I C 495/21

<p>Sygn. akt:I C 495/21</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 21 grudnia 2021 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Łucja Oleksy-Miszczyk</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Anna Sznura</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2021 roku w Gliwicach</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">T. J.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>1.  oddala powództwo;</p> <p>2.  zasądza od powoda <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block">T. J.</span> kwotę 5 417 (pięć tysięcy czterysta siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>SSO Łucja Oleksy-Miszczyk</p> <p> <strong> <!-- -->Sygnatura akt I C 495/21</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> wniósł o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block">T. J.</span> kwoty 165.901,63 zł z odsetkami maksymalnymi za opóźnienie od kwoty 159.978,56 zł od dna 6 maja 2021r. W uzasadnieniu powód wskazał, ze w dniu 16 sierpnia 2017r. zawarł z pozwanym umowę kredytu na kwotę 219.999,28 zł. W związku z zaprzestaniem spłaty zadłużenia powód wezwał pozwanego do zapłaty, a następnie wypowiedział umowę pismem z dnia 30 marca 2020r. z zachowaniem 30 dniowego terminu wypowiedzenia.</p> <p>W sprawie wydano nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, który doręczono pozwanemu w dniu 10 stycznia 2021r.(k. 172). Pozwany wniósł sprzeciw.</p> <p>W toku postępowania przed Sądem Okręgowym pozwanemu doręczono pozew w dniu 7 czerwca 2021 (k. 190).</p> <p>Pozwany wnosił o oddalenie powództwa, powoływał się na ugodę zawartą z następcą prawnym powoda, niedoręczenie mu pisma zawierającego wypowiedzenie, brak wymagalności całości zadłużenia, błędne obliczenie wysokości zadłużenia wynikające z pominięcia w wyliczeniu dokonanych przez pozwanego wpłat i sprzeczny z prawem sposób naliczania odsetek (pismo pozwanego k. 199).</p> <p>Pismem z dnia 22 listopada 2021r. <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> złożył oświadczenie o zamiarze wstąpienia do sprawy w miejsce dotychczasowego powoda w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 192;art. 192 pkt. 3)">art. 192 pkt 3 k.p.c.</a> Załączył umowę o przelew wierzytelności z dnia 7 lipca 2021r. i zgodę dotychczasowego powoda na dokonanie przekształcenia po stronie powodowej (pismo k. 282, zgoda powoda k. 309).</p> <p>Pozwany nie wyraził zgody na wstąpienie <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> w miejsce powoda (rozprawa w dniu 21 grudnia 2021r. k. 315).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił co następuje:</strong> </p> <p>Bezsporne jest, że strony zawarły w dniu 16 sierpnia 2017r. umowę kredytu o numerze <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span>. Kwota kredytu ustalona została na 219.999,28 zł i przeznaczona była na spłatę innych zobowiązań, cele konsumpcyjne, sfinansowanie prowizji, opłat i ubezpieczenia kredytu. Kwota udostępniona pozwanemu to 161.893,- zł. Oprocentowanie kredytu było zmienne. Kredyt miał być spłacany w 144 miesięcznych ratach kapitałowo - odsetkowych (Cz. II A, C i J umowy, k. 14 -16). Zgodnie z pkt III. 7 umowy Bank mógł wypowiedzieć umowę z zachowaniem 30 dniowego terminu wypowiedzenia w wypadku braku spłaty kwot kredytu w terminie ich wymagalności lub niedotrzymania przez klienta innych warunków udzielenia kredytu, utraty przez klienta zdolności kredytowej, wykorzystania kredytu niezgodnie z przeznaczeniem, poświadczenia przez klienta nieprawdy lub podania we wniosku kredytowym nieprawdziwych informacji. Wypowiedzenie miało być dokonane w formie pisemnej pod rygorem nieważności.