I SA/Kr 1385/06

SENTENCJA Sygn. akt I SA/Kr 1385/06 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 kwietnia 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Anna Znamiec, Sędziowie: WSA Ewa Długosz- Slusarczyk (spr), WSA Bogusław Wolas, Protokolant: Dominika Janik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2007r, sprawy ze skargi S. H. i J. H., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 13 czerwca 2005r nr [...], w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, - s k a r g ę o d d a l a - UZASADNIENIE I S.A./Kr 1385/06 UZASADNIENIE S. H. i J. H. zwrócili się do Dyrektora Izby Skarbowej o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] marca 2006 r. Nr [...] , [...] w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r w kwocie 13.117 zł. argumentując go brakiem środków finansowych na zapłatę należności z nich wynikających jak i powstaniem sytuacji która doprowadzi do zwolnienia zatrudnionych pracowników oraz likwidacją prowadzonej działalności gospodarczej. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia[...] maja 2005 r odmówił wstrzymania wykonania decyzji z uwagi na brak przesłanek z art. 224 par 2 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu postanowienia przytoczono argumentację skarżących jaka legła u podstaw złożonego wniosku a nadto treść złożonych oświadczeń podatników obrazujących ich sytuację majątkową wiążącą się głównie z prowadzoną działalnością gospodarczą. Analizując te dane jak i akta sprawy podatkowej , stwierdzono iż brak jest przesłanek do uwzględnienia złożonego wniosku , o których mowa w przepisie art. 224 par. 2 ustawy Ordynacja podatkowa . Podkreślono jednocześnie , iż ważny interes podatnika to sytuacja wyjątkowa ,gdy z powodu nadzwyczajnych okoliczności, podatnik nie jest w stanie uregulować zobowiązań podatkowych. Skarżący złożyli zażalenie na to postanowienie a Dyrektor Izby Skarbowej uznając zarzuty w nim podniesione za nieuzasadnione , postanowieniem z dnia 13 czerwca 2006 r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. J. H. i S. H. złożyli skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w której zarzucili : rażące naruszenie przepisów art. 224 par 2 i par 3 Ordynacji podatkowej poprzez przyjęcie że nie zachodzą przesłanki uzasadniające uwzględnienie wniosku oraz nie uwzględnienie ważnego interesu stron postępowania, nie rozpoznanie istoty wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji ,nie uwzględnienie żadnych faktycznych okoliczności przemawiających za jego pozytywnym rozstrzygnięciem. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący domagają się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenia na ich rzecz kosztów postępowania. Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi podtrzymując swe stanowisko dodając , że decyzja Dyrektora UKS z dnia 31 marca 2006 roku w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego o wstrzymanie , której wnieśli skarżący uległa wstrzymaniu z mocy prawa na podstawie art. 225 Ordynacji, nadto decyzja ta została wykonana. W dniu bowiem 22 maja 2006 roku w toku postępowania egzekucyjnego dokonano zajęcia rachunku bankowego, natomiast 24 maja 2006 r. bank przekazał z zajętego rachunku na konto Urzędu Skarbowego Stare Miasto zgodnie z dyspozycją organu podatkowego 20.360,24 zł. Należność objęta powyższym tytułem została wyegzekwowana w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga nie jest zasadna Zgodnie z treścią art. 224 par 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa / tekst jed. DZ.U. z 2005 r. Nr.8, poz.60 ze zm./ organ podatkowy z urzędu lub na wniosek strony wstrzymuje w drodze postanowienia wykonanie decyzji w całości lub części, w przypadku uzasadnionym ważnym interesem strony lub interesem publicznym. Przesłanką zatem wstrzymania wykonania decyzji jest więc szczególnie ważny interes strony. Jest to kryterium ocenne , niezdefiniowane i decyduje o nim indywidualna sytuacja podatnika. Orzeczenie w tym zakresie ma niewątpliwie charakter uznaniowy. Dokonana ocena materiału dowodowego nie przekraczała zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego granic swobodnego uznania organu podatkowego. W niniejszej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej analizując przedstawioną sytuację podatnika wprawdzie ogólnikowo stwierdził brak spełnienia takiej przesłanki, gdyż nie zachodzą żadne wyjątkowe , nadzwyczajne okoliczności które uniemożliwiały by spełnienie zobowiązań podatkowych Jednakowoż należy mieć też na uwadze , że w chwili wydawania już zaskarżonego postanowienia w dniu 13 czerwca 2006 roku przedmiotowe decyzje zostały już wykonane , zatem żądanie wstrzymania ich wykonania było już bezprzedmiotowe. Z tego już względu przyjąć należy iż postanowienie to nie naruszało prawa a skarga podatników nie mogła być uwzględniona. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / DZ.U. Nr. 153 , poz. 1270 ze zm. / orzekł jak w sentencji. Na marginesie Sąd zauważa , iż mimo merytorycznego rozpoznania skargi w niniejszej sprawie wydaje się że prawidłowym jednak rozstrzygnięciem jakie winno było zapaść było jednak j ej odrzucenie , gdyż wydane przez organ podatkowy rozstrzygnięcie nie kończy postępowania podatkowego i nie rozstrzyga o istocie sprawy/ postanowienie NSA z 17 czerwca 1998 I S.A./Lu 1431/987.