II SA/Rz 719/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 16 października 2007 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2007r. znak: [...] w przedmiocie przyznania dodatku aktywizacyjnego - postanawia - umorzyć postępowanie sądowe. UZASADNIENIE W dniu [...] sierpnia 2007r. wpłynęła do Wojewody skarga P. W. na decyzję tego organu z dnia [...] sierpnia 2007r. znak: [...] uchylającą decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] kwietnia 2007r. znak: [...] i przyznającą wyżej wymienionemu dodatek aktywizacyjny za okres od 13.04 do 30.04.2007r. w wysokości 96 zł. Wraz z odpowiedzią na wskazaną skargę, Wojewoda przesłał do tutejszego Sądu swoją decyzję z dnia [...] września 2007r. znak: [...] wydaną w ramach autokontroli tj. na podstawie przepisu art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Decyzja ta uwzględnia skargę P. W. w ten sposób, że przyznaje mu dodatek aktywizacyjny także za okres od 01.05. do 31.05.2007r. w kwocie 159,90 zł. W odpowiedzi na wezwanie tut. Sądu, w dniu 12 października 2007r. P. W. przesłał pismo zawierające jego oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Strona wnosząca skargę ma prawo do rozporządzania nią, o czym świadczy brzmienie art. 60 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, iż skarżący może cofnąć skargę, a oświadczenie w tym przedmiocie jest dla Sądu wiążące. Sąd uzna jednak cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli ustali że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu bądź czynności dotkniętych wadą nieważności. Nie stwierdzając istnienia powyższych zagrożeń, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 P.p.s.a.