I SA/Rz 467/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Piotr Popek /spr./, Protokolant sekr. sąd. Sabina Długosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2022 r. sprawy ze skargi R.N. na decyzję Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie z dnia 19 kwietnia 2021 r., nr 9009-2021-27 w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2017 rok oddala skargę. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi R. N. (dalej: strona/skarżący jest decyzja Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie (dalej: Agencja) z dnia [...] kwietnia 2022 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji L. z dnia [...] lutego 2021 roku nr [...] o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2017 r.. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. Z akt sprawy wynika, że strona w dniu 24 marca 2017 roku złożyła w Biurze Powiatowym Agencji w L. wniosek o przyznanie płatności na rok 2017, w ramach którego zadeklarowała działki rolne do przyznania jednolitej płatności obszarowej, płatności za zazielenienie oraz płatności dodatkowej o łącznej powierzchni 9,80 ha. Na podstawie złożonego wniosku w dniu 18 października 2017 roku rolnikowi wypłacono płatności zaliczkowe w łącznej kwocie 6 133,87 zł na które składała się zaliczka na płatności z tytułu: - jednolitej płatności obszarowej 3166,23 zł - zazieleniania 2125,02 zł - redystrybucyjna 842,62 zł W trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, stwierdzono, że strona nie posiadała na dzień 31 maja 2017 r. tytułu prawnego do użytkowania działki ewidencyjnej nr [...] o powierzchni 8,49 ha położonej w miejscowości N., co wynikało m.in. z pisma Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa (KOWR) Oddział Terenowy w R. w którym poinformowano organ I instancji, że w dacie 31 maja 2017 r. strona jest bezumownym użytkownikiem w/w nieruchomości. Umowa dzierżawy z dnia 4 maja 1995 r. zawarta ze stroną została wypowiedziana w dniu 30 września 2009 r, a innych umów dzierżawy nie zawierano ze stroną. W takim stanie sprawy, Kierownik BP Agencji w L. decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] przyznał stronie płatności z tytułu jednolitej płatności obszarowej w wysokości 604,63 zł, za zazielenienie w wysokości 405,80 zł oraz odmówił przyznania płatności redystrybucyjnej. W wyniku rozpoznania odwołania Dyrektora POR Agencji w decyzją z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie prawomocnym już wyrokiem z dnia 19 lutego 2019 r. sygn. akt I SA/Rz 817/19 oddalił skargę. W dniu 26 września 2019 r. Kierownik BP Agencji w L. wszczął z urzędu postępowanie zmierzające do wydania decyzji w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2017. W międzyczasie strona wniosła do Sądu o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wydaniem wyroku z dnia 19 lutego 2019 r. sygn. akt I SA/Rz 817/19, w związku z czym organ I instancji postanowieniem z dnia 13 listopada 2019 r. (doręczonym stronie w dniu 28 listopada 2019) zawiesił postępowanie administracyjne do czasu wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie wznowienia postępowania przez Sąd. WSA w Rzeszowie po rozpoznaniu w/w wniosku wyrokiem z dni 17 grudnia 2019 r. sygn. akt I SA/Rz 534/19 odmówił wznowienia postępowania. Wyrok stał się prawomocny z dniem 17 stycznia 2020 r.. Kierownik BP Agencji w L. postanowieniem z dnia 10 grudnia 2019 r. (doręczonym w dniu grudnia 2020 r.) podjął zawieszone postępowanie administracyjne. Następnie decyzją z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] ustalił stronie kwotę nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2017 w wysokości 5 123,44 zł stanowiącej różnicę pomiędzy płatnością wypłaconą tytułem zaliczki a płatnością należną przyznaną decyzją z dnia [...] lutego 2018 r nr [...]