III FZ 793/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażaleń J. J. i B. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 maja 2020 r. sygn. akt I SA/Kr 1166/18 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 14 września 2018 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r. postanawia: oddalić zażalenia. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z 26 maja 2020 r., sygn. akt I SA/Kr 1166/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J. J. (dalej: skarżący) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 14 września 2018 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r., w uzasadnieniu orzeczenia jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podając art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Przedstawiając stan faktyczny sprawy, sąd pierwszej instancji wskazał, iż pismem z 27 września 2018 r. skarżący wniósł skargę na postanowienie organu odwoławczego bez uiszczenia wymaganej opłaty. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 19 listopada 2018 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka polecona zawierająca wezwanie została doręczona stronie 26 listopada 2018 r. Postanowieniem z 18 lutego 2019 r., sygn. akt II FZ 69/19, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na ww. zarządzenie Przewodniczącego Wydziału. Pismem z 11 czerwca 2019 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie wpisu od skargi. Przesyłka polecona zawierająca wezwanie została doręczona stronie 13 czerwca 2019 r. Do dnia wydania kwestionowanego postanowienia skarżący nie uiścił zaległego wpisu sądowego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że skarżący pomimo wezwania i prawomocnego ustalenia poprawności zarządzenia Przewodniczącego, nie uregulował wymaganej opłaty i nadal kwestionuje obowiązek jej uiszczenia. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pismami z 26 sierpnia 2020 r. skarżący oraz uczestnik postępowania zaskarżyli postanowienie Sądu pierwszej instancji. Skarżący wniósł o jego uchylenie w całości oraz o "natychmiastowe objęcie nadzorem postępowania ze względu na kryminalne działania", "natychmiastowe stwierdzenie, że wydane postanowienie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa i bez podstawy prawnej", "dołączenie do akt wszystkich pism wystosowanych w tej sprawie", "natychmiastowe przystąpienie do sprawy Prokuratora Generalnego z Urzędu", "natychmiastowy zwrot wszystkich kosztów postępowania według norm przepisanych". Uczestnik postępowania wniósł o jego uchylenie w całości i "natychmiastowe objęcie nadzorem postępowania", "natychmiastowe stwierdzenie, że wydane postanowienie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa i bez podstawy prawnej", "dołączenie do akt wszystkich pism wystosowanych w tej sprawie", "natychmiastowy zwrot wszystkich kosztów postępowania według norm przepisanych". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenia nie zasługiwały na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). W myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a. w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia. Odnosząc się do poprawności rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia skargi Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż zaskarżone postanowienie w pełni odpowiada prawu. Z uwagi na fakt, iż skarżący wystąpił ze skargą na rozstrzygnięcie organu odwoławczego bez uiszczenia należnej opłaty, zasadnie został wezwany do jej uregulowania w trybie art. 220 § 1 P.p.s.a. W sprawie okolicznością bezsporną pozostaje, iż korespondencja sądowa zawierająca wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 19 listopada 2018 r. w przedmiocie zaległego wpisu od skargi została skarżącemu doręczona 13 czerwca 2019 r., co oznacza upływ ustawowego terminu do jego uiszczenia z końcem 20 czerwca 2019 r. Brakująca opłata nie została uzupełniona w zakreślonym ustawowo terminie, co stosownie do regulacji wskazanej na wstępie uzasadniało zastosowanie sankcji z art. 220 § 3 P.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. Odnosząc się do zawartych w zażaleniach wniosków o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, stwierdzić należy, iż nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, albowiem art. 203 i art. 204 P.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.