I SA/Gl 928/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Z. na działalność Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. w przedmiocie zwrotu podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia UZASADNIENIE Pismem z dnia 27 czerwca 2022 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, W. Z. (dalej: skarżący, strona) wniósł skargę "na działanie" Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. (dalej także: organ) dotyczące "zwrotu nadpłaty podatku VAT (...)" związanej z odliczeniem wydatków na samochód osobowy, wykorzystywany w prowadzonej działalności jako taksówka. Odpowiadając na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie. Z odpowiedzi na skargę wynika, iż skarżący wykazał za grudzień 2021 r. zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług przypadającą do zwrotu na rachunek bankowy podatnika w wysokości 8.585,00 zł. Po przeprowadzeniu przez organ czynności sprawdzających, skarżący złożył korekty pliku JPK_V7M za grudzień 2021 r. oraz za miesiące następne w których dokonał odliczenia z tytułu nabyć towarów i usług związanych z wykorzystaniem samochodu osobowego – pomniejszając podatek naliczony zgodnie z ustaleniami organu. W złożonych korektach deklaracji za grudzień 2021 r. oraz za styczeń i luty 2022 r. skarżący wykazał kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia, deklarując kwotę do zwrotu za marzec 2022 r. Jak wskazał pełnomocnik organu, zwrot podatku został zrealizowany, zaś prowadzone przez organ czynności sprawdzające zakończono w dniu 27 kwietnia 2022 r. Z akt sprawy wynika ponadto, że pismo skarżącego z dnia 27 czerwca 2022 r. stanowiące skargę, złożył on osobiście w organie i zaadresował bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, domagając się uznania tego pisma jako skargi do tegoż Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga na działalność organu w przedmiocie zwrotu podatku od towarów i usług jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej: P.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest z innych przyczyn niedopuszczalne. W myśl z kolei art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W tym miejscu zaakcentować trzeba, że na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, zgodnie z art. 3 § 2a P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Z kolei na mocy art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W świetle powyższego podkreślić należy, że skarga, której przedmiotem są czynności podejmowane przez organ ("działanie" organu) dotyczące zwrotu podatku od towarów i usług, jest niedopuszczalna. Czynności takie (działanie) nie należą do żadnej z kategorii aktów prawnych lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., które mogą być skutecznie zaskarżone do sądu administracyjnego. Wniesiona przez stronę skarga nie dotyczy bowiem konkretnego, władczego aktu administracyjnego, który podlegałby ocenie Sądu z punktu widzenia jego legalności. Reasumując, niniejsza sprawa nie mieści się we wskazanym powyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Zatem Sąd uznał skargę, jako niepodlegającą jurysdykcji sądów administracyjnych za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. Z tego względu, działając na podstawie z art. 58 § 1 pkt 6) P.p.s.a. i art. 58 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.