. W odwołaniu od tej decyzji skarżący zarzucił, że jest ona całkowicie bezzasadna (bezprawna) i bezpodstawna, użyta podstawa prawna jest całkowicie wadliwa i nie mająca tu zastosowania, jak i wszystkie okoliczności przytaczane w jej treści nie mają pokrycia w rzeczywistości zarówno pod względem merytorycznym jak i formalnym. Dyrektor Podkarpackiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Rzeszowie po rozpatrzeniu odwołania Pana R. N. od decyzji nr [...] z dnia [...] lutego 2021 r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego , zważył co następuje: Rozpoznając sprawę merytorycznie, po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor POR Agencji w Rzeszowie opisaną na wstępie decyzją z dnia [...] kwietnia 2022 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności (zaliczkowych) w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2017 r. Podkreślił organ na wstępie, że podstawą decyzji w niniejszej sprawie jest art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1505, dalej: ustawa o Agencji). Wymaga on ustalenia czy w danej sprawie doszło do nienależnego lub nadmiernego pobrania środków z wymienionych w tym przepisie funduszy, a zdaniem organu, taka sytuacja ma niewątpliwie miejsce, gdy wspomniane środki zostaną wypłacone (np. w formie płatności zaliczkowych) zaś po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego okazało się, że płatności do których rolnik jest uprawniony będą mniejsze niż wynikało by to ze złożonego wniosku. Tak więc środki przyznane na podstawie decyzji administracyjnej w połączeniu z płatnościami zaliczkowymi nie są płatnościami do których rolnik był uprawniony. Jak zauważył organ w niniejszej sprawie, w dniu 18 października 2017 roku na podstawie złożonego wniosku rolnikowi wypłacono płatności zaliczkowe w łącznej kwocie 6 133,87 zł a następnie Kierownik BP Agencji w L. decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] przyznał płatności w łącznej kwocie 1 010,43 zł. Podkreślił organ, że zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego opiera się na rozstrzygnięciu w sprawie przyznania płatności bezpośrednich na 2017 rok, zakończonym ostateczną i prawomocną decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2017 rok. W decyzji tej organ Agencji, biorąc pod uwagę fakt, że strona zadeklarowała do płatności działkę ew. nr [...] położoną w miejscowości N. o powierzchni 8,49 ha wchodzącą w skład ZWRSP, nie posiadając na dzień 31 maja 2017 r. tytułu prawnego do jej użytkowania, wykluczył z płatności tę działkę i przyznał płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2017 rok do pozostałej powierzchni deklarowanej we wniosku tj. do powierzchni 1,31 ha. Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie, a Dyrektora POR Agencji w Rzeszowie, decyzją z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Strona skorzystała także z prawa do złożenia skargi do WSA w Rzeszowie, który wyrokiem z dnia 19 lutego 2019 r. sygn. akt I SA/Rz 817/19 skargę oddalił. Wyjaśnił organ odwoławczy, że w przypadku, gdy rolnik spełnił warunki do przyznania zaliczki na poczet płatności bezpośrednich i została ona wypłacona (co miało miejsce w niniejszej sprawie), a następnie została wydana decyzja w mniejszej kwocie, zachodzą przesłanki do prowadzenia postępowania w sprawie ustalenia kwot nienależnie lub nadmiernie pobranych zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy o Podkreślił, że w/w przepis nie uzależnia konieczności wydania decyzji od przyczyny, z powodu której nastąpiła taka wypłata, co miało miejsce w rozpatrywanej sprawie, tak więc zarzut odwołującego o bezpodstawności i bezzasadności wydania decyzji o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2017 rok uznał za nietrafny. Zaliczka na poczet płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2017 rok została wypłacona stronie zatem według organu płatności przekazane w ramach zaliczki na rachunek strony w dniu 18 października 2017 r. w łącznej kwocie 6 133,87 zł, a następnie decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. Kierownik BP Agencji w L. przyznał jednolite płatności obszarowe w wysokości 604,63 zł i płatności za zazielenianie w wysokości 405,80 zł oraz odmówił przyznania płatności redystrybucyjnej, a