I GSK 352/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach (spr.) Sędzia NSA Hanna Kamińska Sędzia del. WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Dyrektora Warmińsko-Mazurskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Olsztynie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 22 czerwca 2017 r. sygn. akt I SA/Ol 328/17 w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Warmińsko-Mazurskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Olsztynie z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej producentom rolnym, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody 1. uchyla zaskarżony wyrok, 2. oddala skargę, 3. odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, objętym skargą kasacyjną wyrokiem z 22 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Ol 328/17 po rozpoznaniu skargi J. W. na decyzję Dyrektora Warmińsko - Mazurskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Olsztynie z dnia [...] marca 2017r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej producentom rolnym, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody w punkcie pierwszym uchylił zaskarżoną decyzję, w punkcie drugim zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego. W motywach rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że decyzją z [...] marca 2017 r. Dyrektor Warmińsko – Mazurskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Olsztynie, utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Olsztynie z dnia [...] grudnia 2016 r., którą odmówiono J. W., przyznania pomocy finansowej z tytułu szkody w gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej. Podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły ustalenia postępowania administracyjnego, z których wynikało, że w dniu [...] grudnia 2016 r. J. W. wniosła o przyznanie pomocy finansowej dla producentów rolnych, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody w danej uprawie w wysokości co najmniej 50 % i mniej niż 70 %, spowodowane wystąpieniem w 2016 r. suszy, gradu, huraganu, deszczu nawalnego lub ujemnych skutków przezimowania w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich. Producentka rolna podała, że w 2016 r. w jej gospodarstwie wystąpiły szkody spowodowane wystąpieniem ujemnych skutków przezimowania uprawy pszenicy ozimej. Jednocześnie oświadczyła, iż w dniu wystąpienia szkody nie posiadała ubezpieczenia co najmniej 50% powierzchni upraw w gospodarstwie rolnym od czterech ryzyk. Odmawiając przyznania pomocy finansowej, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Olsztynie w uzasadnieniu decyzji z [...] grudnia 2016 r. powołał jako podstawę prawną przepis § 13j ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2015 r., poz. 187 ze zm., dalej: rozporządzenie). W ocenie organu, strata w uprawie wyniosła w niniejszej sprawie 49,29%, tj. poniżej wskaźnika 50%, o którym mowa w tym przepisie rozporządzenia. Utrzymując tę decyzję w mocy, Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wskazał, że zgodnie z powołanym wyżej przepisem § 13j ust. 1 rozporządzenia, w 2016 r. Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, producentom rolnym (...), w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody w danej uprawie w wysokości co najmniej 50% i mniej niż 70% lub szkody powstały na powierzchni co najmniej 50% i mniej niż 70% upraw w szklarniach i tunelach foliowych, spowodowane wystąpieniem w 2016 r. suszy, gradu, huraganu, deszczu nawalnego lub ujemnych skutków przezimowania w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich. Organ odwoławczy podniósł, że w niniejszej sprawie Komisja ds. likwidacji szkód w protokole z dnia [...] kwietnia 2016 r. stwierdziła, że łączna powierzchnia gospodarstwa strony wynosi 250,70 ha użytków rolnych, zaś powierzchnia ogólna uprawy pszenicy ozimej w dniu wystąpienia szkody - 94,97 ha. Zgodnie z oświadczeniem strony, szkody wystąpiły na powierzchni 88,24 ha uprawy pszenicy ozimej. W protokole z szacowania szkód została jednak wymieniona również uprawa pszenicy ozimej na powierzchni 6,73 ha. Według wyliczeń Komisji, szkody w gospodarstwie rolnym w uprawach rolnych wyniosły 42,65% średniej rocznej produkcji. Na działce rolnej o powierzchni 88,24 ha wielkość utraconego plonu wynosiła 50%, tj. 44,12 ha. Natomiast w odniesieniu do działki rolnej o powierzchni 6,73 ha wielkość utraconego plonu wynosiła 40%, tj. dotyczyła 