I SA/Bd 591/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Olesińska Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) Sędzia WSA Tomasz Wójcik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry oddala skargę UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] października 2020 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. wymierzył P. S. karę pieniężną w wysokości [...] zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Organ poddał analizie materiał dowodowy zgromadzony w sprawie i stanął na stanowisku, że gry na przedmiotowych urządzeniach spełniają definicję gier na automatach, wynikającą z przepisów ustawy z dnia [...] listopada 2009 r. o grach hazardowych (dalej: "u.g.h."). Po rozpatrzeniu wniesionego odwołania, decyzją z dnia [...] stycznia 2021 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie podstawę prawną upoważniającą organ pierwszej instancji do wydania rozstrzygnięcia w sprawie stanowił art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 u.g.h., w brzmieniu obowiązującym w dacie przeprowadzonej kontroli, czyli w dniu [...] stycznia 2017 r. Organ wskazał, ze w przedmiotowej sprawie został spełniony warunek dotyczący tego, aby gry odbywały się "na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych". Zgodnie bowiem z protokołem kontroli w zakresie urządzania i prowadzenia gier hazardowych z dnia [...] stycznia 2017 r., przedmiotowe urządzenia do gier posiadają w swej budowie elementy elektroniczne i elektromechaniczne, a także wyposażone są m. in. monitory, na których wyświetlane były w trakcie gry wirtualne układy (bębny) losujące z naniesionymi na obwodzie różnymi wizerunkami (symbolami), wrzutnik monet, akceptor banknotów, pulpit sterowania grami, tacę na wypłaty oraz przewód zasilający. Funkcjonariusze celni ocenili także, że wynik gier na przedmiotowych urządzeniach jest losowy, niezależny od zręczności grającego, a od układów elektronicznych sterujących grami. Stwierdzono, że aktywność uczestnika w grach na ww. urządzeniach sprowadza się jedynie do jego uruchomienia (wciśnięcia przycisku START), uwarunkowanego wcześniejszym uiszczeniem opłaty za grę. Po wciśnięciu wskazanego przycisku na monitorze zostaje uruchomiony ciąg symboli, które zatrzymują się samoczynnie, bez wpływu grającego. Zdaniem organu z powyższego nie można zatem wywieść, że istnieje realna możliwość zatrzymania przez gracza wirtualnych bębnów na konkretnym symbolu. Nie ma technicznej możliwości przewidzenia i psychofizycznej możliwości trafienia jakiegokolwiek spodziewanego/zamierzonego przez gracza układu symboli na bębnach. W ocenie organu fakt, iż gracz uczestniczący w grze na automatach nie ma realnego wpływu na wynik gry, oraz to, że gracz nie jest w stanie świadomie zadecydować o określonym wyniku gry świadczą o tym, że gry mają charakter losowy (zawierając jednocześnie element losowości). Jego udział w uzyskanym wyniku gry ogranicza się jedynie do naciśnięcia odpowiedniego przycisku, a wobec faktu, że zatrzymanie bębnów następuje samoczynnie to osiągnięty wynik - zatrzymanie się bębnów w określonym układzie symboli - jest rezultatem wyłącznie przypadku. Organ wskazał, że z przebiegu eksperymentu przeprowadzonego przez funkcjonariuszy celnych Urzędu Celnego w B. wynika, iż gry na urządzeniach o nazwach: [...], [...], [...] oraz dwóch urządzeniach komputerowych z grami hazardowymi, nie przyniosły wygranej pieniężnej lub rzeczowej tym samym gry wyczerpują definicję gier na automatach określoną w art. 2 ust. 5 u.g.h., tj. gry posiadały charakter losowy i były organizowane w celach komercyjnych. Zdaniem organu o spełnieniu przesłanki celu komercyjnego świadczy choćby fakt konieczności uiszczania określonej kwoty w zamian za możliwość jej przeprowadzenia. W związku z powyższym Dyrektor Izby Administracji Skarbowej uznał, iż gry na powyższych urządzeniach spełniają kryteria gier na automatach, o których mowa w art. 2 ust. 5 u.g.h. Organ wskazał również, że postępowanie prowadzone wobec P. S. wykazało bezsprzecznie, iż nie posiadał on w dniu kontroli zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier na automatach, ani też koncesji na prowadzenie kasyna gry, a urządzenia do gier nie zostały zarejestrowane przez organ celny. