II OSK 339/13
Administrative courts2013-12-17
Case number
II OSK 339/13
Court
Naczelny Sąd Administracyjny
Judgment date
2013-12-17
Type
Postanowienie NSA
Judges
Marzenna Linska - Wawrzon
Ruling
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Judgment text
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosków A. K. i innych o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skarg kasacyjnych K. K. i innych od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 lipca 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 851/12, w sprawie ze skarg M. L. i innych na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lutego 2012 r., znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji we wnioskowanym zakresie.
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 31 lipca 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 851/12, po rozpoznaniu skarg M. L. i innych na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lutego 2012 r., w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej w pkt I. uchylił pkt I. zaskarżonej decyzji w części dotyczącej orzeczenia o nowym zapisie usytuowania obiektu – drogi – Dzielnica Rembertów m. st. Warszawy w zakresie działek ewidencyjnych nr 147/8 (po podziale 147/11, 147/12) oraz działki 201/6 z obrębu 3-07-09; w pkt II. uchylił pkt II. zaskarżonej decyzji w części ustalającej nową tabelę przedstawiającą nieruchomości podlegające podziałowi w zakresie działki o numerze ewidencyjnym 147/8 (po podziale 147/11, 147/12); w pkt III. oddalił skargi w pozostałym zakresie; w pkt IV. stwierdził, że zaskarżona decyzja w części opisanej w pkt I i II wyroku nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; w pkt V. zasądził od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej solidarnie na rzecz U. S., J. S. kwotę 500 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
A. K. i inni wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] listopada 2010 r. w zakresie w jakim decyzje orzekają o likwidacji zjazdów z ul. Marsa na drogę serwisową 4P. W uzasadnieniu wskazali, że likwidacja przedmiotowych zjazdów znacząco będzie utrudniać dojazd do ich posesji, co w przypadku konieczności prowadzenia akcji ratunkowej i dojechania pogotowia, straży pożarnej czy też policji może powodować niebezpieczeństwo dla zdrowia i życia przebywających tam ludzi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA z 2007 r., nr 4, poz.77).
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 zwana dalej "p.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
Zauważyć ponadto trzeba, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. stwarza możliwość wstrzymania wykonania nie tylko decyzji zaskarżonej do sądu, ale też decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji.
Rozważając potrzebę udzielenia ochrony tymczasowej należało uwzględnić to, że decyzji organu pierwszej instancji nadano rygor natychmiastowej wykonalności, co umożliwiło realizację przedmiotowej inwestycji drogowej. Niewątpliwie sytuacja taka powoduje ograniczenie zakresu wstrzymania wykonania decyzji obu instancji, co jednak nie oznacza niedopuszczalności rozstrzygania w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. W orzecznictwie wyrażony został już pogląd, że brak jest w ustawie z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych przepisu, który wyłączałby możliwość zastosowania instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wprawdzie regulacja tej ustawy ma zapewnić szybkość i skuteczność realizacji inwestycji to jednak nie ma podstaw prawnych by wywieść z niej generalny zakaz wstrzymania wykonania decyzji na czas trwania postępowania sądowoadministracyjnego.
W rezultacie w okolicznościach niniejszej sprawy należało ocenić, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem przedmiotowej inwestycji drogowej, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi roboty budowlane w oznaczonym zakresie nie powinny być prowadzone, w sposób określony decyzjami organów obu instancji.
W pierwszej kolejności podkreślić należy, że w treści decyzji z dnia 18 listopada 2013 r., zezwalającej na realizację przedmiotowej inwestycji, wskazano rozwiązania projektowe, w których określono projektowane parametry techniczno-użytkowe układu drogowego dla zapewnienia dostępności komunikacyjnej trasy dla obszarów położonych wzdłuż trasy głównej. Określono również wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi. W decyzji zawarto ponadto zastrzeżenie, że muszą być zachowane wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich, w szczególności przed pozbawieniem dostępu do drogi publicznej. Wszystko to, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, ma na celu zapewnienie prawidłowego dojazdu do posesji znajdujących się wzdłuż ul. Marsa, jak również zagwarantowanie bezpieczeństwa ruchu drogowego na tej trasie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o wstrzymania wykonania decyzji w zakresie likwidacji spornych zjazdów nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na brak dostatecznego jego uzasadnienia okolicznościami wyjątkowymi. Nie znajdują uzasadnienia twierdzenia wnioskodawców, że wykonanie decyzji w tej części stworzy wskazywane przez nich zagrożenia dla mieszkańców. Na niniejszym etapie postępowania brak przesłanek by uznać, że przyjęte w decyzji rozwiązania projektowe nie zabezpieczają w wystarczający sposób uzasadnionego interesu osób trzecich oraz warunków dotyczących bezpieczeństwa mieszkańców terenów położonych wzdłuż przedmiotowej drogi.
Ponadto trzeba mieć na uwadze, że pozostawienie wnioskowanego zjazdu może powodować niebezpieczeństwo wystąpienia kolizji i wypadków drogowych w ciągu komunikacyjnym ul. Marsa przez pojazdy spowalniające ruch w tym miejscu.
Oznacza to, że nie zaistniało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadniające częściowe wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji w części.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.