II OSK 1180/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] Spółdzielni Pracy "[...]" od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 marca 2007 r., sygn. akt II SA/Łd 592/05 umarzającego postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Wojewody Ł. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 6 marca 2007 r., sygn. akt II SA/Łd 592/05, na podstawie art. 130 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", umorzył postępowanie przed tym Sądem w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Wojewody Ł. z dnia [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2001 r., pod rządami ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, postępowanie przedmiotowe zostało zawieszone ze względu na niemożność nadania sprawie dalszego biegu, bowiem skarżący wskazał błędny adres. W dniu 22 czerwca 2005 r. Sąd podjął zawieszone postępowanie i wyrokiem z dnia 7 września 2005 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą. W wyniku złożenia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 grudnia 2006 r. uchylił zaskarżony wyrok oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o podjęciu zawieszonego postępowania. Sąd I instancji uznał, że wobec powyższego przedmiotowe postępowanie podlega umorzeniu w związku z niezłożeniem w ciągu trzech lat wniosku o jego podjęcie. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła [...] Spółdzielnia Pracy "[...]", reprezentowana przez adwokata, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, o uchylenie postanowienia z dnia 31 sierpnia 2001 r. zawieszającego postępowanie oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie mającym istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 125 § 1 pkt 3, art. 130 § 1, art. 190 ppsa oraz art. 177 § 1 pkt 6 kpc w związku z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że Sąd I instancji nie odniósł się do wyjaśnienia zasadniczej, w ocenie wnoszącego skargę kasacyjną, kwestii. Postanowienie o zawieszeniu postępowania nie miało oparcia w treści art. 177 § 1 pkt 6 kpc w związku z art. 59 ustawy o NSA. Według skarżącej Spółdzielni, J. J. został prawidłowo pouczony o obowiązku informowania Sądu o zmianie adresu. Nie wykonanie tego obowiązku powoduje skutek doręczenia pod dotychczasowym adresem. W ocenie wnoszącego skargę kasacyjną brak było podstaw do zawieszenia postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionej podstawie. Stosownie do art. 130 § 1 ppsa sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art.125 § 1 pkt 3, jeżeli wniosek nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu postępowania. W myśl art. 125 § 1 pkt 3 sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w kontekście niniejszej sprawy, postanowienie Sądu I instancji umarzające postępowanie przed tym Sądem jest prawidłowe, spełnione zostały bowiem przesłanki z art. 130 § 1 ppsa, ponieważ od czasu zawieszenia postępowania upłynęły ponad trzy lata, a wniosek o jego podjęcie nie został złożony, jak również do czasu rozstrzygania przez Sąd skarżący nie podał właściwego adresu dla doręczeń. Mając również na uwadze, że w sprawie niniejszej został wydany wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2006 r., sygn. akt II OSK 16/06, którym to uchylono wyrok Sądu I instancji oraz postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny był upoważniony do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie. Rozważania skargi kasacyjnej pozostają bez znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszym przedmiocie, bowiem w powołanym powyżej wyroku stwierdzono, że na postanowienie o zawieszeniu postępowania zażalenie nie przysługuje, zaś zarzuty skargi kasacyjnej dotyczą zasadności zawieszenia postępowania. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 182 § 1 ppsa.