I Ns 275/21

<p>Sygn. akt I Ns 275/21</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 20 grudnia 2021 r.</p> <p> <strong> <!-- -->S ąd Rejonowy w <span class="anon-block">S.</span>, Wydział I Cywilny, w składzie:</strong> </p> <p>Przewodniczący: SSR Anna Potyraj</p> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z wniosku <span class="anon-block">K. S.</span> </p> <p>z udziałem Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Sopocie</p> <p> <em> <!-- -->o przyznanie kompensaty</em> </p> <p> <em> <!-- -->na podstawie art. 8 ust. 5 ustawy z dnia 07 lipca 2005 r. o pa ństwowej kompensacie przysługującej ofiarom niektórych czynów zabronionych </em> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p>oddalić wniosek.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->albowiem</em> </strong> </p> <p>został złożony po upływie terminu 5 lat od daty popełnienia czynu zabronionego przez osobę, która jest siostrą ofiary czynu zabronionego, a więc nie jest osobą najbliższą w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 2005 roku o państwowej kompensacie przysługującej ofiarom niektórych czynów zabronionych.</p> <p>Sygn. akt I Ns 275/21</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wnioskodawczyni <span class="anon-block">K. S.</span> w dniu 05 listopada 2021 roku złożyła w tutejszym Sądzie wniosek o przyznanie jej kompensaty w kwocie 8.000 zł w oparciu o przepisy ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o państwowej kompensacie przysługującej ofiarom niektórych czynów zabronionych (t.jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 325). W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż ofiara czynu zabronionego <span class="anon-block">R. T.</span> zmarł na skutek zadanych mu w okresie od 30 października 2016 r. do 01 listopada 2016 r. obrażeń przez sprawcę <span class="anon-block">B. B.</span>. Wnioskodawczyni wskazała, iż <span class="anon-block">R. T.</span> był jej bratem, natomiast wnioskodawczyni poniosła wszelkie koszty związane z jego pogrzebem.</p> <p> <em> <!-- -->(wniosek – k. 3-8)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->S ąd ustalił i zważył co następuje:</strong> </p> <p>Wyrokiem z dnia 18 listopada 2019 roku w sprawie IV K 248/17 Sąd Okręgowy w Gdańsku uznał <span class="anon-block">B. B.</span> m.in. za winnego popełnienia w bliżej nieustalonym dniu, w okresie od dnia 30 października 2016 roku do 01 listopada 2016 roku czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148 § 1 k.k.</a> na szkodę <span class="anon-block">R. T.</span>. W tym zakresie wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 23 czerwca 2020 roku w sprawie II AKa 117/20.</p> <p> <em> <!-- -->(dow ód: kopie wyroków – k. 9-13)</em> </p> <p> <span class="anon-block">K. S.</span> jest siostrą <span class="anon-block">R. T.</span> i poniosła wydatki związane z jego pogrzebem.</p> <p> <em> <!-- -->(okoliczno ści niesporne)</em> </p> <p>Wniosek <span class="anon-block">K. S.</span> o przyznanie kompensaty nie zasługiwał na uwzględnienie.</p> <p>Podstawę prawną żądania wnioskodawczyni stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o państwowej kompensacie przysługującej ofiarom niektórych czynów zabronionych (t.jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 325, zw. dalej „u.p.k.”). W myśl art. 8 ust. 4 u.p.k., kompensatę przyznaje się na wniosek osoby uprawnionej lub prokuratora. Osobami uprawnionymi do żądania kompensaty są osoby najbliższe ofierze bądź bezpośrednio ofiara. Zgodnie z art. 2 pkt. 2 u.p.k., osobą najbliższą jest małżonek lub osoba pozostająca z ofiarą we wspólnym pożyciu, wstępny lub zstępny ofiary oraz osoba pozostająca z ofiarą w stosunku przysposobienia. Do kręgu osób uprawnionych nie zaliczono zatem w ustawie rodzeństwa ofiary przestępstwa.</p> <p>Wnioskodawczyni <span class="anon-block">K. S.</span> jest siostrą pokrzywdzonego <span class="anon-block">R. T.</span>. Nie należy zatem to osób uprawnionych, którym przysługuje kompensata w oparciu o przepisy cytowanej ustawy. Jej żądanie zasądzenia kompensaty jest więc bezpodstawne, nie znajduje oparcia w treści art. 8. ust. 4 u.p.k. w zw. z art. 2 pkt 2 u.p.k. Z tego względu wniosek <span class="anon-block">K. S.</span> podlegał oddaleniu na podstawie w/w przepisów u.p.k.</p> <p>Dodatkowo należy wskazać, że uprawnienie do żądania kompensaty w związku ze śmiercią pokrzywdzonego <span class="anon-block">R. T.</span> wygasło przed złożeniem przez wnioskodawczynię wniosku o przyznanie kompensaty w tej sprawie.</p> <p>W myśl art. 8 ust. 5 ustawy, wniosek o kompensatę składa się do organu orzekającego w terminie 3 lat od dnia ujawnienia się skutków czynu zabronionego, nie później jednak niż w terminie 5 lat od dnia jego popełnienia, pod rygorem wygaśnięcia uprawnienia do żądania kompensaty.</p> <p>Jak wynika z przedłożonych dokumentów, w tym kserokopii wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 18 listopada 2019 r. IV K 248/17 czyn zabroniony względem pokrzywdzonego <span class="anon-block">R. T.</span> popełniony został w okresie od 30 października 2016 r. do dnia 01 listopada 2016 r. Jako, że czyn zabroniony nie został popełniony w konkretnie oznaczonym dniu, terminem od którego należało liczyć upływ czasu potrzebnego do wniesienia żądania o kompensatę był 01 listopada 2016 r. 5-letni termin, w którym należało złożyć wniosek o przyznanie kompensaty upłynął w dniu 02 listopada 2021 r. Wniosek zaś został złożony w dniu 05 listopada 2021 r., a zatem po upływie ww. terminu, co z kolei doprowadziło do wygaśnięcia uprawnienia do żądania kompensaty. Wniosek o przyznanie kompensaty złożony po terminie określonym w art. 8 ust. 5 u.p.k. podlegał więc tym bardziej oddaleniu.</p> <p>Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, na podstawie art. 2 pkt. 2 w zw. z art. 8 ust. 4 i 5 u.p.k. Sąd oddalił wniosek <span class="anon-block">K. S.</span>, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.</p> </div>