</p> <p>Pismem z dnia 30 stycznia 2020r. powód wezwał pozwanego do zapłaty zaległości w kwocie 2109,52 zł, w tym 1082,40 tytułem kapitału, 126,71 tytułem odsetek i 0,41 zł tytułem odsetek karnych. Wezwanie do zapłaty zostało doręczone pozwanemu na adres w <span class="anon-block">R.</span> , <span class="anon-block">ul. (...)</span> w dniu 12 lutego 2020r.,co pozwany potwierdził własnoręcznym podpisem na potwierdzeniu odbioru (potwierdzenie odbioru k. 140-141, pismo k. 142).</p> <p>Następnie pismem z dnia 30 marca 2020r. powód dokonał wypowiedzenia umowy kredytu, wzywając do zapłaty w terminie 30 dni kwoty zaległości obejmującej 164.292,76 zł, w tym 161.860 zł kapitału, 2.422,43 zł odsetek umownych, 10,330 zł odsetek karnych. W wypowiedzeniu zaznaczono, iż uregulowanie zaległości w płatnościach rat w łącznej kwocie 5.719,28 zł spowoduje, że wypowiedzenie nie będzie wywoływało żadnych skutków prawnych i powód będzie traktował je jako niebyłe i niezłożone (wypowiedzenia k. 144). Przesyłka zawierająca wypowiedzenie została skierowana na ten sam adres pozwanego w <span class="anon-block">R.</span>, pod którym pozwany odebrał wcześniejsze pismo z 30 stycznia 2020r. Powód przedstawił jedynie dowód nadania przesyłki, nie przedstawił natomiast dowodu doręczenia. Z wydruku aplikacji śledzenia przesyłek Poczty Polskiej wynika, że przesyłka o numerze nadania zgodnym z zamieszczonym w książce nadawczej pod datą 1 kwietnia 2020r. (jedynym numerem uwidocznionym w przedstawionym przez stronę powodową odpisie książki nadawczej pod tą datą) została doręczona nie w <span class="anon-block">R.</span>, ale w <span class="anon-block">N.</span> (książka nadawacza z dania 1 kwietnia2020r. k. 146 i 151, wydruk dotyczący śledzenia przesyłek k. 208). Pozwany zaprzecza aby przesyłka została mu doręczona.</p> <p>W miesiącu czerwcu 2021r. pozwany wpłacił na rzecz powoda 1.500,- zł, zaś w lipcu 2021r. 1000,- zł (k. 204,205).</p> <p>W dniu 7 lipca 2021r. powód dokonał cesji wierzytelności wobec pozwanego na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>. Pozwany został zawiadomiony o cesji pismem z dnia 29 lipca 2021r. firmowanym przez <span class="anon-block"> (...) spółka z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span>. Z pisma wynika, że wszelkie wpłaty następować winny na rzecz Funduszu, a zarządzanie wierzytelnościami zostało powierzone <span class="anon-block"> (...) spółka z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span>. Jednocześnie zachęcano do odwiedzenia strony internetowej <span class="anon-block">(...)</span> gdzie miało znajdować się więcej informacji i możliwość zapłaty online (pismo k. 209). Podana strona umożliwiała zawarcie ugody za pośrednictwem czynności prowadzonych przez Internet. Po zalogowaniu pojawiały się informacje dotyczące „planu spłat”, w tym informacja w zakładce „jakie są korzyści z zawarcia ugody”, z której wynikało, że ugoda daje możliwość spłaty zobowiązania w dogodnych kwotach i terminach. W trakcie trwania terminowej realizacji wpłat, naliczanie odsetek jest wstrzymane, a prezentacja wpisu w <span class="anon-block">(...)</span> zawieszona, Dodatkowo wierzyciel nie podejmie żadnych nowych czynności mających na celu odzyskanie środków (wydruk informacji k. 213). Pozwany zdecydował się na przystąpienie do ugody i otrzymał drogą elektroniczną potwierdzenie jej zawarcia, z którego wynika że <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span>, działając imieniem <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, informuje, że zadłużenie wynikające z umowy <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> zawartej z <span class="anon-block">(...)