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wyjaśnił, że zgodnie z regulacją zawartą w art. 6 i art. 14 ust. 1 u.g.h. urządzanie gier na automatach dozwolone jest jedynie w kasynach gry na podstawie wydanej koncesji. Z treści ww. przepisów jednoznacznie wynika, że zakaz w nich określony jest adresowany do wszystkich podmiotów, czyli zarówno osób fizycznych jak i prawnych oraz niezależnie od tego, czy posiadają one koncesję na prowadzenie kasyna gry, czy też nie. W konsekwencji powyższego organ wskazał, że zarówno podmiot, który posiada koncesję na prowadzenie kasyna gry, ale jednocześnie urządza gry na automatach poza wskazanym w koncesji ośrodkiem gier, jak i podmiot, który w ogóle nie posiada koncesji urządza gry na automatach w dowolnym miejscu, podlega karze określonej w art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 u.g.h. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej stwierdził, iż w świetle art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h., w niniejszej sprawie, urządzającym gry jest podmiot, który umieścił automaty w miejscu, gdzie przeprowadzono kontrolę, w celu urządzania gier. Organ podał, że w toku postępowania karnego skarbowego P. S., przesłuchany w charakterze podejrzanego w dniu [...] maja 2017r., złożył wyjaśnienia, z których wynika, że automaty oraz dwa urządzenia komputerowe z grami hazardowymi stanowią jego własność. Wobec powyższego organ zauważył, że strona w miejscu, gdzie odbyła się kontrola urządzała gry na automatach. Mając z kolei na względzie, że strona będąc właścicielem ww. urządzeń nie posiadała w dniu kontroli koncesji na prowadzenie kasyna gry, wymiar kary pieniężnej był w ocenie organu odwoławczego w pełni uzasadniony. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu, dotyczących naruszenia przepisów prawa, organ zwrócił uwagę, iż strona nie wskazała jakich konkretnie przepisów miałoby to dotyczyć. Podniosła jedynie, że zaskarżona decyzja jest niesprawiedliwa, daleko krzywdząca, jak również błędna i wadliwa. Wobec powyższego organ wyjaśnił, że w decyzji wymierzającej karę pieniężną organ I instancji słusznie wskazał art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. Ustosunkowując się do zarzutu strony dotyczącego kwoty kary pieniężnej, która w jej opinii jest niewspółmiernie wysoka do zarzucanego czynu, organ odwoławczy stwierdził, że w świetle obowiązujących przepisów nie było możliwości miarkowania wysokości nałożonej kary pieniężnej, która w dacie zaistnienia zdarzenia wynosiła [...] zł od każdego automatu. Ponadto organ wskazał, że w toku prowadzonego postępowania strona nie zgłaszała żadnych uwag czy zastrzeżeń, nie skorzystała też z prawa do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Brak zatem podstaw do twierdzenia, że wydana decyzja narusza prawo i ustalenia organu, są nieprawidłowe. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej podkreślił, że powyższe stanowisko potwierdza wyrok Sądu Rejonowego w Ż. z dnia [...] września 2017 r., sygn. akt II K 249/17, w którym uznano oskarżonego P. S. winnym popełnienia przestępstwa skarbowego polegającego na urządzaniu i prowadzeniu gier hazardowych w lokalu przy ul. [...] w Ż.. W skardze do tut. Sądu strona zaskarżyła przedmiotową decyzję oraz decyzję organu I instancji w całości, zarzucając im błędnie ustalony stan faktyczny sprawy na podstawie, którego wymierzono jej karę pieniężną. Podniosła, że w trakcie wydania decyzji doszło do uchybień natury prawnej i to zarówno o charakterze formalnym, jak i materialnym. Zakwestionowała ustalony w sprawie stan faktyczny, jakoby kiedykolwiek urządzała jakiekolwiek gry o charakterze hazardowym. Podniosła, że ktoś specjalnie posługiwał się jej danymi osobowymi, ponieważ osobiście nigdy nie prowadziła żadnych gier hazardowych w lokalach, o których mowa w zaskarżonych decyzjach. Strona podniosła również, że być może ktoś posłużył się jej podpisami. W celu uwiarygodnienia prawdziwości powyższych twierdzeń strona wniosła w skardze o powołanie biegłego z zakresu pisma porównawczego w celu ustalenia, czy na umowach, które zostały zabezpieczone w tych lokalach znajdują się podpisy nakreślone jej ręką. Skarżący wniósł również o przesłuchanie osób pracujących w tych lokalach na okoliczność, czy kiedykolwiek widziano ją w tych lokalach oraz dokonanie sprawdzenia, czy w tym czasie nie obywała kary pozbawienia wolności. