III SA/Wr 334/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska-Wojnar po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na uchwałę Rady Miejskiej w N. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie udzielenia Burmistrzowi Miasta i Gminy N. wotum zaufania postanawia: umorzyć postępowanie. UZASADNIENIE Pismem z 29 czerwca 2020 r. skarżący J. W. (dalej: skarżący, strona skarżąca), działający jako Burmistrz Miasta i Gminy N., wniósł za pośrednictwem Gminy N. (dalej: organ) skargę na uchwałę nr [...] Rady Miejskiej w N. z dnia [...] r. w sprawie nieudzielenia Burmistrzowi Miasta i Gminy N. wotum zaufania za rok [...]. Zaskarżonej uchwale zarzucił naruszenie przepisów art. 28aa ust. 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 713 - dalej: ustawa, u.s.g.) w zw. z art. 28aa ust. 5, 6 i 7 u.s.g w zw. z art. 28aa ust. 9 ustawy w zw. z art. 18 ust. 1 i 2 pkt 4a w zw. z art. 10 ust. 1 i art. 11 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2020 r., poz. 256, 695 - dalej: k.p.a.) w zw. z art. 2, art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji RP; § 39 ust. 2 i 5 uchwały nr XXIV/136/12 Rady Miejskiej w N. w sprawie uchwalenia Statutu Miasta i Gminy N. (Dz. Urz. Woj. Doln. z 2013 r. poz. 69 ze zm.), art. 11 § 1 kpa w zw. z § 38 ust. 1 pkt 1, 2 ,3 , 5, 6 ust. 2, § 42, § 43, § 44 wyżej wskazanego Statutu w zw. z art. 90 ust. 1 u.s.g. Skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i stwierdzenie w całości nieważności milcząco przyjętej uchwały – na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 91 ust. 1 i 2a u.s.g. w zw. z art. 93 ust. 1 u.s.g., o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym – na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a., o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego według norm prawem przepisanych i o wstrzymanie przez Sąd w całości wykonania uchwały nr [...] Rady Miejskiej w N. z [...] r. w sprawie nieudzielenia Burmistrzowi Miasta i Gminy w N. wotum zaufania oraz o wstrzymanie w całości wykonania uchwały nr [...] Rady Miejskiej w N. z [...] r. w sprawie nieudzielenia Burmistrzowi Miasta i Gminy N. wotum zaufania za rok [...] – na podstawie art. 61 § 2 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Pismem z 18 sierpnia 2020 r. skarżący cofnął skargę, powołując się na art. 60 p.p.s.a. Zarządzeniem z 11 września 2020 r. skarżący został wezwany do wskazania, czy w związku z cofnięciem skargi podtrzymuje, czy cofa zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania w całości wskazanych wcześniej uchwał – w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że skarżący wniosków tych nie podtrzymuje i je cofa. Skarżący wezwany został również do wskazania, czy uchwała z [...] r. dotyczy – jak wskazuje skarżący – roku [...], czy roku [...] – w terminie 7 dni. Jak wynika z akt sprawy, skarżący korespondencji z wezwaniem nie podjął i nie odpowiedział na wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. W myśl przepisów art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z przepisem art. 60 ab initio p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a jej cofnięcie wiąże sąd. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest jednakże – zgodnie z dyspozycją art. 60 in fine p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że czynność procesowa strony skarżącej - z punktu widzenia dopuszczalności cofnięcia skargi - nie budzi wątpliwości ani zastrzeżeń. Skarżący, cofając skargę, wskazał, że oświadcza, że ją cofa, o ile – w ocenie Sądu – to oświadczenie nie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie zaskarżonego aktu, tj. uchwały nr [...] Rady Miejskiej w N. z dnia [...] r. w sprawie nieudzielenia Burmistrzowi Miasta i Gminy N. wotum zaufania za rok [...], wadą nieważności, o czym mowa w jego skardze. Skarżący przytoczył tym samym niepełną treść art. 60 p.p.s.a. W pierwszej więc kolejności wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 94 ust. 1 u.s.g. nie stwierdza się nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy po upływie jednego roku od dnia ich podjęcia, chyba że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały lub zarządzenia w terminie określonym w art. 90 ust. 1, albo jeżeli są one aktem prawa miejscowego. Zaskarżona uchwała nr [...] Rady Miejskiej w N. podjęta została [...] r. Skarga z 29 czerwca 2020 r. na tę uchwałę niewątpliwie została więc wniesiona po upływie roku od jej podjęcia. Skarżący podniósł w swojej skardze, że wobec przyjętego w art. 28aa ust. 9 u.s.g. modelu procedowania, w tym wprowadzenia rozwiązania polegającego na "milczącym podjęciu uchwały" o nieudzieleniu wotum zaufania burmistrzowi, jedynym elementem pozwalającym potwierdzić to niezbędne powiązanie pomiędzy oceną raportu o stanie gminy (i dokonaną w powiązaniu z nim oceną działalności organu wykonawczego) a decyzją rady w sprawie udzielenia wotum zaufania organowi wykonawczemu, jest właśnie debata. Przy tym skarżący zarzucił, że w niniejszym przypadku brak było rzetelnej debaty pozwalającej na ocenę tego czy zasadne, czy niezasadne jest udzielenie Burmistrzowi wotum zaufania. Wobec więc braku należytej debaty, organ powinien udzielić skarżącemu wotum zaufania za [...] r. Skarżący w skardze domagał się stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały, podnosząc, że jego zdaniem doszło do istotnego naruszenia art. 28aa u.s.g. w całej rozciągłości. W ocenie Sądu, analiza akt administracyjnych nie prowadzi do wniosku, że cofnięcie skargi przez skarżącego miałoby być niedopuszczalne z uwagi na przesłanki określone przepisem art. 60 p.p.s.a. Jak zauważa Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 7 lipca 2020 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II OSK 600/20 (CBOIS), sąd administracyjny uwzględnia skargę na uchwałę rady gminy i stwierdza jej nieważność wówczas, gdy ustali, że uchwała jest sprzeczna z prawem w stopniu istotnym (art. 147 § 1 p.p.s.a.; art. 91 ust. 1 i ust. 4 u.s.g.), stwierdzając dalej, że obowiązek radnego czynnego udziału w pracach rady, w tym poprzez aktywny udział dyskusjach (debatach) nie jest prawnie sankcjonowany, nie można mówić o jakiejkolwiek sankcji prawnej za naruszenie tego obowiązku. W konsekwencji, brak wystąpienia któregokolwiek z radnych podczas debaty nad raportem burmistrza o stanie miasta, nie może skutkować stwierdzeniem, że doszło do naruszenia procedury określonej w art. 28aa u.s.g., a zatem nie można również stwierdzić, aby uchwała rady gminy w przedmiocie udzielenia wotum zaufania, była z tego powodu niezgodna z prawem. Sąd dostrzega, że w wyroku z dnia 10 października 2019 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 302/19 (który został uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyżej powołanym wyroku) tutejszy Sąd uchylił podjętą (milcząco) uchwałę o nieudzieleniu Burmistrzowi votum zaufania z powodu pominięcia jakiejkolwiek faktycznej debaty nad przedstawionym na sesji raportem o stanie gminy. Wskazany przypadek dotyczył jednak sytuacji, w której brak było jakiegokolwiek wystąpienia któregokolwiek z radnych. Zdaniem Sądu argumentacja ta nie odnosi się jednak do okoliczności, w których debata się odbyła, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu. Wobec powyższego, Sąd orzekł jak w sentencji.