VIII SAB/Wa 26/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w dniu 30 listopada 2020 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w R. na bezczynność Wojewody [...] w sprawie wydania decyzji stwierdzającej nabycie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej - [...] Sp. z o.o. z siedzibą w R. kwotę [...] ([...]) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE Pismem z [...] czerwca 2020 r. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w R. (dalej: "skarżąca", "Spółka") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na bezczynność oraz przewlekłość postępowania prowadzonego przez Wojewodę [...] w sprawie wydania na rzecz skarżącej decyzji stwierdzającej nabycie praw użytkowania wieczystego dla nieruchomości położonych w W.. Autor skargi zarzucił organowi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 8, art. 12, art. 35 § 1 w zw. art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 poz. 1257 ze zm., dalej: "k.p.a.") poprzez rażące przekroczenie terminu do załatwienia sprawy, tj.: niezałatwienie w terminie z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej, wyrażającej się w niepodjęciu przez Wojewodę [...] wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, a także z naruszeniem zasady pogłębiania zaufania obywateli oraz zasady szybkości i wnikliwości postępowania. Tym samym Spółka wniosła o: 1) stwierdzenie, że Wojewoda [...] dopuścił się bezczynności, jak i przewlekłości w prowadzonym postępowaniu administracyjnym; 2) stwierdzenie, że bezczynność oraz przewlekłość postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) zobowiązanie Wojewody [...] do wyjaśnienia przyczyn bezczynności, jaki i przewlekłości postępowania i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy, w tym pociągnięcia ich do odpowiedzialności dyscyplinarnej lub porządkowej; 4) zobowiązanie Wojewody [...] do wydania przedmiotowej decyzji w terminie 7 dni od dnia otrzymania przezeń prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 5) wymierzenie Wojewodzie [...] grzywny w wysokości [...] zł, tj. dziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, zgodnie z art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."); 6) zasądzenie od Wojewody [...] na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w wysokości [...] zł, tj. pięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, zgodnie z art. 154 § 7 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a.; 7) zasądzenie od Wojewody [...] na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie, zgodnie z art. 58 p.p.s.a., ewentualnie o oddalenie skargi stosownie do art. 151 p.p.s.a. W uzasadnieniu organ m.in. wyjaśnił, że decyzją nr [...] z [...] czerwca 2020 r. odmówił stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez Przedsiębiorstwo Transportowe "[...]", którego następcą prawnym jest [...] Sp. z o.o. prawa użytkowania wieczystego gruntu stanowiącego własność Skarbu Państwa, położonego w W. przy ul. P. [...], stanowiącego działki ewidencyjne nr [...],[...] i [...]. Wojewoda wskazał, że skarżąca złożyła przedmiotową skargę do WSA w Warszawie [...] czerwca 2020 r. Jednocześnie uznał, że analiza czynności procesowych, podejmowanych w toku postępowania prowadzi do wniosku, iż nie można stwierdzić bezczynności organu. Zarządzeniem z [...] października 2020 r. Przewodniczący Wydziału VIII zarządził wyłączenie z akt niniejszej sprawy skargi skarżącej na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [...], która otrzymała sygnaturę akt VIII SAB/Wa 35/20. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu. Stosownie natomiast do art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). W literaturze przyjmuje się, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84). W rozpoznawanej sprawie skarżąca w dniu [...] czerwca 2020 r. (data nadania) wniosła skargę na bezczynność oraz przewlekłość postępowania prowadzonego przez Wojewodę [...] w sprawie wydania na rzecz skarżącej decyzji stwierdzającej nabycie praw użytkowania wieczystego dla nieruchomości położonych w W.. Z akt sprawy, przedstawionych przez organ administracji, wynika, że Wojewoda [...] decyzją z [...] czerwca 2020 r. nr [...] rozpoznał wniosek Przedsiębiorstwa Transportowego "[...]" w prywatyzacji z [...] listopada 2003 r. i orzekł o odmowie stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez Przedsiębiorstwo Transportowe "[...]", którego następcą prawnym jest [...] Sp. z o.o. prawa użytkowania wieczystego gruntu stanowiącego własność Skarbu Państwa, położonego w W. przy ul. P. [...], stanowiącego działki ewidencyjne nr [...],[...] i [...]. Stan faktyczny niniejszej sprawy wskazuje, że skarga z [...] czerwca 2020 r. na bezczynność Wojewody [...] została wniesiona po rozpoznaniu wniosku i wydaniu przez organ decyzji z [...] czerwca 2020 r. Sąd zauważa, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego podjętą w dniu 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu ww. uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że pogląd "(...) sprowadzający się do dopuszczalności rozstrzygania spraw ze skarg na bezczynność w razie załatwienia sprawy administracyjnej przed wniesieniem skargi jest, w ocenie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, nieprawidłowy z tego podstawowego powodu, że zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej, tj. stanu bezczynności". Z tych to powodów Sąd uznał, że skarga na bezczynność organu nie może zostać wniesiona po zakończeniu postępowania przez ten organ. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, w pełni aprobuje powyższy pogląd NSA wyrażony w ww. uchwale. Mając powyższe na względzie, skoro skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody [...] po wydaniu decyzji, a zatem po zakończeniu postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie, należało uznać, że stanowi to przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wobec tego Sąd stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z powyższych względów oraz mając na uwadze fakt, że wniosek Przedsiębiorstwa Transportowego "[...]" w prywatyzacji z [...] listopada 2003 r. został rozpoznany dopiero decyzją organu I instancji z [...] czerwca 2020 r., Przewodniczący Wydziału VIII zarządził o wyłączeniu z akt niniejszej sprawy skargi skarżącej na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [...] i o jej dalszym prowadzeniu pod sygnaturą akt VIII SAB/Wa 35/20. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie z urzędu uiszczonego w sprawie wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł w pkt 2 sentencji postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.