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jego legalności, tj. zgodności tego postanowienia z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, iż nie narusza ona prawa. Na wstępie należy zauważyć, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs(4) ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1842 ze zm.). W będącej przedmiotem kontroli sądowej sprawie Przewodniczący Wydziału skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Przed wydaniem wyroku Sąd umożliwił pełnomocnikowi skarżącego wypowiedzenie się w sprawie, lecz pełnomocnik z tej możliwości nie skorzystał. Istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii, czy zasadnie organ wymierzył skarżącemu karę pieniężna w wysokości [...] zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia organów stanowiły przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Zgodnie z art. 3 u.g.h. urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach jest dozwolone wyłącznie na zasadach określonych w ustawie. Z art. 6 ust. 1 u.g.h wynika zaś, że warunkiem podstawowym prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach jest uzyskanie koncesji na prowadzenie kasyna gry. Przepis art. 14 ust. 1 u.g.h. przewiduje natomiast, że urządzanie gier na automatach dozwolone jest wyłącznie w kasynach gry. W świetle przepisów powołanej ustawy zasadą jest więc prowadzenie działalności polegającej na urządzaniu gier na automatach na podstawie koncesji i wyłącznie w kasynach gry (art. 6 ust. 1 i art. 14 ust. 1 u.g.h). Z kolei, stosownie do art. 89 ust. 1 u.g.h. karze pieniężnej podlega: 1) urządzający gry hazardowe bez koncesji lub zezwolenia, bez dokonania zgłoszenia, lub bez wymaganej rejestracji automatu lub urządzenia do gry; 2) urządzający gry na automatach poza kasynem gry; 3) uczestnik w grze hazardowej urządzanej bez koncesji lub zezwolenia. Zgodnie z art. 89 ust. 2 u.g.h wysokość kary pieniężnej wymierzanej w przypadkach, o których mowa: 1) w ust. 1 pkt - wynosi 100% przychodu, w rozumieniu odpowiednio przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych albo przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych, uzyskanego z urządzanej gry; 2) w ust. 1 pkt 2 - wynosi 12.000 zł od każdego automatu; 3) w ust. 1 pkt 3 - wynosi 100% uzyskanej wygranej. W rozpatrywanej sprawie podstawę wymierzenia skarżącemu kary pieniężnej w wysokości [...] zł stanowił art. 89 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 pkt 2 u.g.h. W wyniku bowiem kontroli przeprowadzonej w dniu [...] stycznia 2017 r. ustalono, że w lokalu zlokalizowanym w Ż. przy ul. [...] znajdowało się pięć automatów: [...], [...], [...] oraz dwa urządzenia komputerowe z grami hazardowymi, będących własnością P. S.. Skarżący w powyższym lokalu dzierżawił powierzchnię użytkową, na podstawie umowy dzierżawy powierzchni z dnia [...] lipca 2016 r. zawartej z firmą [...] E. S.. Organ ustalił, że gry prowadzone na przedmiotowych urządzeniach spełniają kryteria gier na automatach w rozumieniu przepisów u.g.h. i były urządzane poza kasynem gry. W konsekwencji organ uznał za zasadną wymierzoną skarżącemu karę pieniężną. W skardze strona kwestionuje, że urządzała gry hazardowe. Wskazać należy, że zgodnie z art. 2 ust. 3 u.g.h. grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. W myśl natomiast art. 2 ust. 5 u.g.h. grami na automatach są także gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy. Kluczowym dla prawidłowej wykładni wskazanych przepisów – uwzględniającej wynikający z założenia o racjonalności ustawodawcy zakaz przypisywania różnym zwrotom tego samego znaczenia, jak też nakaz konsekwentnego przypisania tym samym zwrotom tego samego znaczenia – jest ustalenie, jak należy rozumieć sformułowanie, że gra zawiera element losowości oraz jakie znaczenie ma sformułowanie, że gra ma charakter losowy. Na gruncie reguł języka powszechnego zwrot "element" oznacza tyle, co część składowa jakiejś całości (por. Słownik języka polskiego PWN, http://sjp.pwn.pl) lub jeden z obiektów, który w określonym układzie z innymi tworzy całość (por. Wielki słownik języka polskiego, http://www.wsjp.pl). Z kolei przez sformułowanie "charakter" należy rozumieć zespół cech właściwych danemu przedmiotowi lub zjawisku, odróżniających je od innych przedmiotów i zjawisk tego samego rodzaju (por. Słownik języka polskiego PWN, http://sjp.pwn.pl) lub zespół cech, którymi odznacza się dany przedmiot, organizacja, zjawisko, zdarzenie itp. (por. Wielki słownik języka polskiego, http://www.wsjp.pl). W