2,69 ha. Powierzchnia uszkodzona wynosiła łącznie 46,81 ha w odniesieniu do powierzchni ogólnej pszenicy ozimej 94,97 ha. W konsekwencji strata w uprawie pszenicy ozimej wyniosła 49,29 %, czyli poniżej wskaźnika 50%, o którym mowa w § 13j ust. 1 rozporządzenia, co stanowiło podstawę do odmowy wnioskowanej pomocy. Sąd I instancji wskazał, że wyliczenia wysokości procentowego wskaźnika straty w gospodarstwie organy dokonały na podstawie sporządzonego przez komisję do spraw likwidacji szkód w gospodarstwie rolnym strony protokołu z 4 kwietnia 2016 r. Treść tego protokołu nie budziła zdaniem Sądu, wątpliwości. Wbrew bowiem stanowisku organu, przedmiotem oszacowania zakresu i wysokości strat w tym gospodarstwie były dwie - a nie jak przyjęto w decyzji - jedna uprawa w zakresie pszenicy ozimej, co jednoznacznie potwierdzają zapisy zawarte punktach 1 i 2, rubrykach 2, 3, 4 i następnych tabeli na stronie 1 protokołu. Wyraźnie wskazano tu zarówno na powierzchnie obu upraw w gospodarstwie w dniu kontroli (88,24 i 6,73 ha), a w rubryce 8 tabeli, na wyliczenie procentowe utraconego plonu na 1 ha, wynoszące odpowiednio dla tych upraw pszenicy – 50 i 40%. Również pozostałe, ujęte w kolejnych rubrykach tabeli wyliczenie zakresu i wysokości strat wyraźnie odrębnie traktują każdą z opisanych w pkt 1 i 2 upraw w zakresie pszenicy ozimej. W tych okolicznościach, Sąd I instancji zgodził się z argumentacją skargi, iż dokonanie przez organ zabiegu sumowania powierzchni dwóch oddzielnych upraw, po czym wyliczenie średniej z powstałych na nich szkodach, było nieuprawnione. WSA wskazał, że organ błędnie ocenił podstawowy w jej okolicznościach dowód w postaci protokołu komisji do spraw likwidacji szkód w gospodarstwie rolnym z 4 kwietnia 2016 r., co w konsekwencji doprowadziło do mającego wpływ na wynik sprawy, naruszenia przepisu prawa materialnego, tj. wydanego na podstawie art. 4 ust. 6 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2014 r. poz. 1438), § 13j ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Organy odmówiły bowiem przyznania stronie pomocy finansowej, na skutek błędnego ustalenia i wyliczenia szkody, przyjmując łącznie dla obu upraw pszenicy ozimej wymienionych w pkt 1 i 2 tabeli na stronie 1 protokołu oszacowania strat z 4 kwietnia 2016 r., stratę w wysokości 49,29%, tj. poniżej wskaźnika 50%, podczas, gdy mając na uwadze jednoznaczne zapisy wymienionego protokołu powinny dokonać wyodrębnienia tych prowadzonych na różnych działkach w zakresie jednej rośliny obu upraw, określając procentowo utracony plon dla każdej z nich osobno, tj. w wysokości 50 i 40%. Sąd I instancji reasumując wskazał, że ocenę faktyczną i prawną organ uwzględni w związku z ponownym rozpoznaniem sprawy, mając w szczególności na uwadze, że w spornym okresie w gospodarstwie strony istniały dwie uprawy pszenicy ozimej, z których jedną – o powierzchni 88,24 ha, wobec stwierdzenia 50% uszkodzenia, należało zakwalifikować do przyznania pomocy finansowej. Uchylenie decyzji z wymienionych powodów i związana z tym konieczność dalszego prowadzenia postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej, powodują, iż przedwczesna na obecnym etapie jest ocena pozostałych zarzutów skargi, w zakresie których przysługuje stronie prawo składania stosownych wniosków w tym postępowaniu. Dyrektor Warmińsko - Mazurskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Olsztynie, złożył skargę kasacyjną wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Skargę kasacyjną oparto na obu podstawach kasacyjnych przewidzianych w art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) zarzucając: I. naruszenie prawa materialnego: - § 13 j ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poprzez błędną wykładnię prowadzącą do uznania, że w 2016 r. ARiMR udziela pomocy finansowej producentom rolnym, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody w danej uprawie, którą według WSA w niniejszej sprawie należy traktować jako pszenicę zasianą na wybranej działce ewidencyjnej wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego, w sytuacji gdy prawidłowa wykładnia przepisu prowadzi do wniosku, że za uprawę należy uznać działalność producenta rolnego w gospodarstwie rolnym polegającą na wysianiu skonkretyzowanej rośliny i wykonywaniu zabiegów agrotechnicznych mających na celu uzyskanie plonu, przy czym bez względu na ilość działek ewidencyjnych, na których uprawa będzie miała miejsce - nadal będzie to jedna uprawa w gospodarstwie rolnym, - art. 25 ust. 5 lit a i ust. 6 lit a i b rozporządzenia Komisji UE nr 702/2014 z dnia 25.06.2014 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U.UE.L.2014.193.1) w związku z § 13j ust. 3 pkt 2 w/w rozporządzenia RM z dnia 27 stycznia 2015 r. - poprzez niezastosowanie, - art. 4 ust. 1 pkt 2 i ust. 6. ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o ARiMR (Dz. U. z 2014 r. poz. 1438), zgodnie z którym zadaniem Agencji jest wspieranie przedsięwzięć związanych ze wznowieniem produkcji w gospodarstwach rolnych, w których wystąpiły szkody spowodowane przez ujemne skutki przezimowania w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich; szczegółowy zakres i sposoby realizacji w/w zadania, w tym warunki i tryb udzielania wsparcia w ramach tych zadań, mając na względzie priorytety polityki państwa w zakresie rolnictwa, rozwoju wsi i rynków rolnych oraz efektywne wykorzystanie środków finansowych na podstawie delegacji z art. 4 ust. 6 ustalono w w/w rozporządzeniu RM z dnia 27 stycznia 2015 r. - poprzez błędną wykładnię prowadzącą do konstatacji, że wspieranie beneficjentów, których uprawa została dotknięta klęską może następować w oderwaniu od w/w zasad. II. naruszenie prawa procesowego: - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., poprzez uwzględnienie skargi tj. uchylenie decyzji poprzedzone błędnym uznaniem, że doszło do naruszeń prawa materialnego po stronie organu, mających wpływ na wynik sprawy. Argumenty na poparcie powyższych zarzutów zostały przedstawione w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, w którym autor skargi kasacyjnej podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. W odpowiedzi na skargę kasacyjną skarżąca wniosła o jej oddalenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z 183 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Jeżeli nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Za podstawę wyroku z 22 czerwca 2017 r., I SA/Ol 328/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przyjął ustalenia stanu faktycznego dokonane przez Dyrektora Warmińsko - Mazurskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Olsztynie. [...] grudnia 2016 r. J. W. wniosła o przyznanie pomocy finansowej dla producentów rolnych, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody w danej uprawie w wysokości co najmniej 50 % i mniej niż 70 %, spowodowane wystąpieniem w 2016 r. suszy, gradu, huraganu, deszczu nawalnego lub ujemnych skutków przezimowania w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich. Producentka rolna wskazała, że w 2016 roku w jej gospodarstwie wystąpiły szkody spowodowane wystąpieniem ujemnych skutków przezimowania uprawy pszenicy ozimej. Jednocześnie oświadczyła, że w dniu wystąpienia szkody nie posiadała ubezpieczenia co najmniej 50% powierzchni upraw w gospodarstwie rolnym od czterech ryzyk. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Olsztynie ustalił, że strata w uprawie wyniosła 49,29%, tj. poniżej wskaźnika 50%, o którym mowa w przepisie rozporządzenia. Uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawiera zatem jednoznaczne stanowisko, co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę rozstrzygnięcia. W ramach podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 2) p.p.s.a. autor skargi kasacyjnej zarzucił Sądowi I instancji naruszenie art. 145 § 1 pkt 1) lit. a) p.p.s.a. Natomiast w ramach podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 1) p.p.s.a Sądowi I instancji zarzucono naruszenie § 13j ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przez błędną wykładnię; przepisów art. 25 ust. 5 lit a i ust. 6 lit a i b rozporządzenia Komisji UE nr 702/2014 z dnia 25 czerwca 2014 r. (...) przez ich niezastosowanie; art. 4 ust. 1 pkt 2 i ust. 6 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o ARiMR przez błędną wykładnię. Według art. 174 pkt 2) p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Konstrukcja tej normy prawnej wskazuje, że stawiając zarzut naruszenia przepisów postępowania, które w ocenie strony skarżącej zostały naruszone przez Sąd I instancji, należy uprawdopodobnić istnienie potencjonalnego związku przyczynowego między uchybieniem proceduralnym a wynikiem postępowania sądowoadministracyjnego. W tym wypadku nie chodzi o to, że ewentualne uchybienie mogło mieć jakikolwiek wpływ na wynik sprawy, lecz wpływ istotny. