II OZ 32/23

SENTENCJA Dnia 30 stycznia 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 sierpnia 2022 r., sygn. akt II SA/Kr 644/22 odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 25 marca 2022 r., znak: Wl-I.7840.16.79.2021.KL w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego decyzji Wojewody Małopolskiego w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji pn. budowa dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych, powtarzalnych wraz z infrastrukturą techniczną na dz. nr [...] w miejscowości S., gmina R.. Sąd wskazał, że strona skarżąca zawarła w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji, jednak w uzasadnieniu skargi brak jest jakichkolwiek argumentów nawiązujących do przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zażalenie na ww. postanowienie wniósł skarżący, zarzucając błędną wykładnię art. 61 § 3 p.p.s.a. i nieprawidłowe przyjęcie, że brak jest podstaw do wstrzymania wykonania ww. decyzji oraz udzielenia ochrony tymczasowej skarżącemu, podczas gdy zaistniały obligatoryjne przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w związku z czym należało udzielić skarżącemu wnioskowanej ochrony. Wskazano, że ww. pozwolenie na budowę zapadło w związku z wytyczeniem nowych granic ww. działki (powiększono ją o około 4-5 metrów kosztem działek skarżącego); zaś aktualnie przed Wójtem Gminy R. toczy się postępowanie rozgraniczeniowe, które może podważyć prawo inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Taka zaś sytuacja może naruszyć bezpośrednio przysługujące skarżącemu prawo własności. Jednocześnie przekroczenie granic działek skarżącego przy wznoszeniu budynków w razie braku wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie nastąpi z winy nieumyślnej inwestora, co uniemożliwi skarżącemu dochodzenia roszczeń z art 151 K.c. Co więcej, kwestia postępowania rozgraniczeniowego została dokładnie omówiona w złożonej do Sądu skardze. W odpowiedzi na zażalenie uczestnik postępowania – Z. M. wniósł o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyżej wymieniony przepis, choć przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na wniosek strony, to uzależnia skorzystanie z takiego środka prawnego, w sytuacji gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Możliwość udzielenia ochrony tymczasowej została zatem ograniczona od wystąpienia jednej z dwóch przesłanek zawartych w omawianym przepisie. Obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Innymi słowy uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07). Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06). Z powyższego wynika, że nie jest rolą sądu administracyjnego na etapie rozpoznawania przedmiotowego wniosku czynić ustalenia w zakresie istnienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu administracyjnego. W oparciu o ww. przepis to sąd ocenia czy w świetle przywołanej przez stronę skarżącą argumentacji zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania aktu administracyjnego. W tej jednak sprawie ma rację Sąd I instancji, że wniosek o wstrzymanie w zasadzie nie został uzasadniony. Powoływanie się w zażaleniu na argumentację skargi, za pomocą której kwestionuje się prawo inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, nie stanowi podstawy do stwierdzenia, że strona wykazała zaistnienie przesłanek z art. 61 § 1 p.p.s.a. Poza tym są to kwestie merytoryczne, bo dotyczące oceny legalności wydanego pozwolenia na budowę, ponieważ jednym z warunków uzyskania pozwolenia na budowę jest dysponowanie przez inwestora nieruchomością na cele budowlane. A zatem Sąd I instancji, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania i wydając zaskarżone postanowienie, nie mógł uwzględnić argumentacji skargi, która podważa prawo inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W innym wypadku doszłoby do nieuprawnionego "przedsądu". Poza tym argumentacja skargi w ww. zakresie była przedmiotem merytorycznego rozpoznania przez Sąd I instancji, który wyrokiem z dnia 9 września 2022 r. skargę oddalił jako niezasadną. Ponadto należy wskazać, że w omawianym zakresie strona skarżąca powołuje się aktualnie na nieznany wynik postępowania rozgraniczeniowego. Nie można więc stwierdzić, czy w ogóle wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tym samym w zażaleniu nie wykazano aby w niniejszej sprawie zachodziły przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.