II FSK 2060/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Jerzy Rypina po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi P.sp. z o.o. z siedzibą w S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lutego 2006 r. sygn. akt II FSK 273/05 w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 14 czerwca 2004 r. nr ... w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 1998 r. postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 3 lutego 2006 r. sygn. akt II FSK 273/05 Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), oddalił skargę kasacyjną . "P." sp. o.o. wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 1 grudnia 2004 r. sygn. akt I SA/Ol 256/04 oddalającego skargę "P." sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 14 czerwca 2004 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 1998 r. W dniu 25 listopada 2008 r. został nadany w urzędzie Poczty Polskiej wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt II FSK 273/05. Wniosek ten został sporządzony przez Prezesa Zarządu spółki T. G. w oparciu o przepis art. 271 pkt 1 oraz art. 272 § 1 p.p.s.a. Autor skargi wskazuje na zasadność skargi o wznowienie postępowania nieważnością postępowania z mocy ustawy zawartą w przepisie art. 18 § 1 pkt 6 i art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Strona dodaje, że w dniu 14 października 2008 r. Trybunał Konstytucyjny (sygn. akt I SK 6/07) wydał wyrok stwierdzający niezgodność art. 18 § 1 pkt 6 i art. 18 § 3 p.p.s.a z art. 45 Konstytucji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczeniem, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy zgodnie z art. 275 p.p.s.a jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania dotyczy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem właściwym do wznowienia postępowania jest Naczelny Sąd Administracyjny. Właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania rodzi skutek określony w art. 175 p.p.s.a., który wprowadza przymus adwokacko-radcowski w sporządzeniu skargi kasacyjnej, (art. 276 p.p.s.a. zdanie drugie). Przeniesienie art. 175 p.p.s.a. do postępowania wznowieniowego pozostającego we właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego oznacza rozciągnięcie przymusu adwokacko-radcowskiego na sporządzenie skargi o wznowienie postępowania. Obowiązek sporządzenia skargi o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przez adwokata, radcę prawnego bądź doradcę podatkowego w świetle przytoczonych wyżej przepisów nie budzi wątpliwości. Odpowiednie stosowanie art. 175 p.p.s.a. w postępowaniu wznowieniowym pozostającym we właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, o czym mowa w art. 276 p.p.s.a., oznacza nie tylko istnienie obowiązku sporządzenia skargi o wznowienie postępowania przez podmioty wymienione w art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a., ale jednocześnie wymaga odrzucenia skargi wznowieniowej sporządzonej osobiście przez skarżącego niekorzystającego z wyłączenia, o którym stanowi art. 175 § 2 p.p.s.a. lub przez pełnomocnika niebędącego adwokatem lub radcą prawnym. W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z akt sprawy, skarga o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego została sporządzona przez Prezesa Zarządu spółki niebędącego adwokatem lub radcą prawnym. Ten brak skargi wznowieniowej, a będący uchybieniem nieusuwalnym, musi powodować jej odrzucenie (por. postanowienie NSA z dnia 9 marca 2005 r. sygn. akt I GSK 359/05 opubl. ONSAiWSA 2005/5/98). Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i art. 276 p.p.s.a, orzekł jak sentencji.