zatem w poostałej wysokości płatności wypłacone zaliczkowo należy potraktować jako pobrane nienależnie. W uzasadnieniu organ odwoławczy odniósł się także do kwestii przesłanek do odstąpienia od ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności, w szczególności wynikających z art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1341, dalej ustawa o płatnościach bezpośrednich). Podkreślił organ, że kwota stanowiąca równowartość 100 euro przeliczona po odpowiednim kursie ( na dzień 30 września 2017 r. - 4,3042 zł) wynosi w niniejszej sprawie 430,42 zł, przy czym dotyczy ona poszczególnych schematów pomocowych w ramach sprawy o przyznanie płatności w ramach jednej kampanii, dla tego samego rolnika i jest ustalana oddzielnie dla poszczególnych schematów pomocowych. W rozpatrywanej sprawie, jak wyjaśnił organ odwoławczy, na kwotę nienależnie pobranych płatności za rok 2017 składa się kwota w wysokości 2 561,60 zł (JPO), płatność za zazielenienie w kwocie 1719,22 zł oraz płatność redystrybucyjna w kwocie 842,62 zł. Wszystkie te kwoty płatności przekraczają w/w kwotę stanowiącą równowartości 100 euro, zatem strona jest zobowiązana do zwrotu nienależnie wypłaconej płatności za rok 2017 w wysokości 5 123,44 zł (2 561,60 zł + 1 719,22 zł + 842,62). Zdaniem organu odwoławczego nie zostały spełnione także przesłanki odstąpienia wynikające z art. 7 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 227 z 31.07.2014, str. 69 z późn. zm. dalej rozporządzeniem Komisji Nr 809/2014). Organ odwoławczy uznał, że płatności wypłacone w dniu 18 października 2017 r. jako zaliczka na poczet płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego nie wynikły z pomyłki organu lecz błąd skutkujący powstaniem nienależnie pobranych płatności jest efektem zadeklarowania przez rolnika we wniosku na 2017 r. działki ew. nr [...] o powierzchni 8,49 ha wchodzącej w skład ZWRSP do której na dzień 31 maja 2017 r. nie posiadał tytułu prawnego do użytkowania (użytkował bezumownie). Organ odwoławczy podkreślił także, że w przedmiotowej sprawie nie nastąpiło przedawnienie obowiązku zwrotu nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, o którym mowa w art. 3 ust 1 rozporządzenia Rady (WE, EUROTOM) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. UE Nr L 312, s. 1 z 23.12.1995 r. z późn. zm.), zgodnie z którym, okres przedawnienia wynosi 4 lata od czasu dopuszczenia się nieprawidłowości. Za datę dopuszczenia się nieprawidłowości w przedmiotowej sprawie uznał organ dzień złożenia wniosku o przyznanie płatności na rok 2017, tj. dzień 24 marca 2017 r., a zatem przedawnienie nastąpiłoby z dniem 24 marca 2021 r. Jednakże stwierdził organ, że w sprawie nastąpiło przerwanie biegu przedawnienia w wyniku skutecznego doręczenia stronie w dniu 14 października 2019 r. zawiadomienia nr [...] z dnia 26 września 2019 r. o wszczęciu z urzędu postępowania zmierzającego do wydania decyzji w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2017, a następnie ustalenia stronie decyzją z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] przez Kierownika BP Agencji w L. kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2017 w wysokości 5 123,44 zł, doręczonej w dniu 1 marca 2021 r., zatem przed upływem okresu przedawnienia. Odnosząc się do złożonego przez stronę odwołania organ odwoławczy stwierdził, że nie zawiera ono żadnych wyjaśnień i argumentów mogących mieć wpływ na wynik przedmiotowego rozstrzygnięcia, a tym samym nie zasługuje na uwzględnienie. W osobiście sporządzonej skardze do tut. Sądu strona wniosła o uchylenie w całości decyzji Dyrektora POR Agencji w Rzeszowie z dnia [...] kwietnia 2022 r. Skarżący zarzucił błąd w ustaleniach przyjętych za podstawę orzeczenia, że skarżona decyzja jest całkowicie bezzasadna, bezprawna i bezpodstawna, użyta podstawa prawna jest całkowicie wadliwa i nie mająca tu zastosowania w sprawie, a żądania zawarte w treści decyzji są absurdalne zarówno pod względem formalnym jak i merytorycznym. W uzasadnieniu skargi