III SA/Gl 310/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem procesowym datowanym z dnia [...] r. K. B. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pismami z dnia 20 lutego 2007r. wezwał stronę skarżącą do uzupełnienie braków formalnych skargi w postaci uiszczenia stosownego wpisu oraz nadesłania odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego - w terminie siedmiu dni od daty doręczenia pisma pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe pisma zostały odebrane przez osobę uprawnioną do odbioru przesyłek adresowanych do Kancelarii w dniu [...] r. Zatem 7-dniowy termin do usunięcia w/w braków upływał w dniu [...]r. (piątek) W zakreślonym terminie skarżąca nie usunęła powyższych braków formalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Pod pojęciem przesłanek dopuszczalności zaskarżenia należy rozumieć wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawne do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego. Zatem skarga, jako pierwsze pismo strony (skarżącego) w postępowaniu sądowym, powinna czynić zadość określonym wymaganiom formalnym. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi pobiera się wpis, którego wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania określiła Rada Ministrów w rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 221, poz. 2193/. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 1 i 3 w/w ustawy). Wskazać także należy, że stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd administracyjny wydaje postanowienie o odrzuceniu skargi gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Reasumując przedstawione okoliczności faktyczne i prawne należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie mimo prawidłowego wezwania pełnomocnika strony skarżącej o uzupełnienie braków formalnych w postaci uiszczenia stosownego wpisu i nadesłania odpisu pełnomocnictwa, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, stwierdzone uchybienia nie zostały usunięte w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania. Określony zaś w wyżej cytowanym art. 220 § 1 termin siedmiodniowy jest terminem ustawowym, nie może być przedłużony ani skrócony. Natomiast w razie jego uchybienia dopuszczalne jest przywrócenie go skarżącemu na ogólnych zasadach tj. jeśli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło nie z jego winy (art. 86-89). Na zakończenie wskazać należy, że okoliczność błędnego zaadresowania przesyłki na Pl. [...] w B. zamiast na Pl. [...] gdzie mieści się siedziba Kancelarii Radców Prawnych [...]– nie ma znaczenia w rozpatrywanej sprawie. Wezwania Sądu zostały bowiem doręczone adresatowi, co potwierdza pieczątka firmowa Kancelarii na zwrotnym potwierdzeniu odbioru korespondencji. Reasumując zatem powyższe ustalenia należało stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w związku z art. 220 § 1 i 3 wyżej wymienionej ustawy postanowić jak w sentencji.