I OZ 729/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 8 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Akademii (...) w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2007r., sygn. akt I SA/Wa 669/07 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Ministra Budownictwa z dnia 6 lutego 2007r., Nr [...] w sprawie ze skargi Akademii (...) w Krakowie na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Rady Narodowej w K. Urząd Spraw Wewnętrznych z dnia [...] w części dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE W dniu 19 marca 2007r. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Akademii (...) w K. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Rady Narodowej w K. Urząd Spraw Wewnętrznych z dnia [...] w części dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości. W dniu 7 maja 2007r. Akademia (...) w K. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] nr [...], wskazując, że zachodzi realna obawa, iż wydana decyzja ostateczna będzie stanowić podstawę dokonania stosownych zmian w księdze wieczystej obejmującej nieruchomość będącą przedmiotem skargi, a następnie dokonania rozporządzenia przez właścicieli hipotecznych w sposób trwały przedmiotową nieruchomością, co doprowadzi do nieodwracalnych skutków prawnych. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 maja 2007r., sygn. akt I SA/Wa 669/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że w ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił w swoim wniosku, iż zachodzą przesłanki wynikające z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2007r., zażalenie złożyła Akademia (...) w K., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazano, że faktycznie wprowadzenie do obrotu zaskarżonej decyzji daje byłym współwłaścicielom możliwość rozporządzenia nieruchomością lub obciążenia ograniczonymi prawami rzeczowymi. Zaś wobec konieczności upływu określonego czasu, jaki jest niezbędny do sądowej kontroli zaskarżonej decyzji oraz zawisłego przed Sądem Okręgowym w K. postępowania o wydanie nieruchomości (sygn. akt (...)) skarżąca może zostać pozbawiona możliwości odzyskania nieruchomości z powodu kolizji z ewentualnymi prawami osób trzecich. W związku z tym szkodą będzie utrata uprawnień do zmiany zaistniałego stanu prawnego, jeżeli decyzja wywoła nieodwracalne skutki prawne. Wskazać należy, że przedmiotowa nieruchomość stanowiła przedmiot własności trzech współwłaścicieli: K. P., I. M. i A. P., każde po 1/3 części. Odpowiedź na powyższe zażalenie złożył K. P. podnosząc, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oznaczałoby tymczasowe ożywienie decyzji wywłaszczeniowej i domniemanie nabycia przez Akademię z samej mocy prawa na podstawie art. 182 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wyższym prawa użytkowania wieczystego spornej nieruchomości, z co za tym idzie, także prawo do odpłatnego zbycia tego prawa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Artykuł 61 § 3 powołanej powyżej ustawy przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdy zaistnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi tu o szczególne i wyjątkowe zagrożenie odpowiadające specjalnemu rodzajowi ochrony tymczasowej strony postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że skarżąca nie wykazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, bowiem podjęcie wszczętego już postępowania sądowego przez byłych współwłaścicieli nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zważyć należy, że samo powołanie się na okoliczność, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia rodzi pewne skutki prawne, nie daje podstawy do ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 powołanej ustawy, ponieważ nie jest tożsame z wyrządzeniem znacznej szkody lub trudnych do usunięcia skutków. Każda bowiem decyzja, czy postanowienie wywołuje określone skutki prawne, nie każda jednak podlega ochronie tymczasowej. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.