I SA/Ol 114/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Jolanta Strumiłło Sędziowie sędzia WSA Ryszard Maliszewski (sprawozdawca) asesor WSA Katarzyna Górska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE I SA/OI 114/20 Uzasadnienie Z akt sprawy przesłanych do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wynika, że decyzją z dnia "[...]" 2018 r., znak: "[...]", Wójt Gminy "[...]" ustalił F.S. i A.P. łączne zobowiązanie pieniężne w podatku od nieruchomości, podatku leśnym oraz podatku rolnym za 2018 r., w kwocie 734 zł. Organ pierwszej instancji dokonał doręczenia decyzji z dnia "[...]" 2018 r., znak: "[...]", F. S. w dniu 19 marca 2018 r., gdyż uznał, że nie została ona skutecznie doręczona 7 lutego 2018r.. F. S. dnia 21 marca 2018 r. wniosła odwołanie do SKO, za pośrednictwem Organu I instancji. Organ I instancji przedstawił odwołanie SKO. Postanowieniem nr "[...]" z dnia "[...]" r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia przez F. S. odwołania od ww. decyzji organu podatkowego pierwszej instancji. Kolegium uznało, że termin do wniesienia odwołania należało obliczać od dnia 7 lutego 2018 r., a nie od dnia doręczenia decyzji w dniu 19 marca 2018 r .. Postanowienie to zostało zaskarżone przez F. S., która zarzuciła, że w dniu 7 lutego 2018 r. otrzymała z Urzędu Gminy "[...]" tylko jedną decyzję o numerze "[.0.]". Podała, że decyzję w sprawie podatku od nieruchomości otrzymała po raz pierwszy w dniu 19 marca 2018 r., co oznacza, że odwołanie wniosła w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 21 marca 2019 r. sygn. akt I SA/Ol 441/18 uchylił postanowienie Kolegium. Zdaniem Sądu nie została przez organ odwoławczy wyjaśniona kwestia daty doręczenia decyzji nr "[...]". Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało wyjaśnienia, złożone w piśmie z dnia 21 sierpnia 2019 r. przez A.B., pełniącą obecnie funkcję Sekretarza Gminy, że obie decyzje włożyła do jednej koperty zaadresowanej na F. S. i nadała przesyłkę w dniu 31 stycznia 2018 r.. W konsekwencji uznało, że decyzja podatkowa została doręczona 7 lutego 2018r.. SKO uznało, że ponowne doręczenie decyzji nie stanowiło jednak doręczenia w rozumieniu art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej określającego początek biegu terminu do wniesienia odwołania. SKO uznało wyjaśnienia A.B. za wiarygodne. W skardze, na powyższe postanowienie, skarżąca wskazała, że w dniu 07-02-2018 otrzymała z UG "[...]" tylko jedną decyzję o numerze "[.0.]", a nie jak twierdzi SKO decyzję nr "[...]". Decyzja nr "[.0.]" odebrana w dniu 07-02-2018 nie zawierała informacji w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości a tylko informacje o wysokości podatku leśnego i rolnego a więc nie mogła jej wcześniej zaskarżyć. Skarżąca wskazała, iż decyzję "[...]" (podatek od nieruchomości) otrzymała po raz pierwszy w dniu 19-03-2018 roku i w terminie zawitym ją zaskarżyła. Ustanowiony w sprawie, w ramach prawa pomocy, adwokat wniósł o uwzględnienie skargi. Wskazał, że decyzja została doręczona 19 marca 2018r. Zwrócił uwagę na treść art. 212 o.p., że poza wyjątkiem, dotyczącym decyzji, o których mowa w art. 67d o.p., decyzja wiąże organ od chwili jej doręczenia stronie i dopiero od tego momentu wywiera ona skutki prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 119 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., skarga wniesiona w niniejszej sprawie została rozpoznana w trybie uproszczonym. W orzecznictwie nie jest sporna dopuszczalność przesyłania w jednej przesyłce listowej kilku pism, pod warunkiem, że w momencie odbioru są one traktowane indywidualnie. Dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność ta wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru - powinno to nastąpić poprzez wymienienie na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki", pism stanowiących zawartość przesyłki. W formularzu potwierdzenia odbioru winna zostać wskazana data przesyłki, sygnatura akt sprawy oraz rodzaj przesyłki. Przesyłka taka może zawierać w sobie kilka pism, z tym tylko zastrzeżeniem, że fakt ten powinien zostać odnotowany na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki" (zob. post. Sądu Najwyższego z 26 lipca 2000 r., I CZ 87/00, publ.: lex nr 548760, post. Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2000 r., sygn. II CKN 483/2000 nie publ., post. Sądu Najwyższego z 20 kwietnia 2000 r., sygn. akt I CZ 38/00, Biul. SN 2000, Nr 5, poz. 15). Zatem dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność przesłania w jednej przesyłce kilku pism wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru (postanowienia NSA: z 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 707/11, z 5 grudnia 2012 r., sygn. akt II FSK 2871/12 http://orzeczenia.nsa.gov.pl, z 18 stycznia 2012 r. I FSK 2088/11 LEX nr 1110110). Należy również zaznaczyć, iż wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 k.p.c., potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą (post. Sądu Najwyższego z 30 kwietnia 1998 r. III CZ 51/98). Adresat przesyłki, który stwierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2020 r., sygn. akt I FSK 1929/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy również wskazać, że to w interesie odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia przesyłki( (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 lipca 2020 r. I SA/Gl 330/20 ). Wbrew twierdzeniem SKO w rozpoznawanej sprawie nie było dwukrotnego doręczenia tej samej decyzji. Prawidłowo organ I instancji doręczył decyzję w dniu 19 marca 2018r., gdyż pierwsza próba jej doręczenia nie była skuteczna i nie wywołała skutków prawnych. W formularzu potwierdzenia odbioru, z dnia 7 lutego 2018r., nie zostały wskazane sygnatury akt spraw oraz rodzaje przesyłek. Nie spełniło tych wymogów naklejenie na kopercie sygnatur akt spraw. A zatem brak było dowodu, że skarżącej skutecznie doręczono przesyłkę w dniu 7 lutego 2018r. W konsekwencji prawidłowo postąpił organ I instancji, który skutecznie doręczył decyzję podatkową 19 marca 2018r.. W rezultacie należy uznać, że skarżąca odwołanie złożyła w ustawowym terminie. Zgodnie z art. 212 o.p., poza wyjątkiem, dotyczącym decyzji, o których mowa w art. 67d o.p., decyzja wiąże organ od chwili jej doręczenia stronie i dopiero od tego momentu wywiera ona skutki prawne. Do momentu doręczenia decyzja może być zmieniona bez konieczności wdrożenia procedur prawnych dotyczących zmiany lub uchylenia decyzji ( por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2019 r. , sygn. akt I GSK 660/17 ). W stosunku do strony decyzja wywiera skutki prawne (materialnoprawne i procesowe) dopiero z chwilą doręczenia. Wskazać należy, że stosownie do art. 212 Ordynacji podatkowej organ podatkowy, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia. Powołany przepis określa zatem moment, w którym decyzja podatkowa wchodzi do obrotu prawnego. Jest nim chwila doręczenia tej decyzji stronie postępowania. Od tego momentu decyzja wiąże organ podatkowy, który ją wydał, oraz stwarza określone w niej uprawnienia i obowiązki o charakterze procesowym i materialnym. Doręczenie decyzji powoduje także utrwalenie formy i treści załatwienia sprawy podatkowej. Od daty doręczenia decyzji jakakolwiek jej zmiana w zakresie formy lub treści może nastąpić tylko na zasadach i w trybie określonym przepisami postępowania podatkowego. Związanie organu podatkowego decyzją doręczoną stronie trwa przez cały okres pozostawania jej w obrocie prawnym, a więc do chwili jej zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności czy też wygaśnięcia.( por. wyrok Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 5 maja 2020 r. , sygn. akt I SA/Go 102/20 ). W konsekwencji należy uznać, że z naruszeniem treści art. 228 § 1 pkt 2 O.p. organ odwoławczy ustalił, iż odwołanie zostało wniesione z przekroczeniem terminu. Brak był zatem podstaw do wydania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W sytuacji zatem, gdy istniały podstawy do przyjęcia, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem powołanych wyżej przepisów postępowania podatkowego, które miały wpływ na wynik sprawy, zaskarżone postanowienie należało uchylić na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.. W konsekwencji wydania tego orzeczenia SKO jest zobowiązane do rozpatrzenia odwołania skarżącej.