II SAB/Wa 468/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Asesor WSA Karolina Kisielewicz (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 listopada 2020 r. sprawy ze skargi A. G. na bezczynność Miejskiego Zakładu Oczyszczania w P. Sp. z o.o. z siedzibą w P. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę. UZASADNIENIE A. G. w dniu [...] czerwca 2020 r zwrócił się (pocztą elektroniczną) do Miejskiego Zakładu Oczyszczania w [...] sp. o.o. z siedzibą w [...] o udostępnienie, na podstawie ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2018 r. poz. 1330), informacji dotyczących obsługi prawnej tej Spółki. Wnioskodawca podał, że w przypadku jeżeli obsługę prawną spółki zapewnia podwykonawca, wnosi o wskazanie tego podmiotu, sposobu jego wyboru, okresu na jaki została zawarta umowa oraz wysokości jego wynagrodzenia. Jeżeli obsługę prawną Miejskiego Zakładu Oczyszczania w [...] sp. o.o. zapewniają pracownicy spółki, A. G. wniósł o podanie liczby tych pracowników, ich imion i nazwisk, uprawnień zawodowych, podstawy zatrudnienia, wskazanie, w jaki sposób odbywał się nabór pracowników na te stanowiska, kopii ogłoszeń o pracę w związku z tym naborem wraz z miejscami, gdzie te ogłoszenia były udostępniane. W piśmie z 6 lipca 2020 r. Spółka na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., wezwała skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udostępnienie informacji publicznej, przez jego podpisanie (własnoręczne lub kwalifikowanym podpisem elektronicznym) oraz podanie pełnego adresu do korespondencji, w terminie 7 dni od dnia doręczenia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Miejski Zakład Oczyszczania w [...] podał, że stosownie do art. 63 k.p.a., podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i powinno być podpisane przez wnoszącego, a w przypadku podania wniesionego w formie dokumentu elektronicznego, powinno być opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym. A. G. w odpowiedzi na wezwanie, podniósł, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej może być przesłany drogą elektroniczną, także w drodze "zwykłego e-maila" i nie musi być podpisany przez wnioskodawcę. Forma decyzji administracyjnej nakazana jest, zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, w razie gdy organ władzy publicznej odmawia żądanej informacji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 24 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 3111/12). Zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy, do decyzji, o których mowa w ust. 1 stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Spółka w piśmie z 10 lipca 2020 r. ponownie wezwała skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku i podała, że w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że jeżeli w sprawie chociażby potencjalnie zachodzi możliwość podjęcia decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej lub decyzji o umorzeniu postępowania, wówczas do usunięcia braków formalnych wniosku znajduje zastosowanie art. 64 § 2 k.p.a. Następnie, w dniu 22 lipca 2020 r. Miejski Zakład Oczyszczania zawiadomił skarżącego o pozostawieniu jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej bez rozpoznania, na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. A. G. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Miejskiego Zakładu Oczyszczania w [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] podniósł, że podmiot ten jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej będącej w jego posiadaniu oraz że zobowiązany był udostępnić żądaną informację publiczną mimo, że jego wniosek w tej sprawie nie został przez niego podpisany oraz nie zawierał adresu do korespondencji. Miejski Zakład Oczyszczania w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, nie wskazuje jakichkolwiek wymagań formalnych wniosku (poza utrwaleniem go w formie pisemnej). Ugruntowane orzecznictwo sądowoadministracyjne nakazuje za wniosek pisemny uznawać również przesłanie zapytania pocztą elektroniczną (e-mail) - i to nawet, gdy do jego autoryzacji nie zostanie użyty podpis elektroniczny (zob. np. wyrok NSA z dnia 16 marca 2009 r., sygn. akt I OSK 1277/08). Tym samym co do zasady brak jest podstaw do wzywania wnioskującego o udostępnienie informacji publicznej do uzupełnienia jakichkolwiek braków formalnych wniosku. Postępowanie prowadzone na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej nie podlega zasadniczo, tj. poza określonymi ustawowo wyjątkami, regułom określonym w k.p.a. Z ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika jednakże, że k.p.a. ma zastosowanie do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Na gruncie regulacji zawartych w ustawie o dostępie do informacji publicznej istotne jest wyróżnienie dwóch etapów postępowania o różnym charakterze i mających za przedmiot odmienne sprawy