III SAB/Po 17/13

SENTENCJA Dnia 17 grudnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R N na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej dotyczącej ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku rolnym i podatku od nieruchomości za 2011 rok postanawia : odrzucić skargę UZASADNIENIE Wójt Gminy M wydał w dniu 08 lipca 2013 r. decyzję dotyczącą ustalenia R N łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku rolnym i podatku od nieruchomości za 2011 rok. Pismem z dnia 19 lipca 2013 r. podatnik wniósł odwołanie od tej decyzji, a SKO w K wydało w dniu 1 października 2013 r. decyzję uchylającą w całości decyzję i przekazującą sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Pismem z dnia 29 października 2013 r. R N wniósł skargę na bezczynność SKO w K, mającą polegać na nierozpoznaniu w terminie odwołania od decyzji organu I instancji z 8.07.2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 37 par. 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W przypadku samorządowego kolegium odwoławczego stronie służy wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w powyższym zakresie. Wyczerpanie tego trybu skutkuje możliwością wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność danego samorządowego kolegium odwoławczego. W niniejszej sprawie strona wniosła skargę do WSA w Poznaniu na bezczynność SKO w K bez uprzedniego wezwania tego organu do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 kpa. Z tego względu skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 par. 1 pkt. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Wskazać należy ponadto, że strona dążyła do zaskarżenia bezczynności SKO w K w przedmiocie odwołania od decyzji organu I instancji z 08.07.2013 r., tymczasem organ II instancji rozpatrzył merytorycznie to odwołanie wydając decyzję z dnia 1.10.2013 r.