II SA/Wa 1269/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 października 2020 r. sprawy ze skargi E. R. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej oddala skargę UZASADNIENIE E. R. złożył skargę na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...], utrzymujące w mocy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji [...] Lekarskiej w [...] nr [...] z dnia [...] marca 2020 r., w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej. Rejonowa Wojskowa Komisja [...] Lekarska w [...], działając na podstawie skierowania Wojskowego Komendanta Uzupełnień w [...] przeprowadziła postępowanie orzecznicze, w którym rozpoznano między innymi "zaburzenia [...] ([...]) w badaniu EKG i w próbie wysiłkowej i orzeczeniem z dnia [...] marca 2020 r., uznała, że E.R. jest niezdolny do szkolenia [...] w [...] Akademii Wojkowej w charakterze kandydata na [...] (Kategoria [...] – Zał. 2, I Gr. [...]) oraz niezdolnego do służby w charakterze personelu naziemnego [...] (Kategoria [...] - Zał. 2,1 Gr. [...]). Wskazując na rozpoznane "zaburzenia [...] ([...]) w badaniu EKG i w próbie wysiłkowej (§ 38 pkt 1 w zast.) oraz "chorobę [...] nieupośledzającą sprawności ustroju" (§ 34 pkt 4). Rejonowa Wojskowa Komisja [...] Lekarska w [...] orzeczeniem z dnia [...] marca 2020 r. (oznaczonym Nr [...]), uznała, że E. R. jest niezdolny do szkolenia [...] w [...] Akademii Wojkowej w charakterze kandydata na [...](Kategoria [...] - Zał. 2, I Gr. [...]) oraz jest niezdolny do szkolenia [...] w [...] Akademii Wojkowej w charakterze kandydata na [...] (Kategoria [...] - Zał. 2,1 Gr. [...]). Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...], po rozpatrzeniu odwołania E. R. od orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji [...] Lekarskiej w [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2020, orzeczeniem z dnia [...] kwietnia 2020 r. Nr [...], utrzymała w mocy orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej I instancji. CWKL rozpatrzyła odwołanie w myśl zapisów § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. z 2012r., poz. 1013) na podstawie dokumentacji orzeczniczej znajdującej się w aktach sprawy, ponieważ uznała, że jest ona wystarczająca do rozstrzygnięcia orzeczniczego. Organ II instancji wskazał, iż z dokumentacji wynika, że organ I instancji w ramach procesu orzeczniczego przeprowadziła stosowne badania i konsultacje specjalistyczne, wymagane do określenia stanu zdrowia i zdolności kandydata do szkolenia lotniczego, w ośrodku referencyjnym dla wojska - Wojskowym Instytucie Medycyny [...] w [...]. W dniu [...].02.2020 r. wykonano spoczynkowe badanie EKG, w którym stwierdzono [...]. W dniu [...].02.2020 r. wykonano elektrokardiograficzną próbę wysiłkową i stwierdzono [...] po zaprzestaniu wykonywania wysiłku w ramach etapu 7 próby. Wojskowe komisje lekarskie ustalając jednostkę chorobową dokonują jej kwalifikacji orzeczniczej zdolności do zawodowej służby wojskowej według odpowiednio dobranego paragrafu i punktu na podstawie załączników do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. 2015 r., poz. 761 z późn. zm.). W przypadku kandydatów do zawodowej służby wojskowej w charakterze pilota samolotów [...] kwalifikacji tej dokonuje się w oparciu o kolumnę szóstą wykazu stanowiącego załącznik Nr 2,1 rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. (Dz. U. 2015 r., poz. 761 z późn. zm.) natomiast w przypadku kandydatów do zawodowej służby wojskowej w charakterze personelu naziemnego zabezpieczającego loty kwalifikacji tej dokonuje się w oparciu o kolumnę ósmą wykazu stanowiącego załącznik Nr 2,1. Wyniki wykonanych przez RWK[...]L badań i konsultacji wskazują jednoznacznie, że u orzekanego występują zaburzenia [....] w spoczynku – [...] oraz w związku z wysiłkiem – [...]