Ppolska.starec← UrzadnikLog in

I GZ 79/07

Administrative courts2007-06-12
Case number
I GZ 79/07
Court
Naczelny Sąd Administracyjny
Judgment date
2007-06-12
Type
Postanowienie NSA

Judges

Czesława Socha

Ruling

Oddalono zażalenie

Judgment text

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Czesława Socha po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. S. – Zakład Produkcyjno-Usługowo-Handlowy na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 września 2006 r. sygn. akt III SA/Po 431/06 w zakresie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi S. S. – Zakład Produkcyjno-Usługowo-Handlowy na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami postępowania celnego postanawia: zażalenie oddalić. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 września 2006 r., sygn. akt III SA/Po 431/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek S. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi S. S. – Zakład Produkcyjno-Usługowo-Handlowy na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] marca 2006 r., nr [...], w przedmiocie obciążenia kosztami postępowania celnego. W ocenie Sądu I instancji skarżący nie wykazał, mimo wezwania w tej kwestii, że wykonanie zaskarżonego postanowienia poprzez egzekucję kwoty pieniężnej w wysokości 122 zł spowoduje wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia podlegał zatem oddaleniu. Zażalenie na to postanowienie złożył S. S.. Domagał się jego zmiany i wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu, bądź uchylenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu i przekazania sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Podał, że na przebieg postępowania sądowego mają wpływ zarówno koszty związane bezpośrednio z tym postępowaniem, jak i koszty wynikające z codziennego utrzymania. Zaznaczył, że osiągany przez niego dochód obciążony jest w 50% egzekucją administracyjną prowadzoną przez organ administracji. W tej sytuacji odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia zagraża, zdaniem skarżącego, jego dalszej bezpiecznej egzystencji, a ciągła obawa o przebieg postępowań sprawia, że stan jego zdrowia uległ pogorszeniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), podstawową przesłanką uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jest wykazanie przez składającego taki wniosek niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego równowartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, podniesione przez żalącego okoliczności do takich konsekwencji nie prowadzą. Rodzaj nałożonego w niniejszej sprawie obowiązku nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny skoro chodzi o świadczenie pieniężne, które ze swej natury jest przecież odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje oczywista możliwość zwrotu uiszczonej kwoty. Z dołączonej do zażalenia kserokopii zaświadczenia o zarobkach oraz kserokopii listy płac wynika, że S. S. otrzymuje ze stosunku pracy wynagrodzenie zasadnicze w wysokości 4 094,42 zł oraz dodatek za wysługę lat w wysokości 655,11 zł. Wynagrodzenie podlega egzekucji administracyjnej w połowie jego wysokości. Po uwzględnieniu wszystkich obciążeń, S. S. otrzymuje ze stosunku pracy kwotę 1355,54 zł netto. Z uwagi na powyższe, ewentualne wykonanie zaskarżonego aktu administracyjnego i egzekucja kwoty 122 zł nie prowadzi, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, do niebezpieczeństwa wyrządzenia żalącemu znacznej szkody i nie spowoduje trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił zażalenie jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw. PG