II SA/Rz 598/07

SENTENCJA Dnia 4 września 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 4 września 2007 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na uchwałę Rady Gminy Cmolas z dnia 17 stycznia 2006 roku, nr XXXIV/277/06 w przedmiocie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - postanawia - odrzucić skargę. UZASADNIENIE Uchwałą z dnia 17 stycznia 2006 roku, nr XXXIV/277/06 Rada Gminy w Cmolasie dokonała zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą z dnia 6 października 2003 roku, nr IX/82/03. Ogłoszenia powołanej na wstępie uchwały dokonano w Dzienniku Urzędowym Województwa Podkarpackiego z dnia 10 lutego 2006 roku, nr 5. W dniu 8 lutego 2006 roku do Rady Gminy w Cmolasie wpłynęło pismo M. W., który działając w oparciu o art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, ze zm., powoływana dalej jako u.s.g.) domagał się uchylenia uchwały z dnia 17 stycznia 2006 roku, nr XXXIV/277/06, jako sprzecznej z prawem. Traktując przedmiotowe pismo jako dokonane w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, uchwałą z dnia 27 lutego 2006 roku, nr XXXV/285/06 Rada Gminy w Cmolasie postanowiła wezwania tego nie uwzględnić. Uchwała została doręczona M. W. w dniu 16 marca 2006 roku. Wcześniej, bo w dniu 10 marca 2006 roku M. W. ponownie wniósł o uchylenie uchwały z dnia 17 stycznia 2006 roku. W odpowiedzi, pismem z dnia 6 kwietnia 2006 roku, Rada Gminy w Cmolasie poinformowała go, iż kwestia uchylenia ww. uchwały została rozstrzygnięta uchwałą z dnia 27 lutego 2006 roku, nr XXXV/285/06, a obecnie brak jest podstaw do zmiany stanowiska w tym przedmiocie. Pismo to zostało doręczone M. W. w dniu 11 kwietnia 2006 roku. Skargą sporządzoną w dniu 2 lipca 2007 roku M. W. zaskarżył uchwałę Rady Gminy w Cmolasie z dnia 17 stycznia 2006 roku, nr XXXIV/277/06 do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W motywach skargi wskazał, iż zaskarżona uchwała podjęta została z obrazą szeregu przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80; poz. 717.) W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, jako wniesionej z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 101 ust. 1 u.s.g. warunkiem decydującym o skuteczności skargi na uchwałę rady gminy jest uprzednie, bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa do jakiego doszło wskutek jej podjęcia. Skargę można wówczas wnieść, stosownie do treści art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ odpowiedzi takiej nie udzielił - w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Pierwszy, trzydziestodniowy termin ma więc zastosowanie wówczas, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a rozpoczęcie jego biegu następuje w dniu doręczenia jej skarżącemu. Drugi, sześćdziesięciodniowy termin ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Początek biegu tego terminu to dzień wniesienia wezwania do organu. W normalnym toku czynności podejmowanych przez skarżącego w celu zaskarżenia uchwały lub zarządzenia organu gminy, po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia otrzymuje on na nie odpowiedź. Następnie, jeżeli w ocenie skarżącego wezwanie nie było skuteczne, wnosi skargę w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, skarżący powinien wnieść skargę w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia. Oznacza to, że w przypadku doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie, przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, zaczyna biec termin 30 dni do wniesienia skargi obliczany od dnia doręczenia odpowiedzi organu, jeżeli skarżący nie wniósł już skargi — uchwała siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, z dnia 2 kwietnia 2007 roku, sygn. akt II OPS 2/07, publ. ONSAiWSA 2007r. Nr 3, poz. 60. Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy należy w pierwszej kolejności odnotować, iż skarżący, na wniesione przez siebie w dniu 8 lutego 2006 roku wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, otrzymał odpowiedź w dniu 16 marca 2006 roku. Od tego dnia, stosownie do powołanego wyżej przepisu art. 53 § 2 P.p.s.a., należy więc liczyć trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi. Oznacza to, iż aby skargę M. W. można było ocenić jako terminową, konieczne było wniesienie jej do końca dnia 17 kwietnia 2006 roku. Wniesienie skargi z prawie piętnastomiesięcznym uchybieniem terminu bezsprzecznie należy ocenić jako spóźnione, co w konsekwencji uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie skargi. Uwzględniając całość powyższego Sąd, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. zobligowany był skargę odrzucić.