administracyjne. W pierwszym rzędzie, jeżeli organ (lub inny zobowiązany podmiot) dysponuje żądaną informacją publiczną, to w postępowaniu tym nie mają w ogóle zastosowania przepisy k.p.a., bowiem informacja publiczna jest wtedy po prostu udostępniana w formie czynności materialno-technicznej. Dla wszczęcia takiego postępowania wystarczy wniosek ustny bądź złożony w innej niesformalizowanej formie, wniosek ten nie musi być poparty żadnym uzasadnieniem ani wskazaniem szczególnego interesu. Sytuacja wygląda inaczej, gdy w sprawie chociażby potencjalnie zachodzi możliwość podjęcia decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej lub decyzji o umorzeniu postępowania, albo też jakiegokolwiek innego aktu administracyjnego, który wiązałby się ustaleniem podmiotu, od którego pochodzi wniosek. Wówczas do usunięcia braków formalnych wniosku znajduje zastosowanie art. 64 § 2 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 4 lutego 2016 r., sygn. akt I OSK 873/15). Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 grudnia 2009 r., sygn. akt I OSK 1002/09, "wszystkie te przypadki, w których ma dojść do podjęcia przez organ aktu administracyjnego, w tym zwłaszcza kwalifikowanego, jakim jest decyzja administracyjna (odmowna oraz o umorzeniu postępowania), bezwzględnie wymagać będą własnoręcznego podpisu wnioskodawcy (podpisu elektronicznego) na wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a jego brak winien być usuwany w postępowaniu naprawczym, regulowanym w art. 64 § 2 k.p.a. Zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, do decyzji odmownej oraz o umorzeniu postępowania stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, co oznacza, że Kodeks ten ma zastosowanie do całego procesu wydawania decyzji, a więc także do kwestii usuwania braków formalnych wniosku o udostępnienie informacji publicznej, o ile zobowiązany organ zmierza do wydania takiej decyzji (...)". W sprawie dotyczącej bezczynności organu w zakresie rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej, bezczynność organu zachodzi wówczas, gdy żądanie wniosku dotyczy informacji publicznej, a podmiot zobowiązany do udostępnienia tej informacji publicznej, w prawem określonym terminie, nie podejmuje żadnych czynności lub, gdy wprawdzie prowadzi postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności. Celem skargi na bezczynność w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej jest doprowadzenie do podjęcia czynności lub aktu przez podmiot zobowiązany do działania unormowanego przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej. Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej polega na tym, że taki podmiot takiej czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, albo też udziela informacji niepełnej, czy też niezgodnej z wnioskiem, niejasnej, czy niewiarygodnej oraz gdy odmawia jej udzielenia w nieprzewidzianej do tej czynności formie, ponadto nie informuje strony o tym, że nie posiada wnioskowanej informacji. Na gruncie ustawy zasadą jest, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 ustawy), jeżeli informacja publiczna nie może być natomiast udostępniona w tym terminie, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust, 2 ustawy). Skarżący we wniosku o udostępnienie informacji publicznej domagał się informacji o obsłudze prawnej Miejskiego Zakładu Oczyszczania w [...] sp. o.o. z siedzibą w[...] , obejmującej m. in. imiona i nazwiska osób wykonujących te zadania, ich uprawnienia zawodowe. A. G. domagał się również informacji dotyczących przebiegu naboru pracowników do obsługi prawnej urzędu, kopii ogłoszeń o pracę w związku z tym naborem wraz z miejscami, gdzie te ogłoszenia były udostępniane. Jakkolwiek poza oceną w niniejszym postępowaniu jest kwestia, czy organ miał podstawy do uznania żądania wniosku za informację przetworzoną (w rozpoznawanej sprawie nie ma sporu miedzy stronami, że wniosek dotyczy informacji publicznej, a Spółka jest podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia), to w nawiązaniu do okoliczności faktycznych sprawy, należy uznać, że miał podstawy do zastosowania przepisów k.p.a. (zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej) do złożonego wniosku, oraz do konsekwencji nieuzupełnienia jego braków formalnych. Wezwanie do uzupełnienia tego braku formalnego wniosku spełniało wymagania wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku w trybie k.p.a.. Skarżący w wyznaczonym terminie nie uzupełnił braku formalnego wniosku przez jego podpisanie. Wobec powyższego organ zasadnie pozostawił bez rozpoznania wniosek o udostępnienie informacji publicznej w oparciu o art. 64 § 2 k.p.a. Oznacza to, że Miejski Zakład Oczyszczania w [...] , w dniu wniesienia skargi nie organ pozostawał w bezczynności w tej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), orzekł jak w sentencji.