III SA/Lu 303/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Sadurski, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom,, Sędzia NSA Marek Zalewski (sprawozdawca), Protokolant Referent stażysta Paweł Soczyński, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 9 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr[...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania w sprawie zameldowania na pobyt stały oddala skargę UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...]r., znak: [...], Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania K. K. od decyzji wydanej z upoważnienia Burmistrza [...] z dnia [...], nr [...] orzekającej o zameldowaniu na pobyt stały A. K. w lokalu przy ul. [...] w D. uchylił decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie administracyjne w obu instancjach. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że z zebranego materiału dowodowego w sprawie wynika, iż A. K. została zameldowana w przedmiotowym lokalu w dniu [...] na podstawie druku zgłoszenia pobytu stałego, tj. w drodze czynności materialno-technicznej. W tych okolicznościach prowadzenie przez organ I instancji postępowania w celu potwierdzenia spełnienia przez A. K. wymogów niezbędnych do dokonania zameldowania, jak i wydanie decyzji z dnia [...] było bezprzedmiotowe. Skargę sądową na powyższą decyzję złożył K. K., zarzucając m.in. bezpodstawne uznanie przez organ odwoławczy, że fakt zameldowania w drodze złożenia "druku meldunkowego" czyni postępowanie w przedmiocie zameldowania bezprzedmiotowym. Zakwestionował, że nie rozpoznano istoty sprawy, tj. czy istniały podstawy faktyczne i prawne do zameldowania A. K. w lokalu przy ul. [...] w D. na pobyt stały. Skarżący dalej argumentował, że A. K. nie przebywała w przedmiotowym budynku z zamiarem pobytu na stałe w dacie zameldowania, a także, że nie przedstawiła dokumentu potwierdzającego tytuł prawny do lokalu wymaganego przez przepisy ustawy o ewidencji ludności. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosił o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazał, że jeżeli czynność zameldowania przez organ ewidencyjny A. K. w posesji przy ul. [...] w D. dokonana została w drodze czynności materialno-technicznej to prowadzenie postępowania o zameldowanie było bezprzedmiotowe i należało je umorzyć. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Co do zasady, zameldowanie i wymeldowanie następuje w formie czynności materialnoprawnej, polegającej na zarejestrowaniu przez właściwy organ ewidencyjny danych wiążących się z pobytem osoby (stałym lub czasowym) w określonej miejscowości, pod oznaczonym adresem (art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych – Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993 ze zmianami). Jedynie, gdy zgłoszone dane, niezbędne do zameldowania lub wymeldowania budzącą wątpliwości, właściwy organ rozstrzyga w tym przedmiocie w formie decyzji administracyjnej (art. 47 ust. 2 ustawy). Na aprobatę zasługiwało stanowisko organu II instancji, że A. K. została zameldowana w drodze czynności materialnoprawnej na pobyt stały w lokalu przy ul. [...] w D. w dniu [...]. Okoliczność ta wynika jednoznacznie z załączonego do akt sprawy poświadczenia zameldowania na pobyt stały (k.276 akt administracyjnych). W tej sytuacji oczywista jest bezprzedmiotowość postępowania w przedmiocie zameldowania A. K. w przedmiotowym lokalu i wydanie w tym zakresie decyzji administracyjnej przez organ I instancji w dniu [...] W tej sytuacji zachodziły podstawy do umorzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie zameldowania A. K. na podstawie art. 105 § 1 kpa, skoro jest ona zameldowana w przedmiotowym lokalu od [...] na podstawie czynności materialnoprawnej w oparciu o art. 47 ust. 1 ustawy. W świetle powyższych okoliczności skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu, Z tych wszystkich względów oraz na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.