgody na "przyjęcie działki". Zawnioskowała o uchylenie postanowienia i uznanie, że jej odwołanie zostało wniesione w terminie. Z. O. również wskazała na krzywdzący sposób przeprowadzenia postępowania scaleniowego. Wyjaśniła, że na zebraniu ogólnym uczestników scalenia zapoznała się z treścią decyzji, dlatego uznała, że może złożyć odwołanie. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 8/14 Wojewódzki Sad Administracyjny w Rzeszowie umorzył postępowanie sądowe ze skargi M. P. (z uwagi na jej wycofanie), natomiast postanowieniem z tej samej daty (sygn. j.w.) odrzucił skargi A. M., A. S., W. P., B. P., M. S., P. N., W. S., M. G., M. K., Z. O. (z uwagi na braki fiskalne, formalne skargi a w jednym przypadku z uwagi na złożenie jej po terminie). W dalszej kolejności postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 8/14 WSA w Rzeszowie odmówił wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sprawowana przez Sąd, zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), kontrola działalności administracji obejmuje badanie legalności, czyli zgodności z prawem zaskarżonych aktów, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwana dalej w skrócie "P.p.s.a."). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ramach kontroli legalności Sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.). Dokonując takiej kontroli w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że skargi zasługują na uwzględnienie. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2013 r., wydane na podstawie art. 134 K.p.a. Przepis ten dotyczy pierwszego etapu postępowania odwoławczego, w którym następuje badanie wniesionego środka odwoławczego pod względem formalnym. Na tym etapie organ odwoławczy jest obowiązany ocenić czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione w terminie. Negatywny wynik badania wstępnego skutkuje wydaniem jednego z dwóch wymienionych w art. 134 K.p.a. rozstrzygnięć – stwierdzenia niedopuszczalności odwołania lub stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Tryb i termin wniesienia odwołania reguluje art. 129 § 1 i § 2 K.p.a., stanowiąc, że odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia. Sposób doręczenia pism w postępowaniu administracyjnym został uregulowany w art. 39 do 49 K.p.a. Stosownie do art. 49 K.p.a. strony mogą być zawiadamiane o decyzjach lub innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi; w tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia. Decyzja Starosty [...] z dnia [...] lutego 2013 r. w sprawie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów wsi Z. gm. [...], od której skarżący wnieśli odwołania, została wydana na podstawie ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów (Dz. U. z 2014 r. poz. 700 - zwana dalej: "ustawą"). Zgodnie z art. 28 tej ustawy decyzję o scaleniu i zatwierdzeniu projektu scalenia podaje się do wiadomości przez jej odczytanie na zebraniu uczestników scalenia, a ponadto przez jej wywieszenie na okres 14 dni w lokalach urzędów gmin, na których terenie są położone scalane grunty, oraz na tablicach ogłoszeń we wsiach wchodzących w obszar scalenia (ust. 1). Z chwilą upływu terminu, o którym mowa w ust. 1, decyzję o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów uważa się za doręczoną wszystkim uczestnikom scalenia (ust. 2). Aby zatem decyzja o zatwierdzeniu projektu scalenia została wprowadzona do obrotu prawnego poprzez jej doręczenie, muszą być spełnione dwa warunki; pierwszy - odczytanie decyzji na zebraniu uczestników scalenia - oraz drugi - wywieszenie decyzji na okres 14 dni w miejscach wskazanych w art. 28 ust. 1 ustawy o scalaniu i wymianie gruntów. