I OZ 859/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 maja 2020 r., sygn. akt II SA/Lu 216/20 o odrzuceniu sprzeciwu R. P. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 6 maja 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił sprzeciw R. P. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z [...] listopada 2019 r. W uzasadnieniu wskazał, że sprzeciw został wniesiony po terminie przewidzianym w art. 64c § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325; "p.p.s.a."), wobec czego podlegał odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64b § 1 tej ustawy. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, podnosząc że w pismo z 12 marca 2020 r. stanowi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z [...] stycznia 2020 r., nr [...], a nie na decyzję tego organu z [...] listopada 2019 r., nr [...]. Nadto pełnomocnik skarżącej ustanowiony z urzędu wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest zasada skargowości. Poddanie kontroli działania organu administracji publicznej wymaga zaskarżenia tego działania przez podmiot mający legitymację przyznaną przepisami prawa. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z pisma skarżącej nadanego pocztą do Kolegium 12 marca 2020 r. nie wynika, aby stanowiło ono jednocześnie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z [...] stycznia 2020 r., nr [...] oraz sprzeciw od decyzji tego organu z [...] listopada 2019 r., nr [...]. W związku z tym za niezrozumiałe należy ocenić odrzucenie "sprzeciwu" od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z [...] listopada 2019 r., bowiem R. P. takiego środka zaskarżenia nie wniosła, co potwierdziła w przedmiotowym zażaleniu. W piśmie z 12 marca 2020 r. jednoznacznie wskazała: "wnoszę skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] stycznia 2020 r. w sprawie [...] wcześniej [...]". W przypadku wątpliwości Sąd pierwszej instancji powinien był wezwać skarżącą do sprecyzowania treści skargi. Wyjaśnić należy, że pismo skarżącej z 12 marca 2020 r. zostało również zakwalifikowane zgodnie z jej żądaniem pod sygn. akt II SA/Lu 215/20. W związku z powyższym wskazać należy, że odrzucając sprzeciw, którego uprawniona strona nie wniosła, Sąd pierwszej instancji naruszył art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł odnieść się do wniosku pełnomocnika skarżącej o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu bowiem wniosek ten podlega rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny, w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 p.p.s.a.