III SA/Lu 827/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L. na decyzję Inspektor Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE L. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w L. (dalej jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Inspektor Transportu Drogowego w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 września 2020 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi przez osoby uprawnione do reprezentowania spółki oraz złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 16 października 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. W myśl przepisu art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stosuje się także do braków skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do art. 29 p.p.s.a. organ osoby prawnej ma obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Ponadto zgodnie z art. 34 p.p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej (art. 35 § 2). Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie w wykonaniu zarządzenia z dnia 29 września 2020 r. skarżąca spółka została wezwana do podpisania skargi przez osoby uprawnione do reprezentowania spółki oraz złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi skarżąca przesłała skargę podpisaną przez O. S. wraz z informacją z Krajowego Rejestru Sądowego i pełnomocnictwem z dnia 23 lipca 2019 r. dla O. S.. Z nadesłanej przez skarżącą informacji z KRS nie wynika umocowanie osoby, która podpisała skargę do reprezentowania Spółki. Również z treści pełnomocnictwa nie wynika, żeby O. S. był upoważniony do reprezentowania spółki przed sądem administracyjnym, stosownie do art. 35 § 2 p.p.s.a. Tym samym Sąd uznał podpis osoby nie mającej prawa reprezentowania spółki w postępowaniu sądowoadministracyjnym za nieskuteczny, a skargę w ten sposób podpisaną za obarczoną brakiem formalnym. Wobec powyższego nie można uznać, że skarżąca wykonała wezwanie sądu. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.