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Naruszenie prawa materialnego może polegać na błędnej jego wykładni, czyli mylnym pojmowaniu treści lub znaczenia określonego przepisu, bądź na niewłaściwym jego zastosowaniu, czyli podciągnięciu ustalonego stanu faktycznego pod hipotezę niewłaściwego przepisu (błąd w subsumcji). Naruszenie prawa materialnego uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji tylko wtedy, gdy miało to wpływ na wynik sprawy. Ustawodawca nie precyzuje, co należy rozumieć przez naruszenie prawa "mające wpływ na wynik sprawy". Przepis art. 145 § 1 pkt 1) lit. a) p.p.s.a. normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej określając kompetencję sądu administracyjnego w fazie orzekania i co do zasady nie może stanowić samodzielnej podstawy kasacyjnej, ponieważ jego naruszenie przez Sąd I instancji jest zawsze następstwem uchybienia innym przepisom. Zastosowanie przez Sąd I instancji wskazanego środka określonego w ustawie, kiedy Sąd bezzasadnie stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy - jest naruszeniem przepisów postępowania (art. 174 pkt 2) p.p.s.a.). Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 2) ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zadaniem Agencji jest wspieranie przedsięwzięć związanych ze wznowieniem produkcji w gospodarstwach rolnych i działach specjalnych produkcji rolnej, w których wystąpiły szkody spowodowane przez suszę, grad, deszcz nawalny, ujemne skutki przezimowania, przymrozki wiosenne, powódź, huragan, piorun, obsunięcie się ziemi lub lawinę, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich. Jest to jedno z zadań powierzonych Agencji w zakresie szeroko rozumianego wspierania rolnictwa realizowanych na rzecz państwa, jako element prowadzonej przez państwo polityki rolnej. Według art. 4 ust. 6 i 7 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres i sposoby realizacji zadań wymienionych w ust. 1, w tym warunki i tryb udzielania wsparcia w ramach tych zadań, mając na względzie priorytety polityki państwa w zakresie rolnictwa, rozwoju wsi i rynków rolnych oraz efektywne wykorzystanie środków finansowych. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 6, Rada Ministrów uzależnia udzielenie wsparcia na przedsięwzięcia określone w ust. 1 pkt 2) od wysokości i zakresu szkód oszacowanych przez komisję powołaną przez wojewodę właściwego ze względu na miejsce ich wystąpienia, ujętych w protokole sporządzonym przez tę komisję, określając jednocześnie wymagania, jakim powinien odpowiadać skład takiej komisji, oraz zakres protokołu oszacowania szkód. Zgodnie z obowiązującym od 29 listopada 2016 r. § 13j ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U z 2015 r., poz. 187 ze zm.), w 2016 r. Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, producentom rolnym, którym został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody w danej uprawie w wysokości co najmniej 50% i mniej niż 70% lub szkody powstały na powierzchni co najmniej 50% i mniej niż 70% upraw w szklarniach i tunelach foliowych, spowodowane wystąpieniem w 2016 r. suszy, gradu, huraganu, deszczu nawalnego lub ujemnych skutków przezimowania w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich. Według § 13j ust. 4 rozporządzenia, pomoc, o której mowa w ust. 1, jest przyznawana, w drodze decyzji kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta rolnego, na wniosek tego producenta rolnego złożony w terminie do dnia [...] grudnia 2016 r. na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję na jej stronie internetowej. Z kolei, w § 13j ust. 5 i ust. 6 rozporządzenia uregulowano elementy konieczne wniosku oraz wymagane załączniki. Należy podkreślić, że zgodnie z § 1, rozporządzenie określa szczegółowy zakres i sposoby realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwanej dalej "Agencją", w tym warunki i tryb udzielania wsparcia dla przedsięwzięć realizowanych w ramach tych zadań. Natomiast, według 2 § ust. 1 pkt 3 lit. b) rozporządzenia, Agencja udziela pomocy finansowej z przeznaczeniem na wznowienie produkcji w gospodarstwach rolnych i działach specjalnych produkcji rolnej, w których wystąpiły szkody spowodowane przez grad, deszcz nawalny, ujemne skutki przezimowania, przymrozki wiosenne, powódź, huragan, piorun, obsunięcie się ziemi lub lawinę w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich. Z