. Wyrażone przez orzekanego w odwołaniu stanowisko, że w czasie badań na zlecenie RWK[...]L miał stan podgorączkowy i był chory na bliżej nieokreśloną chorobę nie może według CWKL stanowić podstawy zanegowania tych ustaleń. W dniach [...].02.2020 r. oraz [...].02.2020 r. orzekany nie zgłaszał dolegliwości, co potwierdza jednoznacznie wywiad lekarski przeprowadzony i udokumentowany przez internistę, okulistę, laryngologa oraz neurologa. Stwierdzone zaburzenia [...] zostały zdaniem CWKL prawidłowo zakwalifikowane przez RWK[...]L poprzez zastosowanie § 38 pkt 1 powyższego rozporządzenia, ponieważ mieszczą się w definicji tego paragrafu - choroby [...] lub zaburzenia [...] nawracające albo trwale nieupośledzające sprawności ustroju. W grupie [...] obejmującej kandydatów do szkolenia [...] w [...] Akademii Wojskowej na [...] dla zaburzeń [...] nieupośledzających sprawności ustroju - § 38 pkt 1 ustalono kategorię zdrowia Z/N. Biorąc pod uwagę fakt. że pełnienie służby wojskowej w charakterze personelu naziemnego [...] wiąże się z ekspozycją na czynniki fizyczne w tym promieniowanie elektromagnetyczne oraz narażeniem na wysiłek fizyczny, stres, konieczność długotrwałej pełnej koncentracji uwagi, nienormowany czas wykonywania zadań i pracę w godzinach nocnych, CWKL uznała, że stwierdzone nieprawidłowości układu krążenia w postaci zaburzeń [...] mogą utrudniać lub uniemożliwiać wykonywanie zadań służbowych, tym samym stanowią przeciwwskazanie do pełnienia przez orzekanego zawodowej służby wojskowej w charakterze personelu naziemnego [....] i podlegają kwalifikacji do kategorii zdrowia N. Zespól CWKL stoi na stanowisku, że z tego tytułu orzekany wymaga dalszej specjalistycznej diagnostyki [...], która wykracza poza ramy procedury orzeczniczej i powinna być zrealizowana w specjalistycznym podmiocie leczniczym w trybie planowym, w ramach umowy z Narodowymi Funduszem Zdrowia. Zespół orzeczniczy CWKL analizie całości dokumentacji orzeczniczej, biorąc pod uwagę powyższe fakty stwierdził, że należy utrzymać w mocy orzeczenie z dnia [...].03.2020 r., co oznacza, że orzekany jest niezdolny do szkolenia [...] w charakterze kandydata na [...] oraz do służby w charakterze personelu naziemnego [...]. E. R. złożył skargę na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...], utrzymujące w mocy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji [...] Lekarskiej w [...] nr [...] z dnia [...] marca 2020 r., w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej. Skarżącego zarzuciła naruszenie: a) przepisów postępowania, tj. art. 23 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. 2015, poz. 761) w zw. z art. 7, 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm. dalej jako "k.p.a.") poprzez niedopełnienie obowiązku zgromadzenia pełnego materiału dowodowego pozwalającego na obiektywna ocenę stanu zdrowia skarżącego, a w konsekwencji niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy - które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż skutkowało błędnym uznaniem przez organ, że skarżący cierpi na schorzenia [...], b) prawa materialnego tj. § 38 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. 2015, poz. 761) w stopniu rażącym poprzez jego zastosowanie i uznanie, że skarżący posiada zaburzenia [...] powodujące niezdolność do szkolenia [...] w [...] Akademii Wojskowej w [...], co skutkowało wydaniem zaskarżonej decyzji pomimo braku podstaw do jej wydania. Skarżący wnosił w szczególności, o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu pierwszej instancji. Skarżący wskazywał, że zaburzenia [...] to określenie, które nie posiada definicji sformułowanej na potrzeby medycyny, w szczególności [...]. Przy [...] możemy co najwyżej posługiwać się przymiotem napadowy, ale nie nawracający. Pojęciem "nawracający" posługuje się ww. rozporządzenie, które również nie definiuje jego znaczenia. Posiłkując się zatem słownikiem języka polskiego skarżący wskazuje, że słowo to pochodzi od terminu nawrócić, co oznacza skierować się na poprzednie miejsce, zjawić się po raz wtóry, skierować kogoś coś na poprzednie miejsce, do poprzedniego położenia. Przy czym w tym miejscu należy podkreślić, że [...] nie może mieć charakteru nawracającego, bowiem jest to fizjologia, bez charakteru patologicznego, obrazowo wyjaśniając, przy wzięciu np. głębszego oddechu obserwujemy w zapisie [...]