</span> na dzień 27 października 2021r. wynosi 162.126,53 zł i zostaje rozłożone na 14 rat, w tym pierwsza płatna do 2 listopada 2021r. w wysokości 1000,- zł, kolejnych 12 rat płatnych do 30-go dnia każdego miesiąca począwszy od listopada 2121r. po 1.500 zł oraz ostatnią w wysokości 143.626,53 płatną w dniu 30 listopada 2022r. Informacja zawierała podziękowania za kontakt i przystąpienie do ugody, wskazywała numery rachunków bankowych do płatności i zastrzeżenie, że uchybienie co do terminu lub wysokości rat powodować będzie natychmiastową wymagalność całego zadłużenia (wydruk informacji k. 211). Po przystąpieniu do ugody pozwany rozpoczął spłatę rat zgodnie z harmonogramem określonym w ugodzie.</p> <p>Opisany stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych wyżej dokumentów. W związku z podniesionymi przez pozwanego zarzutami Sąd zobowiązał powoda do ustosunkowania się do ich treści, m.in. do zarzutu zbycia wierzytelności, zawarcia ugody przez nowego wierzyciela i dokonywania przez powoda wpłat przed wytoczeniem powództwa i w toku procesu, zakreślając w tym celu powodowi stosowny termin. Pomimo wyraźnego zobowiązania powód nie wypowiedział się co do twierdzeń pozwanego. Pismo, które wpłynęło w odpowiedzi nie pochodziło od powoda, ale od <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, a więc pomiotu nie będącego stroną postępowania i potwierdzało dokonanie cesji wierzytelności, natomiast nie odnosiło się w żaden sposób do podnoszonego przez pozwanego zarzutu zawarcia ugody. Pisma złożone przez <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> sporządzone są na papierze firmowym oznaczonym znakami <span class="anon-block"> (...)</span>. Aczkolwiek analiza adresu zamieszczonego w nagłówku pisma wskazuje, że nie chodzi o <span class="anon-block"> (...) Spółkę z o.o.</span>, tylko o <span class="anon-block"> (...)</span> Kancelarię radców Prawnych <span class="anon-block">(...)</span>A. w <span class="anon-block">W.</span> , to zbieżność nazwy firmy dodatkowo uprawdopodabnia twierdzenia pozwanego. Jako, że strona powodowa w żaden sposób nie odniosła się do zarzutu zawarcia ugody z nowym wierzycielem, w szczególności nie zaprzeczyła temu faktowi, Sąd uznał twierdzenia i dowody przedstawiane przez pozwanego na okoliczność zawarcia ugody za wiarygodne.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył co następuje:</strong> </p> <p>Do zawarcia umowy przelewu wierzytelności pomiędzy <span class="anon-block">(...)</span>, a <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> doszło już po doręczeniu pozwanemu odpisu pozwu, a zatem dokonana cesja nie miała wpływu na dalszy bieg sprawy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 192;art. 192 pkt. 3)">art. 192 pkt 3 k.p.c.</a>).</p> <p>Pomimo złożonego przez <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> oświadczenia o zamiarze wstąpienia do sprawy w charakterze powoda w miejsce dotychczasowego powoda (zbywcy wierzytelności), do przekształcenia podmiotowego po stronie powodowej nie doszło, a to wobec braku zezwolenia strony przeciwnej na takie przekształcenie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 192;art. 192 pkt. 3)">art. 192 pkt 3 k.p.c.</a> in fine ). W tych warunkach formalna legitymacja bierna w niniejszym postępowaniu przysługiwała nadal dotychczasowemu powodowi tj. <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>. Niemniej powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie, a to przede wszystkim z uwagi na brak wymagalności roszczenia i na czynności dokonane przez nabywcę wierzytelności z pozwanym już po dokonaniu cesji, tj. z uwagi na zawarcie między nimi ugody.