treści powołanych przepisów prawa wynika, że zadaniem Agencji jest wspieranie przedsięwzięć związanych ze wznowieniem produkcji w gospodarstwach rolnych i działach specjalnych produkcji rolnej, w których wystąpiły szkody spowodowane przez ujemne skutki przezimowania. Agencja udziela pomocy finansowej z przeznaczeniem na wznowienie produkcji w gospodarstwach rolnych i działach specjalnych produkcji rolnej, w których wystąpiły szkody spowodowane przez ujemne skutki przezimowania (...). Agencja udziela pomocy finansowej (...) producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2016 r. ujemnych skutków przezimowania w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich powstałe w danej uprawie w wysokości co najmniej 50% i mniej niż 70% (...). Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1) ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, Agencja realizuje również zadania określone w odrębnych przepisach, w szczególności dotyczące płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (...). Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U.UE.L.2013.347.608 z dnia 2013.12.20) w Artykule 4 Definicje i powiązane przepisy definiuje pojęcia "rolnik" oraz "gospodarstwo rolne." Rolnik to osoba, która prowadzi działalność rolniczą z wykorzystaniem wszystkich jednostek do działalności rolniczej i zarządzanych przez rolnika, znajdujących się na terytorium tego samego państwa członkowskiego. Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) Nr 639/2014 z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie uzupełnienia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz zmiany załącznika X do tego rozporządzenia (Dz.U.UE.L.2014.181.1) w pkt 14) preambuły stanowi: W rozporządzeniu (UE) nr 1307/2013 przewiduje się kilka możliwości przydzielania rolnikom uprawnień do płatności. Ze względu na pewność prawa należy przewidzieć, że - w przypadku faktycznego lub przewidywanego dziedziczenia, lub przewidywanego dziedziczenia, które może zostać odwołane, połączenia lub podziału gospodarstwa rolnego - liczba i wartość uprawnień do płatności, które mają zostać otrzymane, są ustanawiane na tych samych warunkach co warunki, które miałyby zastosowanie do rolnika pierwotnie zarządzającego gospodarstwem. (...) Ze względu na prawnie uzasadnione oczekiwania rolników zmiany statusu prawnego rolnika nie powinny mieć wpływu na liczbę lub wartość uprawnień do płatności, które rolnik może otrzymać, jeżeli rolnik ten nadal sprawuje kontrolę nad gospodarstwem pod względem zarządzania, korzyści i ryzyka finansowego. Natomiast, zgodnie z Artykułem 14 Przypadki dziedziczenia, zmiany statusu prawnego lub nazwy oraz połączenia i podziały ust. 1 rozporządzenia: W przypadku gdy rolnik otrzymał gospodarstwo lub część gospodarstwa w drodze faktycznego lub przewidywanego dziedziczenia, ma on prawo do wystąpienia, we własnym imieniu, o liczbę i wartość uprawnień do płatności, które mają zostać przydzielone na gospodarstwo lub część gospodarstwa, które otrzymał, na tych samych warunkach, co rolnik pierwotnie zarządzający gospodarstwem. Chociaż regulacje te dotyczą płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, jednakże nie można ich pominąć dokonując wykładni przepisów § 13j rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, które posługują się pojęciami producent rolny oraz gospodarstwo rolne. Prawo do uzyskania pomocy finansowej w omawianym trybie powstało 29 listopada 2016 roku i mogło być realizowane w terminie wskazanym w § 13j ust. 4 rozporządzenia (do dnia 5 grudnia 2016 r.). Skoro J. W. [...] grudnia 2016 r. złożyła wniosek w omawianym trybie, to obowiązkiem organu administracji publicznej było ustalenie istnienia przesłanek warunkujących przyznanie tej pomocy: czy producentowi rolnemu, który złożył wniosek nadano numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności; czy w gospodarstwie rolnym powstały szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2016 r. ujemnych skutków przezimowania w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich powstałe w danej uprawie w wysokości co najmniej 50% i mniej niż 70% (...). Oczywistym jest, że w pierwszej kolejności badaniu podlega, czy wniosek zawiera wszystkie elementy wskazane w § 13j ust. 5 rozporządzenia oraz, czy do wniosku dołączono dokumenty wskazane w § 13j ust. 6 rozporządzenia. Należy podkreślić, że wykładnia literalna