skarżący w szczególności podniósł, że posiada tytuł prawny do działki, do której odmówiono mu płatności i to on ma prawo domagać się zapłaty uzupełniającej, co potwierdza ostateczna decyzja Kierownika Biura Powiatowego Agencji w L. z [...] października 2011 r.. Zakwestionował skarżący ustalenie, że przedmiotowa działka była własnością Skarbu Państwa io wchodziła w skład ZWRSP. Podkreślił, że własności nie nabywa, się poprzez bezprawne zagarnięcie czy przywłaszczenia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor POR Agencji w Rzeszowie wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Sąd nie stwierdził w niniejszej sprawie podstaw do zastosowania względem kontrolowanej decyzji środków określonych w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022r. poz. 329 ze zm. - dalej: P.p.s.a.). Uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji mogłoby bowiem nastąpić w razie stwierdzenia przez Sąd naruszenia przez organ prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Żadna z powyższych okoliczności w kontrolowanej sprawie jednak nie zaistniała. Dokonując kontroli przedmiotowej skargi w przedstawionych wyżej granicach Sąd doszedł do wniosku, że nie jest ona uzasadniona, bowiem została wydana w postępowaniu wolnym od istotnych naruszeń prawa procesowego oraz w oparciu o prawidłowo interpretowane i zastosowane przepisy prawa materialnego. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Dyrektora POR Agencji w Rzeszowie z dnia [...] kwietnia 2022 r. utrzymująca w mocy decyzję L. z dnia [...] lutego 2021 roku o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2017 r.. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej w niniejszym postępowaniu decyzji organu stanowił m.in. przepis art. 29 ustawy o Agencji. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu ustalenie kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych: 1) pochodzących z funduszy Unii Europejskiej; 2) krajowych, przeznaczonych na: a) współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej, b) finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjnej - następuje w drodze decyzji administracyjnej. Według art. 29 ust. 2 ustawy o Agencji, właściwym w sprawie ustalania kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych w decyzji, o której mowa w ust. 1, jest organ właściwy do rozstrzygnięcia w sprawie przyznania płatności lub pomocy finansowej ze środków publicznych, o których mowa w ust. 1. W tym przypadku jest to Kierownik Biura Powiatowego Agencji w L. Płatnością nienależną, o której mowa we wzmiankowanym wyżej przepisie jest wypłacona rolnikowi przez organ administracji kwota pobranych środków publicznych pochodzących z funduszy Unii Europejskiej i krajowych, przeznaczonych na współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej, jako świadczenie dokonane przez organ administracji publicznej na rzecz rolnika, które przestało być należnym na skutek wygaśnięcia lub nieistnienia obowiązku jego wypłacenia z powodu późniejszego zaistnienia okoliczności przewidzianych w przepisach regulujących pomoc finansową. Przedmiotem postępowania toczącego się przed organem było zatem ustalenie, czy w danej sprawie doszło do nienależnego lub nadmiernego pobrania środków pochodzących z wymienionych w tym przepisie funduszy, a następnie określenie kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków. Ustalenie, czy przyznane uprzednio kwoty pomocy, czy płatności, także w formie zaliczki, były przyznane nienależnie lub w nadmiernej wysokości może wynikać z ustaleń dokonanych w toku postępowania toczącego się na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy o Agencji, jak i z ostatecznych decyzji wydanych w postępowaniach w przedmiocie przyznania płatności lub pomocy. W drugiej z wyżej wymienionych sytuacji, rolą organu wbrew temu co uważa skarżący, nie jest kontrolowanie zasadności odmowy przyznania płatności na poczet których uprzednio wypłacone zostały zaliczki, a jedynie ustalenie, czy odmowa płatności albo też przyznanie