II OSK 1242/06

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Roman Hauser Sędziowie: Sędzia NSA Maria Czapska- Górnikiewicz Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (spr.) Protokolant Anna Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 25 września 2007r., na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B. i J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 czerwca 2006 r. sygn. akt II SA/Sz 1044/05 w sprawie ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: odrzucić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] uchylającą decyzję Wójta Gminy U. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji z dnia 11 maja 2000 r. ustalającej S. M. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie wiaty i wędzarni dwukomorowej na działce nr [...] położonej przy ul. [...] w U. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyli, działając poprzez profesjonalnego pełnomocnika, B. i J. K. Zaskarżając wyrok w całości, wnieśli o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucili naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, opierając skargę kasacyjną na przesłance określonej w art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.). W odpowiedzi na skargę S. M. wniósł o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. W myśl art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny – poza przypadkami nieważności postępowania, które nie występują w niniejszej sprawie – rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, co oznacza, iż jest związany wskazanymi w niej podstawami kasacyjnymi i wnioskami. Zgodnie z art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Zatem skarga kasacyjna, poza wymaganiami przepisanymi dla każdego pisma procesowego, powinna zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Przytoczenie podstaw kasacyjnych polega na wskazaniu konkretnych przepisów naruszonych zaskarżonym orzeczeniem sądu administracyjnego pierwszej instancji. Przedstawienie okoliczności uzasadniających przyjęcie kasacji do rozpoznania nie może ograniczać się do powtórzenia treści przepisu art. 174 p.p.s.a. Obowiązkiem autora skargi jest wskazanie konkretnych, naruszonych przez Sąd zaskarżanym orzeczeniem przepisów prawa oraz wpływu naruszenia na wynik sprawy (postanowienie NSA z dnia 8 marca 2004 r. FSK 41/2004 ONSAiWSA 2004/1, poz. 9, wyrok NSA z dnia 22 lipca 2004 r. GSK 356/2004 ONSAiWSA 2004/3, poz. 72). W kasacji wniesionej w niniejszej sprawie skarżący ograniczyli się do sformułowania, iż zaskarżone orzeczenie naruszyło prawo procesowe w ten sposób, że miało to istotny wpływ na wynik sprawy, nie wskazując jednak, o jakie konkretnie przepisy chodzi i jaki, ich zdaniem, wpływ miało to naruszenie na wynik sprawy. Brak wskazania konkretnego przepisu jako podstawy skargi kasacyjnej uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie sprawy. Niewskazanie w skardze kasacyjnej podstawy kasacyjnej jest brakiem nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych pism procesowych, powodującym odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej (postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2005 r., FSK 2379/2004, LexPolonica nr 407374). W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 p.p.s.a.