zwrotu: producentowi rolnemu w którego gospodarstwie rolnym szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2016 roku ujemnych skutków przezimowania w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich powstałe w danej uprawie w wysokości co najmniej 50% i mniej niż 70% nie jest skomplikowana. Chodzi o producenta rolnego składającego wniosek oraz o gospodarstwo rolne, w którym w 2016 roku powstały szkody w uprawach rolnych z przyczyn tam wskazanych. Dowodem powstania szkód jest dokument urzędowy, jakim jest kopia protokołu oszacowania szkód zawierający określenie zakresu i wysokości szkód oszacowanych przez komisję powołaną przez wojewodę właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkód, wojewoda potwierdza wystąpienie szkód, sporządzając adnotację na tym protokole. Kopia protokołu oszacowania zawiera informacje o powierzchni upraw rolnych, na której powstały szkody spowodowane w 2016 r. ujemnymi skutkami przezimowania. Zgodnie bowiem z § 5 ust. 5 rozporządzenia, warunkiem udzielenia pomocy, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 3, jest dołączenie przez wnioskodawcę do wniosku o udzielenie kredytu bankowego protokołu oszacowania szkód zawierającego określenie zakresu i wysokości szkód oszacowanych przez komisję powołaną przez wojewodę właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkód, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3, przy czym w przypadku pomocy udzielanej zgodnie z ust. 2 pkt 2, wojewoda potwierdza wystąpienie szkód, sporządzając adnotację na tym protokole. Protokół oszacowania szkód sporządza się na formularzu udostępnionym na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rozwoju wsi. Reasumując, skoro zadaniem Agencji jest wspieranie przedsięwzięć związanych ze wznowieniem produkcji w gospodarstwach rolnych i działach specjalnych produkcji rolnej, w których wystąpiły szkody spowodowane wystąpieniem w 2016 roku ujemnych skutków przezimowania (...) oraz skoro udzielenie wsparcia na ten cel uzależnione jest od wysokości i zakresu szkód oszacowanych przez właściwą komisję, ujętych w protokole sporządzonym przez tę komisję, to udzielenie pomocy finansowej z przeznaczeniem na wznowienie produkcji w gospodarstwach rolnych i działach specjalnych produkcji rolnej, w których wystąpiły szkody spowodowane wystąpieniem w 2016 roku ujemnych skutków przezimowania, to wskazana pomoc jest przyznawana w drodze decyzji administracyjnej producentowi rolnemu, który złożył wniosek zawierający wszystkie elementy konieczne wraz z wymaganymi załącznikami i spełniona została przesłanka powstania szkody w uprawach rolnych spowodowanej wystąpieniem w 2016 roku ujemnych skutków przezimowania (...) powstałej w danej uprawie w wysokości co najmniej 50% i mniej niż 70%. W tej sprawie, Komisja ds. likwidacji szkód w protokole z [...] kwietnia 2016 r. stwierdziła, że łączna powierzchnia gospodarstwa strony wynosi 250,70 ha użytków rolnych, zaś powierzchnia ogólna uprawy pszenicy ozimej w dniu wystąpienia szkody - 94,97 ha. Szkody wystąpiły na powierzchni 88,24 ha uprawy pszenicy ozimej. W protokole z szacowania szkód została wymieniona również uprawa pszenicy ozimej na powierzchni 6,73 ha. Według wyliczeń Komisji, szkody w gospodarstwie rolnym w uprawach rolnych wyniosły 42,65% średniej rocznej produkcji. Na działce rolnej o powierzchni 88,24 ha wielkość utraconego plonu wynosiła 50%, tj. 44,12 ha. Natomiast w odniesieniu do działki rolnej o powierzchni 6,73 ha wielkość utraconego plonu wynosiła 40%, tj. dotyczyła 2,69 ha. Powierzchnia uszkodzona wynosiła łącznie 46,81 ha w odniesieniu do powierzchni ogólnej pszenicy ozimej 94,97 ha. W konsekwencji strata w uprawie pszenicy ozimej wyniosła 49,29 %, czyli poniżej wskaźnika 50%, o którym mowa w § 13j ust. 1 rozporządzenia. Skarga kasacyjna ma usprawiedliwioną podstawę z art. 174 pkt 2) p.p.s.a., ponieważ trafny jest zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. podniesiony w petitum skargi kasacyjnej, ponieważ organ administracji publicznej nie naruszył prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 188 p.p.s.a. uwzględnił skargę kasacyjną, uchylając zaskarżone orzeczenie i rozpoznał skargę, ponieważ uznał, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona. Na mocy art. 207 § 2 p.p.s.a. odstąpiono od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości, ponieważ zachodzi przypadek szczególnie uzasadniony.