płatności w mniejszej wysokości aniżeli zaliczkowo wypłacone, są prawnie skuteczne. W postępowaniu uregulowanym w art. 29 ust. 1 ustawy o Agencji jego przedmiotem jest ustalenie, czy w danej sprawie doszło do nienależnego lub nadmiernego pobrania środków pochodzących z funduszy wskazanych w tym przepisie, a następnie określenie kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków. Nie oznacza to jednak, że organ w każdym przypadku powinien prowadzić postępowanie wyjaśniające od samego początku, z pominięciem dowodów zgromadzonym w postępowaniu w sprawie przyznania płatności rolnej, świadczących o tym, że została ona nienależnie pobrana. W sytuacji bowiem, gdy organ dysponuje decyzją odmawiającą przyznania płatności, czy też przyznającą płatność w pomniejszonej wysokości, to brak jest racjonalnych podstaw do ponownego prowadzenia postępowania w tym zakresie. W takim przypadku, w razie niedokonania zwrotu nienależnie pobranej płatności, organ jest zobowiązany do wszczęcia z urzędu i przeprowadzenia postępowanie w sprawie ustalenia zwrotu nienależnie pobranych płatności, z uwzględnieniem decyzji rozstrzygającej o odmowie (przyznania płatności pomniejszonych) przyznania płatności rolnych (zob. np. wyrok NSA z 25 listopada 2020 r. sygn. akt I GSK 491/18). W ocenie Sądu organy Agencji w niniejszej sprawie prawidłowo ustaliły, że doszło do nienależnego pobrania środków, o których mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o Agencji, co wynika z faktu, że na podstawie złożonego wniosku w dniu 24 marca 2017 roku organ Agencji przyznał i wypłacił skarżącemu płatności zaliczkowo podczas gdy po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego stwierdził, że jedna z zadeklarowanych do płatności działek (nr [...] o powierzchni 8,49 ha położona w miejscowości N. znajduje się w rejestrze ZWRSP, a na dzień 31 maja 2017 r. strona nie posiadała umowy z Agencją Nieruchomości Rolnych. Wskutek tych ustaleń Kierownik BP Agencji w L. decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] przyznał stronie płatności na poczet których wypłacone zostały wcześnie zaliczki, tyle, że w pomniejszonej wysokości. Walor ostateczności decyzji Kierownika BP Agencji w L. z dnia [...] lutego 2018 r. nie jest w niniejszej sprawie kwestionowany. Decyzja ta była przedmiotem kontroli instancyjnej, a nawet kontroli sądowej i nie doprowadziło to do jej wzruszenia. Podlega zatem wykonaniu i organ jest tą decyzją związany. Tak więc w niniejszej sprawie nie ma znaczenia, że skarżący pozostaje w sporze z ANR czy KOWR co do zwrotu wzmiankowanej działki czy też zwrotu poniesionych na nią nakładów. Godzi się poza tym zauważyć, że skarżący poza gołosłownymi twierdzeniami w skardze nie wykazał w żaden sposób, ze na dzień 31 maja 2017 r. posiadał tytuł prawny do działek zadeklarowanej we wniosku a nie kwestionuje, że działka ta figurowała wówczas w rejestrze Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, choć jak uważa bezprawnie. Tak więc wskazana decyzja o przyznaniu płatności w pomniejszonej wysokości w powiązaniu z niespornym faktem, że płatności zaliczkowe zostały stronie wypłacone wcześniej, stanowi punkt wyjścia do wydania decyzji w sprawie określenia kwoty nienależnie pobranych płatności. W ocenie Sądu organy Agencji prawidłowo ponadto stwierdziły, że w sprawie nie wystąpiły okoliczności uzasadniające odstąpienie od żądania zwrotu nienależnie pobranych przez skarżącego płatności, co można tylko odnotować, bo też ustalenia w powyższym zakresie nie są w skardze kwestionowane. Reasumując, Sąd nie dopatrzył się w niniejszej sprawie naruszenia norm procesowych, czy też norm materialnych, które skutkowałyby uchyleniem zaskarżonej decyzji. Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w kontekście przepisów prawa obowiązujących w przedmiotowej materii skutkuje uznaniem, że prawidłowo ustalony w sprawie stan faktyczny dał organom podstawę do wydania decyzji o ustaleniu kwot nienależnie pobranej płatności. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.