świetle powyższego charakter losowy gier na automacie - rozumiany jako zespół cech właściwych danej grze odróżniających ją od innych gier podobnego rodzaju - zakłada, że gra mająca taki charakter z konieczności logicznej musi charakteryzować się elementem losowym, rozumianym jako pewna część składowa gry. Z kolei wystąpienie elementu losowego w danej grze nie świadczy automatycznie o tym, że dana gra ma charakter losowy, bowiem gra zawierająca element losowy może charakteryzować się wystąpieniem innych elementów, np. o charakterze zręcznościowym. Ustalając relacje jakie zachodzą między grą o charakterze losowym a grą mającą element losowy stwierdzić należy, że losowy charakter gry implikuje, że posiada ona również element losowy. Omawiana relacja nie zachodzi jednak w drugą stronę, więc gra zawierająca element losowy nie zawsze będzie grą o takim charakterze. Tym niemniej jednak dla uznania gry na automacie za grę hazardową w świetle postanowień art. 2 ust. 3 u.g.h., wystarczające jest, aby odbywała się ona na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe i zawierała jedynie element losowości. Zestawienie zamieszczonych w art. 2 ust. 3 i art. 2 ust. 5 u.g.h. zwrotów "gra zawiera element losowości" oraz "gra ma charakter losowy" prowadzi do uprawnionego systemowo wniosku, że o ile na gruncie art. 2 ust. 3 u.g.h., poza losowością gry na automacie, możliwe jest jeszcze wprowadzenie jako istotnych elementów umiejętności, zręczności lub wiedzy, o tyle na gruncie art. 2 ust. 5 u.g.h. te elementy (umiejętność, zręczność, wiedza) powinny mieć jedynie charakter marginalny, aby zachowała ona charakter losowy w rozumieniu tego przepisu. Dominującym elementem gry musi być "losowość", rozumiana jako nieprzewidywalność rezultatu tej gry (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2012 r., sygn. akt V KK 420/11). Dla prawidłowej wykładni przepisów art. 2 ust. 3 i ust. 5 u.g.h., kluczowe jest również ustalenie jak należy rozumieć pojęcie losowości. Na gruncie reguł języka powszechnego "losowy" oznacza tyle co zależny od losu – kolei, wydarzeń życia, dotyczący tego losu (por. Słownik języka polskiego PWN, http://sjp.pwn.pl). W orzecznictwie podnosi się również, że na gruncie języka ogólnego (naturalnego) pojęciom "los", "losowy" nadawane są również inne znaczenia niż "przypadek" ("przypadkowy"), o losowości danej sytuacji (gry, zdarzenia) można zaś także mówić w znaczeniu jej nieprzewidywalności z perspektywy uczestnika tej sytuacji. Językowa płaszczyzna egzegezy ustawowego zwrotu "charakter losowy", zawartego w art. 2 ust. 5 u.g.h., prowadzi do wniosku, że uprawnione jest utożsamianie powyższego zwrotu języka prawnego nie tylko z sytuacją, w której wynik gry zależy od przypadku, ale także z sytuacją, w której wynik gry jest nieprzewidywalny dla grającego, choć nie jest obiektywnie przypadkowy, gdyż powstał jako pochodna zaprogramowania w określony sposób generatora liczb pseudolosowych. Nieprzewidywalność wyniku gry, brak pewności co do tego, jaki wynik padnie, wobec niemożności przewidzenia "procesów" zachodzących in concreto w danym urządzeniu, pozostaje immanentną cechą tego rodzaju gry na automacie (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2012 r., sygn. akt V KK 420/11). W świetle powyższych rozważań organ prawidłowo uznał, że skarżący urządzał gry opisane w art. 2 ust. 5 u.g.h. Należy zauważyć, że przedmiotowe urządzenia do gier posiadają w swej budowie elementy elektroniczne i elektromechaniczne, a także wyposażone są m. in. monitory, na których wyświetlane były w trakcie gry wirtualne układy (bębny) losujące z naniesionymi na obwodzie różnymi wizerunkami (symbolami). Stwierdzono, że aktywność uczestnika w grach na ww. urządzeniach sprowadza się jedynie do jego uruchomienia (wciśnięcia przycisku START), uwarunkowanego wcześniejszym uiszczeniem opłaty za grę. Po wciśnięciu wskazanego przycisku zostaje uruchomiony ciąg symboli, które zatrzymują się samoczynnie, bez wpływu grającego. Nie istnieje realna możliwość zatrzymania przez gracza wirtualnych bębnów na konkretnym symbolu. Końcowy układ symboli nie zależy od umiejętności, zręczności, czy wiedzy grającego. Nie ma możliwości przewidzenia i możliwości trafienia jakiegokolwiek spodziewanego przez gracza układu symboli na bębnach. Zatrzymanie się bębnów w określonym układzie symboli jest rezultatem wyłącznie przypadku. Fakt, iż