I FSK 1757/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawartego w skardze kasacyjnej R. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Gd 43/08 w sprawie ze skargi R. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 22 października 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2005 r. postanawia: oddalić wniosek UZASADNIENIE I FSK 1757/08 UZASADNIENIE W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 maja 2008 r. (I SA/Gd 43/08) oddalającego skargę R. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 22 października 2007r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2005 r., pełnomocnik strony wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, iż uiszczenie kwoty podatku przez stronę spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci pozbawienia dorobku całego życia. Organ egzekucyjny dokonał zajęcia wszystkich wierzytelności przysługujących podatnikowi wobec podmiotów trzecich oraz zajął rachunek bankowy. Nie zawiesił również postępowania egzekucyjnego, mimo zgłoszonego wniosku podatnika. Taka sytuacja spowodowała konieczność podjęcia przez podatnika decyzji o zakończeniu prowadzonej dotychczas działalności gospodarczej w związku z utratą płynności finansowej. Podatnik nie miał bowiem możliwości osiągnięcia takiego zysku, który pozwoliłby na dalsze utrzymywanie przedsiębiorstwa, płacenie podatków oraz zapłatę egzekwowanych przez organy podatkowe należności. Zysk z prowadzonej działalności był bowiem niewielki (ok. 2.000 zł miesięcznie) i pozwalał jedynie na skromne utrzymanie podatnika i jego rodziny. Spowodowało to również, iż podatnik stał się osobą bezrobotna bez prawa zasiłku i w chwili obecnej pozostaje bez środków utrzymania. Zmuszony jest również zaprzestać płacenia alimentów. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji umożliwi podatnikowi rozważenie ponownego podjęcia działalności gospodarczej w celu utrzymania rodziny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Oceniając przedmiotowy wniosek stwierdzić należy, że strona nie wykazała, iż spełnia przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazać należy, iż celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest zapobieżenie skutkom, które może wywołać to wykonanie, nie jest takim celem natomiast poprawienie sytuacji finansowej strony w przypadku gdy sytuacja ta wynika z dobrowolnych działań strony. Skarżący podnosi, iż zakończenie prowadzonej działalności gospodarczej było konsekwencją działań organu (zajęcie wierzytelności, rachunku, odmowa zawieszenia postępowania egzekucyjnego), tymczasem z argumentacji zawartej we wniosku wynika, że to wskutek decyzji skarżącego, a nie działań organu, doszło do pogorszenia sytuacji finansowej wnioskodawcy i jego rodziny. Strona wskazała bowiem, iż zysk z prowadzonej działalności gospodarczej pozwalał na skromne utrzymanie podatnika i jego rodziny, nie pozwalając jednak na dalsze utrzymywanie przedsiębiorstwa, płacenie podatków i zapłatę egzekwowanych należności. Jednakże to właśnie decyzja o zakończeniu działalności gospodarczej spowodowała, że strona została pozbawiona możliwości uzyskiwania jakiegokolwiek zysku. Status bezrobotnego bez prawa do zasiłku i pozostawanie bez środków utrzymania jest konsekwencją tejże decyzji skarżącego, a nie działań organu. Z akt sprawy wynika, że podatnik wniósł o wykreślenie z ewidencji działalności gospodarczej nie czekając na rozstrzygnięcie organu w zakresie wniosku o zwolnienie z egzekucji wierzytelności pieniężnych. Podkreślić należy, iż wniosek ten został w przeważającej części uwzględniony (pozostawiono stronie do dyspozycji 70% środków finansowych pochodzących z wierzytelności), przy czym organ kierował się przesłanką ważnego interesu strony – umożliwieniem dalszego prowadzenia działalności gospodarczej (k. 31-33 akt sądowych I SA/Gd 43/08). Z powyższego wynika, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż brak jest bezpośredniego związku pomiędzy sytuacją finansową strony a wykonaniem zaskarżonej decyzji, a trudności finansowe wnioskodawcy wynikają z podjętej przez niego decyzji o zakończeniu działalności gospodarczej, co skutkowało dobrowolnym pozbawieniem się źródła utrzymania. Stąd też trudna sytuacja finansowa strony nie może sama w sobie świadczyć o spełnieniu przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może bowiem być wykorzystywana jako środek zabezpieczenia interesów skarżącego w sytuacji, gdy on sam działa na swoją niekorzyść. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.