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Kolegium podało, że art. 28 ww. ustawy określa datę początkową, od której termin do wniesienia odwołania rozpoczyna swój bieg. Jest to dzień, w którym stronie doręczono decyzję, zaś wniesienie odwołania przed rozpoczęciem biegu terminu do dokonania tej czynności jest przedwczesne. W konkluzji organ stwierdził, że odwołania wniesione przez uczestników postępowania scaleniowego (wymienionych w pkt 1 zaskarżonego postanowienia), jako wniesione przedwcześnie nie mogą wywołać skutków prawnych, dlatego stwierdzono niedopuszczalność odwołań. Mając na względzie przytoczone przepisy należy stwierdzić, że pogląd ten, co do zasady jest zgodny z przepisami prawa, ale stan faktyczny sprawy przyjęty przez Sąd do orzekania nie pozwala na ich zastosowanie. Bezsporne w sprawie jest, że decyzja Starosty [...] z dnia [...] lutego 2013 r. została odczytana na zebraniu ogólnym uczestników scalenia w dniu 21 lutego 2013 r., co potwierdzone zostało protokołem z zebrania ogólnego uczestników wokółautostradowego scalenia gruntów wsi Z. Jak wynika z jego treści, w trakcie zebrania podano miejscowości, w których na tablicy ogłoszeń będzie wywieszona decyzja (pkt 3 protokołu) oraz informację, że z chwilą upływu terminu wywieszenia decyzję o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów uważa się za doręczoną (pkt 5 protokołu), a także informację o możliwości złożenia odwołania od decyzji Starosty [...] do SKO w [...] (pkt 7 protokołu). Z akt sprawy wynika, że wywieszenie decyzji o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów nastąpiło: - na tablicy ogłoszeń Starostwa Powiatowego w [...] – w terminie od 22.02.2013 r. do 8.03.2013 r.; - na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy w [...] – w terminie od 22.02.2013 r. do 8.03.2013 r.; - na tablicy ogłoszeń wsi Z., Ł. oraz N. – w terminie od 22.02.2013 r. do 8 marca 2013 r. W tym miejscu zauważyć należy, że istotą instytucji doręczenia w drodze publicznego ogłoszenia określonej w art. 49 K.p.a. jest, o ile przepisy szczególne na to pozwalają, zawiadomienie stron o wydanych decyzjach i innych czynnościach organów administracji w drodze publicznego obwieszczenia lub w inny zwyczajowo przyjęty sposób w danej miejscowości. Przepisem prawa materialnego, który zezwala na dokonanie doręczenia decyzji w trybie art. 49 k.p.a. jest właśnie art. 28 ust. 2 ustawy o scalaniu i wymianie gruntów. Bieg terminu, o którym mowa w przepisie art. 49 k.p.a., rozpoczyna się w dniu, w którym dokonano publicznego, w sensie dostępności dla osób zainteresowanych, udostępnienia decyzji administracyjnej (patrz: wyrok NSA z 15.06.2012 r. sygn. akt II OSK 847/12, Lex nr 1216776). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że art. 49 K.p.a., w sposób jednoznaczny stwierdza, że w przypadku obwieszczenia, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Niezależnie od faktycznej daty zapoznania się z treścią obwieszczanej decyzji przyjmuje się, na podstawie art. 49 K.p.a. fikcję prawną, że doręczenie następuje z upływem czternastu dni od publicznego ogłoszenia. Termin doręczenia obliczać zatem należy od pierwszego dnia, w którym obwieszczenie zostało udostępnione do wiedzy publicznej w sposób zwyczajowo przyjęty (patrz: postanowienie NSA z 20.10.2011 r., sygn. akt II OSK 2136/11, Lex nr 1070376; wyrok NSA z 1.12.2010 r., sygn. akt II OSK 1903/10 publ.: baza orzeczeń: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaznaczyć przy tym należy także, że przy obliczaniu czternastodniowego terminu, o jakim mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów, obliczając jego upływ nie uwzględnia się dnia wywieszenia decyzji na tablicy ogłoszeń (por. wyrok WSA w Krakowie z 30.12.2008 r. sygn. akt II SA/Kr 279/08 Lex nr 489176; wyrok WSA w Krakowie z 18.12.2008 r. sygn. akt II SA/Kr 460/08 Lex nr 569584). W okolicznościach rozpoznawanej sprawy obwieszenia o wydanej decyzji zostały podane w tym samym czasie, tj. od 22.02.2013 r. do 8.03.2013 r. na tablicy ogłoszeń Starostwa Powiatowego w [...], Urzędu Gminy w [...], wsi Z., Ł. oraz N. Kolegium wywiodło, że doręczenie decyzji nastąpiło dla wszystkich stron w dniu 8 marca 2013 r., który był ostatnim dniem publicznego ogłoszenia, dlatego też odwołania wniesione przez skarżących w okresie pomiędzy 25 lutym a 8 marca 2013 r., zostały złożone przedwcześnie, a to skutkowało stwierdzeniem niedopuszczalności tych odwołań na podstawie art. 134 K.p.a. W ocenie Sądu powyższy pogląd Kolegium, w