gracz uczestniczący w grze na automatach nie ma realnego wpływu na wynik gry, oraz to, że gracz nie jest w stanie zadecydować o określonym wyniku gry świadczą o tym, że gry mają charakter losowy. Gry były organizowane też w celach komercyjnych, gdyż aby uruchomić grę niezbędnym było uiszczenie stosownej opłaty. Gracz nie uzyskiwał również żadnej wygranej pieniężnej lub rzeczowej. Podkreślenia wymaga, że sens określonej w art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. kary administracyjnej tkwi w przymuszeniu do respektowania nakazów i zakazów, a jej celem jest restytucja niepobranych należności i podatku od gier oraz kompensowanie strat budżetu państwa poniesionych w związku z nielegalnym urządzaniem gier hazardowych na automatach, na co uwagę zwrócił również Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 21 października 2015 r., sygn. akt P 32/12. Dla pociągnięcia danego podmiotu do odpowiedzialności administracyjnej konieczne jest ustalenie faktu urządzania gier na automatach do gry, o których mowa w art. 2 ust. 3 lub ust. 5 u.g.h., oraz że gra na automacie była urządzana poza kasynem gry. Gdy chodzi natomiast o zagadnienie odnoszące się do ustalenia podmiotu, wobec którego może być egzekwowana odpowiedzialność administracyjna za popełnienie ww. deliktu, istotne jest ustalenie znaczenia pojęcia "urządzającego gry". Podmiotem takim jest każdy, kto urządza (organizuje) grę na automatach w niedozwolonym do tego miejscu, a więc poza kasynem gry (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 16 maja 2016 r., sygn. akt II GPS 1/16). Zdaniem Sądu nie można zgodzić się ze skarżącym, że nie urządzał gier na automatach. To skarżący był właścicielem automatów do gier, jak i najmował na podstawie umowy z dnia [...] lipca 2016 r. powierzchnię lokalu dla celów prowadzonej przez siebie działalności. Odnosząc się do zarzutu skarżącego kwestionującego swój udział w urządzaniu gier na automatach poza kasynem gry, gdyż ktoś specjalnie posługiwał się jego danymi osobowymi i podpisem, ponieważ osobiście nigdy nie prowadził żadnych gier hazardowych w lokalach, wskazać należy, że z protokołu przesłuchania skarżącego w charakterze podejrzanego w dniu [...] maja 2017 r. wynika, że to on, własnoręcznie podpisał umowę z dnia [...] lipca 2016 r., a pieczęć widniejąca na tej umowie jest pieczęcią jego przedsiębiorstwa. P. S. przyznał także, że automaty stanowiły jego własność. Podkreślenia też wymaga, że skarżący za urządzanie i prowadzenie gier hazardowych na automatach został skazany na karę grzywny, na podstawie wyroku Sądu Rejonowego w Ż. z dnia [...] września 2017 r., sygn. akt II K 249/17. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, że ujawnione w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu [...] stycznia 2017 r. automaty stanowią jego własność, to on podpisał umowę dzierżawy lokalu przy ul. [...] w Ż., a także, iż na przedmiotowej umowie widnieje pieczęć jego firmy. Jednocześnie brak jest podstaw do uwzględnienie wniosków dowodowych skarżącego, tj.: powołania biegłego z zakresu pisma porównawczego na okoliczność ustalenia, czy na umowach, które zostały zabezpieczone w tych lokalach znajdują się podpisy nakreślone ręką skarżącego; przesłuchania osób pracujących w tych lokalach na okoliczność, czy kiedykolwiek widziano skarżącego w tych lokalach; dokonania sprawdzenia, czy w czasie kiedy urządzane były gry hazardowe skarżący odbywał karę pozbawienia wolności. Należy zauważyć, że w myśl art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić jedynie dowód uzupełniający z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Sąd administracyjny nie przeprowadza zatem dowodu z zeznań świadków, czy opinii biegłego. Nie należy też do Sądu ustalenie, czy w czasie kiedy urządzane były gry hazardowe skarżący odbywał karę pozbawienia wolności. W tym kontekście podkreślić trzeba, że okoliczność, iż skarżący urządzał w tamtym czasie gry na automatach znajduje potwierdzenie we wskazanym wyroku sądu karnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę. Sąd nie rozstrzygał o wynagrodzeniu pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy, gdyż nie został złożony wniosek o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wraz z oświadczeniem, że opłaty za czynności pełnomocnika nie zostały zapłacone w całości lub w części. s.A.Olesińska s.L.Kleczkowski s.T.Wójcik