. Dokonując głębszej analizy pojęcia [...] należy stwierdzić, że jest to fizjologiczna, niewielka zmiana częstości [...], polegająca na przyśpieszeniu [....] podczas wdechu i zwolnieniu [....] podczas wydechu. Dzieje się to na skutek rytmicznego hamowania fonicznej aktywności nerwów błędnych w fazie wdechu (Władysław Traczyk: Fizjologia człowieka z elementami fizjologii stosowanej i klinicznej, Trzebski Andrzej. Warszawa; Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2007, s. 576-577). Zatem nie ma charakteru patologicznego. Zależna jest od oddychania. Jest częstym zjawiskiem u dzieci ludzi młodych i zazwyczaj nie ma znaczenia klinicznego, i nie wymaga dalszej diagnostyki leczenia. Zatem z samej istoty [...] nie może być zaliczona do zaburzeń [...] nawracających, owszem jest zaburzeniem [...], jednakże nie może być nawracająca. Skarżący podnosi, że na podstawie posiadanej dokumentacji medycznej, szczególności zapisu EKG przy próbie wysiłkowej, nie można dokonać prawidłowi interpretacji, a co za tym idzie kategorycznie i jednoznacznie ocenić, że stwierdzono [...]. Przy analizie zapisu próby wysiłkowej należ stwierdzić, że zapis EKG odprowadzenia drugiego nie nadaje się do interpretacji ze względu na liczne artefakty ruchowe, znajdujący się w aktach sprawy zapis EKG próby wysiłkowej posiada zły zapis techniczny. Co więcej zapis pojedynczych pobudzeń wszystkich 12 odprowadzeń stanowi prawidłowe pobudzenia [...], co może sugerować, że zapisy w odprowadzeniu drugim są prawidłową reakcją organizmu na wysiłek fizyczny, czyli przyspieszeniem [...]. Skarżący wskazuje, że w tym stanie rzeczy należy uznać, że zarówno RWK[...]L oraz CWK[...]L podjęły decyzję w oparciu o niekompletnie zebrany materiał dowodowy. Przy złym zapisie technicznym zarówno organ I i II instancji, jak i organ odwoławczy posiadali możliwość, co więcej byli w obowiązku powtórzenia przeprowadzonego badania EKG próby wysiłkowej, jednakże z niewiadomych powodów, zaniechali jego powtórzenia. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...] wnosiła o oddalenie skargi w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019r., poz.2325, zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wyjaśnić na wstępie należy, że Sąd na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. oddalił wnioski dowodowe zawarte w skardze, bowiem przeprowadzenie ww. dowodów nie było niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości w sprawie. Ponadto, wnioskowane dowody (badania) zostały przeprowadzone po datach wydania kontrolowanych w niniejszym postępowaniu orzeczeń. Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone orzeczenia nie naruszają prawa Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska, która wydaje w tej sprawie orzeczenie. Zgodnie z art. 5 ust. 7 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, orzeczenie o zaliczeniu danego żołnierza lub innej osoby do jednej z kategorii, o których mowa w ust. 6, właściwe komisje lekarskie wydają na podstawie badania lekarskiego fizycznej i psychicznej zdolności tej osoby do służby w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych rodzajach wojsk oraz na poszczególnych stanowiskach służbowych, z uwzględnieniem wyników badań specjalistycznych, a w razie potrzeby również obserwacji szpitalnej. Ponadto w przepisie art. 5 ust. 8 powołanej ustawy, ustawodawca zawarł upoważnienie dla Ministra Obrony Narodowej do wydania w porozumieniu z Ministrem Zdrowia, rozporządzenia regulującego orzekanie o zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia zawodowej służby wojskowej. W § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach określono wykaz chorób lub ułomności uwzględniany przy orzekaniu o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz do służby poza granicami państwa. Natomiast § 2 rozporządzenia stanowi, że wykazy chorób lub ułomności, o których mowa w § 1 i 3, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia. Wykaz chorób lub ułomności, o którym mowa w § 1 pkt 2, określa załącznik nr 2 do rozporządzenia. Podkreślenia wymaga, że kontrola przez sąd administracyjny orzeczeń