</p> <p>Wątpliwości budzi już sama skuteczność wypowiedzenia umowy kredytu dokonanego przez powoda. Pozwany zaprzecza aby wypowiedzenie takie zostało mu doręczone, a powód nie przedstawił dowodu doręczenia. Zwraca uwagę, że wcześniejsza korespondencja kierowana do pozwanego doręczana była za potwierdzeniem odbioru – dotyczy to np. wezwania do zapłaty poprzedzającego wypowiedzenie umowy. Jest zatem mało prawdopodobnym, aby powód kierując do pozwanego oświadczenie tak doniosłe w skutkach jak wypowiedzenie umowy czynił to zwykłym listem poleconym pomimo, że wcześniej dokumenty mniej istotne przesyłał za potwierdzeniem odbioru. W tych warunkach, wobec wątpliwości co do sposobu doręczenia opisanych szczegółowo w części ustalającej, nie było podstaw aby uznać, że doręczenie wypowiedzenia nastąpiło skutecznie, a zatem aby oświadczenie woli o wypowiedzeniu umowy zostało złożone pozwanemu w taki sposób , że mógł zapoznać się z jego treścią (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 61;art. 61 § 1)">art. 61 § 1 k.c.</a>).</p> <p>Niezależnie od tego, pozwany nie kwestionował faktu, że doszło do uchybień w zakresie realizacji określonego w umowie kredytu obowiązku płatności rat i przystąpił do zawarcia ugody zaproponowanej mu przez nabywcę wierzytelności.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 917)">art. 917 k.c.</a> przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonane albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać.</p> <p>Zawierając ugodę w niniejszej sprawie strony na nowo ukształtowały łączący je stosunek prawny, oznaczyły na nowo wysokość zobowiązania, a na czas wykonania umowy wierzyciel zrezygnował z naliczania odsetek. Strony na nowo ustaliły również zasady wymagalności roszczenia rozkładając świadczenie na raty i zastrzegając natychmiastową wymagalność całości na wypadek uchybienia w płatności rat w zakresie ich terminu lub wysokości. Strona powodowa nie wykazała ani nawet nie powołała żadnych okoliczności, które miałyby przesądzać, że tak określona wymagalności zobowiązania zaistniała.</p> <p>Pojęcie wymagalności nie zostało w prawie zdefiniowane. Zarówno w orzecznictwie, jak i piśmiennictwie pojęcie to bywa rozumiane różnie, przy czym różnice dotyczą powiązania tego pojęcia z terminem spełnienia świadczenia. Termin spełnienia świadczenia to czas, w którym dłużnik powinien wykonać swoje świadczenie w sposób należyty, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 354;art. 355)">art. 354 i 355 k.c.</a> Dla ustalenia terminu spełnienia świadczenia podstawowe znaczenia ma <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 455)">art. 455 k.c.</a>, który stanowi, że jeżeli termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania. W zobowiązaniach terminowych termin spełnienia świadczenia jest z góry oznaczony wprost lub przez czynność prawną, ustawę, orzeczenie sądu albo decyzję administracyjną (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2014., sygn. III CZP 76/14).</p> <p>Zobowiązanie ukształtowane zawartą przez pozwanego z nabywcą wierzytelności ugodą jest zobowiązaniem terminowym, a wymagalność roszczenia następuje co do każdej z rat w dniu oznaczonym w ugodzie jako data płatności raty. Powód nie wykazał, ani nawet nie wywodził, aby pozwany nie realizował ugody zgodnie z jej postanowieniami. Nie naprowadzał też okoliczności wskazujących, iż doszło do postawienia wierzytelności objętej ugodą w stan natychmiastowej wymagalności i nie wykazał aby w związku z tym wezwał pozwanego do zapłaty. W tych warunkach nie było podstaw do przyjęcia, ze roszczenie objęte pozwem jest wymagalne, co skutkowało jego oddaleniem.</p> <p>Jako, że brak wymagalności roszczenia stanowi samoistną podstawę oddalenia powództwa badane zarzutów dotyczących wysokości zobowiązania okazało się zbędne.</p> <p>O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o przepis ar. 98 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a> , zasadzając od powoda na rzec pozwanego koszty zastępstwa procesowego.</p> <p>SSO Łucja Oleksy-Miszczyk</p> <p>.</p> </div>