świetle treści pouczenia o trybie i terminie do wniesienia odwołania zawartego w decyzji Starosty [...] z dnia [...] lutego 2013 r., nie zasługuje na akceptację. Nie odpowiada on warunkom wynikającym z art. 49 K.p.a. i art. 28 ust. 2 ustawy. Mianowicie organ I instancji w decyzji zawarł pouczenie o następującej treści: "Od decyzji niniejszej służy stronom prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pośrednictwem Starosty [...], w terminie czternastu dni od daty jej ogłoszenia. Decyzję niniejszą podaje się do wiadomości przez jej odczytanie na zebraniu ogólnym uczestników scalenia w dniu 21 lutego 2013 r., a następnie przez jej wywieszenie na okres 14 dni w lokalu Urzędu Gminy w [...] oraz na tablicach ogłoszeń we wsiach Z., Ł. i N., gm. [...] Po upływie w/w okresów decyzję o zatwierdzeniu scalenia gruntów wsi Z. uważa się za doręczoną wszystkim uczestnikom scalenia". Słusznie zarzucają skarżący, że pouczenie to nie jest precyzyjne, wprowadza "w błąd" i może być odczytywane zgodnie z jego literalnym brzmieniem. Skoro przepis art. 28 ust. 2 ustawy o scaleniu (...) skutek doręczenia decyzji o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów wiąże z upływem 14 dni od dnia wywieszenia w lokalach urzędów gmin, to konsekwentnie pouczenie o terminie do wniesienia odwołania winno zostać połączone z pojęciem "doręczenie decyzji", a nie tak jak to uczynił organ I instancji z datą "ogłoszenia" decyzji. W niniejszej sprawie skarżący zachowali się zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji pierwszoinstancyjnej, składając odwołania w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia decyzji na zebraniu uczestników scalenia. Zgodnie z art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia w powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 840/10, (Lex nr 593399), stwierdzający, że strona składając odwołanie w terminie podanym przez organ w decyzji wnosi je skutecznie niezależnie od tego, czy w danym przypadku, zgodnie z przepisami uchybiła terminowi. Podobnie stanowisko zajął NSA również w wyroku z dnia 4 stycznia 2013 r, I OSK 1553/11, LEX Nr 1269625, gdzie uznał po pierwsze, że błędne pouczenie w decyzji to zarówno błędne określenie środka służącego do zaskarżenia decyzji, jak i błędne pouczenie co do terminu wniesienia środka zaskarżenia. NSA stwierdził również, że jeśli przepis udziela stronie z mocy prawa ochrony prawnej, a tak expressis verbis stanowi art. 112 k.p.a., to nie ma podstaw do odsyłania jednostki na inną drogę ochrony prawnej (prośba o przywrócenie terminu). Tut. Sąd podziela przywołane poglądy judykatury, tym bardziej, że znajdują oparcie w zasadach ogólnych postępowania administracyjnego, w szczególności wyrażonych w art. 7-9 k.p.a. (zasady uwzględniania słusznego interesu obywatela, pogłębiania zaufania do organów Państwa oraz zasada informowania stron). Dodatkowo Sąd zauważa, że z akt administracyjnych sprawy wynika, że SKO nie dokonało weryfikacji braku formalnego wspólnego odwołania I. S. i J. W., które podpisał tylko J. W. W ponownie prowadzonym postępowaniu wskazany brak formalny ww. odwołania będzie wymagał uzupełnienia. Reasumując Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie stwierdzające w pkt 1 niedopuszczalność odwołań zapadło z istotnym naruszeniem art. 134 k.p.a. w zw. z art. 112 k.p.a., to zaś powoduje, że Sąd uchylił je, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. Z mocy art. 152 p.p.s.a. Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie, w granicach uwzględnienia skargi, nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a. w zw. z art. 210 § 1 i art. 205 § 1 i § 2 P.p.s.a. wobec tych skarżących, którzy złożyli stosowny wniosek o ich zwrot przed zamknięciem rozprawy. W ponownie prowadzonym postępowaniu SKO usunie brak formalny odwołania, na który zwrócił uwagę Sąd w uzasadnieniu wyroku, a następnie w zależności od rezultatu jego uzupełnienia rozpozna je. Ponadto rozpozna odwołania stron w stosunku, do których Sąd uchylił pkt 1 zaskarżonego postanowienia w zakresie stwierdzenia niedopuszczalności odwołań.