wojskowych komisji lekarskich o zdolności do zawodowej służby wojskowej, które obejmują zagadnienia wymagające wiedzy medycznej, sprowadza się do oceny prawidłowości postępowania w zakresie ustalenia stanu zdrowia orzekanego, a w szczególności prawidłowego zastosowania przepisów procesowych i materialnych. W ramach tak pojętej kontroli, sąd administracyjny nie posiada uprawnień do weryfikacji medycznych ustaleń lekarzy orzekających w komisji lekarskiej i nie może dokonywać zmiany w tym zakresie, a tym samym zmiany kategorii zdolności do służby wojskowej. Kontrola orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej przez sąd administracyjny w zakresie zdolności do służby wojskowej ma więc charakter ograniczony i sprowadza się w istocie do jej badania pod względem formalnym. Oznacza to, że sąd administracyjny ocenia jedynie, czy orzeczenie wydała właściwa komisja lekarska, czy jej skład był zgodny z wymogami określonymi w przepisach aktów wykonawczych regulujących te kwestie, a ponadto, czy stwierdzone schorzenia dawały podstawę do zawartego w orzeczeniu określenia kategorii zdolności do służby wojskowej. Tryb postępowania przed wojskowymi komisjami lekarskimi ma charakter szczególny i w związku z tym nie mają do niego zastosowania w pełni rygory Kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd nie jest uprawniony do oceny fachowości przeprowadzonych u skarżącego badań lekarskich, czyli weryfikacji orzeczeń komisji lekarskich z punktu widzenia medycznej oceny warunków zdrowotnych badanego. Sąd nie może też zmienić we własnym zakresie takiej oceny (rozpoznania) w oparciu o przeprowadzone badania lekarskie, ani też zlecać przeprowadzenia dodatkowych badań celem weryfikacji dotychczasowych. Są to wyłączne kompetencje komisji lekarskich. Sąd administracyjny kontroluje, czy rozstrzygnięcie w sprawie zostało podjęte na podstawie kompletnego materiału dowodowego obejmującego niezbędne badania lekarskie oraz, czy dokonana kwalifikacja zdolności do czynnej służby wojskowej była słuszna. Podstawą orzekania dla sądu administracyjnego jest ustalony stan faktyczny i dowody zgromadzone w postępowaniu przed organem administracji. W ocenie Sądu w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, uzasadniając orzeczenie CWKL w wyczerpujący sposób odniosła się do wyników badań stanowiących podstawę podjętego rozstrzygnięcia. Przede wszystkim organ odwoławczy wyjaśnił, iż w dniu [...].02.2020 r. wykonano spoczynkowe badanie EKG, w którym stwierdzono [...] skarżącego. W dniu [...].02.2020 r. wykonano [...] próbę wysiłkową i stwierdzono [...] po zaprzestaniu wykonywania wysiłku w ramach etapu 7 próby. Wojskowe komisje lekarskie ustalając jednostkę chorobową dokonują jej kwalifikacji orzeczniczej zdolności do zawodowej służby wojskowej według odpowiednio dobranego paragrafu i punktu na podstawie załączników do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. 2015 r., poz. 761 z późn. zm.). W przypadku kandydatów do zawodowej służby wojskowej w charakterze [...] kwalifikacji tej dokonuje się w oparciu o kolumnę szóstą wykazu stanowiącego załącznik Nr 2,1 rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. (Dz. U. 2015 r., poz. 761 z późn. zm.) natomiast w przypadku kandydatów do zawodowej służby wojskowej w charakterze personelu naziemnego [...] kwalifikacji tej dokonuje się w oparciu o kolumnę ósmą wykazu stanowiącego załącznik Nr 2,1. Wyniki wykonanych przez RWK[...]L badań i konsultacji wskazują jednoznacznie, że u orzekanego występują zaburzenia [...] w spoczynku – [...] oraz w związku z wysiłkiem – [...]