I OZ 966/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Burmistrza Miasta Milanówek na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2011 r., sygn. akt VII SO/Wa 19/11 o wymierzeniu Burmistrzowi Miasta Milanówek grzywny oraz oz zwrocie kosztów postępowania w sprawie z wniosku M.Z. o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Burmistrzowi Miasta Milanówek grzywnę, w kwocie 3000 zł, za nieprzekazanie w terminie skargi M.Z. na czynności Burmistrza związane z wykonaniem uchwały Rady Miasta Milanówka z dnia 15.10.2009 r., nr 337/XXX/09 wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na tę skargę. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż przedmiotowa skarga złożona została w dniu 25.06.2010 r. bezpośrednio do Sądu, który – zarządzeniem z dnia 2.07.2010 r. – przekazał ją Burmistrzowi. Doręczenie skargi organowi nastąpiło w dniu 7.07.2010 r. W dniu 4.04.2011 r. M.Z. wystąpił z wnioskiem o wymierzenie Burmistrzowi grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.". Pismem z dnia 30.05.2011 r. Burmistrz Milanówka udzielił odpowiedzi na wniosek strony, nie nadsyłając jednocześnie skargi, ani odpowiedzi na nią oraz akt administracyjnych. W piśmie powyższym Burmistrz stwierdził jedynie, iż nie jest organem właściwym w sprawie, bowiem jest nim Rada Miasta Milanówka, a zatem nie może on być podmiotem wniosku o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. Ponadto wniesienie skargi poprzedzone winno być wyczerpaniem wszystkich środków odwoławczych, służących stronie w postępowaniu. Wymierzając organowi grzywnę Sąd I instancji podkreślił, iż wniesiona w przedmiotowej sprawie skarga dotyczyła zarówno czynności Rady Miasta Milanówka jak i Burmistrza Miasta Milanówek, zatem przekazanie jej temu drugiemu organowi powodowało konieczność przesłania przez niego Sądowi wniesionego środka zaskarżenia w ustawowym terminie. Okoliczności, na jakie powołał się Burmistrz pozostają przy tym bez wpływu na ocenę wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku, bowiem to Sąd upoważniony jest do oceny prawidłowości wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreślił, iż w przedmiotowej sprawie organ, pomimo upływu ponad roku czasu oraz mimo licznej korespondencji, nie przekazał skargi M.Z., co uzasadniało wymierzenie mu grzywny w orzeczonej wysokości. W zażaleniu na powyższe postanowienie Burmistrz Miasta Milanówek, zarzucając Sądowi naruszenie art. 54 § 1 i 2 P.p.s.a., wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu zażalenia organ wskazał, iż korespondencja zawierająca oryginał skargi M.Z., przekazany w dniu 7.07.2011 r., zaadresowana była do Rady Miasta Milanówka, nie było więc powodu, dla którego miałaby ona być przekazana Burmistrzowi. Ponadto organ podkreślił, iż przedmiotem skargi nie były działania Burmistrza, co oznacza, iż w istocie nie był on organem działającym w sprawie, a zatem nie było podstaw do wymierzenia mu grzywny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Art. 54 § 2 P.p.s.a. stanowi, iż organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem zaskarżenia, ma obowiązek przekazania Sądowi skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie uchybienia temu obowiązkowi Sąd, na wniosek skarżącego, może orzec o wymierzeniu organowi grzywny, co wynika z art. 55 § 1 tej ustawy. Konstrukcja przepisu art. 55 § 1 P.p.s.a. wskazuje wyraźnie, iż kwestia wymierzenia grzywny uzależniona jest od dokonania przez Sąd oceny okoliczności sprawy, a sama instytucja grzywny ma dwojaki charakter – ma ona zarówno spowodować wykonanie przez organ ustawowego obowiązku jak i zapobiegać podobnym zaniechaniem w przyszłości. W przedmiotowej sprawie Burmistrz Milanówka otrzymał w dniu 7.07.2011 r. skargę, którą M.Z. skierował bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zatem organ ten, zgodnie z dyspozycja art. 54 § 2 P.p.s.a., winien był do dnia 6.08.2011 r. przekazać ją Sądowi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy. Jednakże Burmistrz nie wykonał ciążącego na nim obowiązku do dnia dzisiejszego. Nie ulega zatem wątpliwości, jak zauważył to Wojewódzki Sąd Administracyjny, iż nastąpiło uchybienie terminowi wskazanemu w art. 54 § 2 przywołanej ustawy. Na ocenę tej sytuacji nie mają wpływu okoliczności podnoszone przez organ zarówno w odpowiedzi na wniosek strony o wymierzenie grzywny, jak i w zażaleniu na postanowienie grzywnę tę wymierzające, jakoby nie istniały podstawy do ukarania Burmistrza sankcją przewidzianą w art. 55 § 1 P.p.s.a., bowiem organ ten nie był adresatem skargi, a nadto jego działania nie były przedmiotem wniesionego środka zaskarżenia. O zasadności i dopuszczalności skargi orzekać może bowiem jedynie sąd administracyjny, a ocena tych okoliczności, dokonana przez organ, może być zawarta w odpowiedzi na skargę,, jakiej organ ten musi udzielić. Skoro zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny przesłał Burmistrzowi Milanówka błędnie wniesioną skargę M.Z., to organ ten zobligowany był do przekazania tego środka zaskarżenia Sądowi niezależnie od tego, czy spełniał on wszelkie wymogi formalne, warunkujące jego dopuszczalność oraz czy był on zasadny. W tym miejscu podkreślić trzeba, iż wbrew twierdzeniom Burmistrza skarga strony przekazana została właśnie temu organowi, a nie Radzie Miasta Milanówka, co wynika wprost ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej skargę strony, którego blankiet, opatrzony podpisem Krzysztofa Ogórka, znajduje się w aktach sprawy. Przyjąć również należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie wymierzył grzywnę w kwocie 3000 zł, bowiem uchybienie, jakiego dopuścił się w przedmiotowej sprawie zobligowany organ, jest znaczne. Skarga strony, mimo upływu ponad dwóch lat od jej złożenia, do dnia dzisiejszego nie została przekazana Sądowi. Stwierdzić zatem należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie orzekł o wymierzeniu Burmistrzowi Miasta Milanówek grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi M.Z., zaś zaskarżone postanowienie w pełni odpowiada prawu. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.