II OZ 991/20

SENTENCJA Dnia 20 listopada 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. I. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 22 lipca 2020 r., sygn. akt II SA/Bd 573/20 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 lipca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zwanego dalej "SKO", w B., którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] lutego 2020 r., nr [...], o zatwierdzeniu regulaminu strzelnicy [...], prowadzonej przez S. I.. Sąd wskazał, że wykonanie decyzji może doprowadzić do powstania ciężkich do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, podnoszona przez skarżącego argumentacja co do stwarzania przez sporną strzelnicę realnego i bezpośredniego zagrożenia dla życia i zdrowia oraz ochrony środowiska uzasadnia konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Konieczność zapewnienia bezpieczeństwa jak również ochrony wartości istotnych z punktu widzenia interesu publicznego, takich jak: zdrowie oraz życie ludzi, a także interesów poszczególnych właścicieli sąsiednich nieruchomości stanowi dobro wyższego rzędu, co przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd pragnie w tym miejscu zauważyć, że kwestia prawidłowości zatwierdzenia regulaminu strzelnicy będzie badana oczywiście dopiero na etapie merytorycznego rozpoznawania skargi. Instytucja wstrzymania, jako środek ochrony tymczasowej ma służyć jednak powstrzymaniu powstania trudnych do odwrócenia skutków wykonania zaskarżonej decyzji czy wyrządzenia znacznej szkody, niezależnie od końcowego rozstrzygnięcia sprawy. Zażalenie na ww. postanowienie wniósł S. I.. W zażaleniu sformułowano zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik postępowania, tj. - art. 163 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. art. 166 p.p.s.a. przez brak należytego uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, polegający na skopiowaniu uzasadnienia postanowienia WSA w Bydgoszczy z dnia 23 kwietnia 2018 r. o sygn. akt II SA/Bd 971/17 oraz niewskazaniu w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia okoliczności jakimi kierował się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wydając kwestionowane rozstrzygnięcie; - art. 61 § 3 p.p.s.a. przez uwzględnienie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy skarżący nie uprawdopodobnił, iż w analizowanym przypadku zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie podlega uwzględnieniu. Wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej wymaga uprawdopodobnienia przez stronę skarżącą wnioskującą o wstrzymanie jej wykonania zaistnienia przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, konieczne jest wykazanie takiej szkody, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu – a nie jakiejkolwiek szkody. Trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienia NSA: z 26 listopada 2015 r., II OZ 1179/15; z 26 lutego 2013 r., II FSK 1064/12; z 30 kwietnia 2010 r., II FZ 110/10). Wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu Sąd prawidłowo ocenił, że wykonanie decyzji zatwierdzającej regulamin strzelnicy przed dokonaniem jej sądowej kontroli może doprowadzić do powstania nieodwracalnych skutków w postaci utraty życia lub zdrowia człowieka, a także ciężkich do odwrócenia szkód w przyrodzie. Niewątpliwie funkcjonowanie strzelnicy może powodować takie zagrożenia dla ww. wartości, które są nadrzędne nad interesem indywidualnym strony wnoszącej zażalenie. Należy zaakceptować pogląd, że podane we wniosku okoliczności wypełniają swoją zawartością obie przesłanki, o których stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a. Dla tej oceny nie ma znaczenia wskazywana w zażaleniu okoliczność "przekopiowania" uzasadnienia z innej sprawy, skoro wykorzystana w ten sposób przez Sąd I instancji argumentacja odpowiada stanowi faktycznemu i prawnemu w niniejszej sprawie. Natomiast to czy podmiot ubiegający się o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy spełnił wszystkie wymagania bezpieczeństwa (np. zastosował się do wskazań opinii biegłego), co powinno poprzedzać etap zatwierdzenia tego regulaminu, może stanowić przedmiot oceny sądu administracyjnego, ale na etapie merytorycznego rozpoznania skargi, a nie wniosku o wstrzymanie – w innym wypadku doszłoby do nieuprawnionego przedsądu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.