. Wyrażone przez orzekanego w odwołaniu stanowisko, że w czasie badań na zlecenie RWK[...]L miał stan podgorączkowy i był chory na bliżej nieokreśloną chorobę nie może według CWKL stanowić podstawy zanegowania tych ustaleń. W dniach [...].02.2020 r. oraz [...].02.2020 r. orzekany nie zgłaszał dolegliwości, co potwierdza jednoznacznie wywiad lekarski przeprowadzony i udokumentowany przez internistę, okulistę, laryngologa oraz neurologa. Stwierdzone zaburzenia [...] zostały zdaniem CWKL prawidłowo zakwalifikowane przez RWK[...]L poprzez zastosowanie § 38 pkt 1 powyższego rozporządzenia, ponieważ mieszczą się w definicji tego paragrafu - choroby [...] lub zaburzenia [...] nawracające albo trwale nieupośledzające sprawności ustroju. W grupie [...] obejmującej kandydatów do szkolenia [...] w [...] Akademii Wojskowej na [...] dla zaburzeń [...] nieupośledzających sprawności ustroju - § 38 pkt 1 ustalono kategorię zdrowia Z/N. Biorąc pod uwagę fakt. że pełnienie służby wojskowej w charakterze personelu naziemnego [...] wiąże się z ekspozycją na czynniki fizyczne w tym promieniowanie elektromagnetyczne oraz narażeniem na wysiłek fizyczny, stres, konieczność długotrwałej pełnej koncentracji uwagi, nienormowany czas wykonywania zadań i pracę w godzinach nocnych, CWKL uznała, że stwierdzone nieprawidłowości układu krążenia w postaci zaburzeń [...] mogą utrudniać lub uniemożliwiać wykonywanie zadań służbowych, tym samym stanowią przeciwwskazanie do pełnienia przez orzekanego zawodowej służby wojskowej w charakterze personelu naziemnego [...] i podlegają kwalifikacji do kategorii zdrowia N. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia organ odwoławczy nie miał wątpliwości, co do stanu faktycznego w sprawie i nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie. Za niezasadny należy zatem uznać zarzut naruszenia § 23 ust. 2 rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. poprzez niedopełnienie obowiązku zgromadzenia pełnego materiału dowodowego pozwalającego na obiektywna ocenie stanu zdrowia skarżącego. Podobnie niezasadnym okazał się zarzut naruszenia § 38 pkt 1 ww. rozporządzenia poprzez uznanie, że skarżący posiada zaburzenia [...] powodujące niezdolność do szkolenia [...]. Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia, rozpatrując odwołanie, orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W razie potrzeby wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza zawodowego, emeryta, rencistę albo niebędącego emerytem, ani rencistą żołnierza zwolnionego z zawodowej służby wojskowej na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie. Organ odwoławczy nie jest zatem zobowiązany do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości ani nawet w znacznej części, a jedynie jest uprawniony do przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego. CWKL, podejmując zaskarżone orzeczenie miała więc prawo uznać, że przeprowadzone badania pozwalają na podjęcie stosownych rozstrzygnięć bez konieczności przeprowadzenia ponownych badań lekarskich i badań specjalistycznych. Oceniając zarzuty podnoszone przez skarżącego należy mieć także na względzie, że istotą orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej nie jest stwierdzenie stanu zdrowia orzekanego – tak jak jest to w typowym badaniu lekarskim – ale rozstrzygnięcie o zdolności orzekanego do służby wojskowej (tym wypadku specyficznej, bowiem jest to służba w wojskach lotniczych). Rozpoznane schorzenie jest więc podstawą do jej klasyfikacji pod kątem rozstrzygnięcia o zdolności do zawodowej służby wojskowej i jedynie do specjalistycznej wiedzy medycznej lekarzy orzeczników należy ocena, czy badany jest do tej służby zdolny. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie komisje lekarskie obu instancji prawidłowo oceniły, na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego, że skarżący jest zdolny do zawodowej służby wojskowej i prawidłowo zakwalifikowały go do kategorii Z. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że rozpoznane u skarżącego schorzenia zostały ustalone na podstawie poprzedzających wydanie zakwestionowanych orzeczeń badań lekarskich, w tym badań specjalistycznych oraz dokumentacji medycznej. Reasumując Sąd stwierdza, że w sprawie nie doszło do takiego naruszenia przepisów postępowania, które miałoby wpływ na treść orzeczenia w zakresie zdolności do zawodowej służby wojskowej. W tym stanie rzeczy należało stwierdzić, że zaskarżone orzeczenie w części poddanej kontroli sądowej, nie narusza prawa. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), orzekł, jak w sentencji.