I FZ 272/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Zirk-Sadowski, po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 865/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 8 lutego 2022 r., nr 1401-IOV-1.4103.170.2021.TW w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2017 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 865/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: spółka) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 8 lutego 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2017 r. i orzekł o zwrocie kwoty 1500 zł uiszczonej tytułem wpisu od skargi. W uzasadnieniu orzeczenia wyjaśniono, że zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2022 r. wezwano skarżącą do usunięcia - w terminie siedmiu dni - braków formalnych skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa do reprezentacji spółki przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie lub przed sądami administracyjnymi. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone radcy prawnemu reprezentującemu stronę w dniu 4 maja 2022 r. Pełnomocnik spółki uzupełnił ww. brak formalny środka zaskarżenia w dniu 12 maja 2022 r., tj. z jednodniowym przekroczeniem terminu, co obligowało Sąd pierwszej instancji do odrzucenia skargi w myśl art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: Ppsa). W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka wniosła o jego uchylenie w całości, zarzucając naruszenie: 1) art. 46 § 3 Ppsa w związku z art. 37 § 1a Ppsa w związku z art. 194a § 2 i § 2a Ordynacji podatkowej polegające na przyjęciu, że dołączone do skargi pełnomocnictwo nie stanowi jego uwierzytelnionej kopii, w związku z czym Sąd wystosował wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, które w ocenie skarżącej uznać należy za niecelowe; 2) art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 Ppsa poprzez jego błędne zastosowanie polegające na odrzuceniu skargi wniesionej przez stronę, mimo iż wniesiona skarga zawierała wszelkie niezbędne elementy składowe do jej rozpoznania przez Sąd. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Poza sporem w niniejszej sprawie pozostawało opóźnienie w wykonaniu wezwania sądowego do przedłożenia oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa do reprezentacji skarżącej. Autor zażalenia nie kwestionował bowiem ani daty doręczenia ww. zarządzenia pełnomocnikowi spółki w dniu 4 maja 2022 r. (zob. Urzędowe Poświadczenie Doręczenia - k. 123 akt sąd.), ani faktu nadesłania uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa w dniu 12 maja 2022 r., a więc po upływie 7-dniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych środka zaskarżenia (zob. Urzędowe Poświadczenie Przedłożenia - k. 126 akt sąd.). Istota argumentacji prezentowanej przez spółkę sprowadzała się natomiast do twierdzenia, że przesłanie skargi wraz z dokumentem pełnomocnictwa, za pośrednictwem platformy e-PUAP i opatrzenie przesyłki podpisem zaufanym, było równoznaczne ze złożeniem dokumentów w oryginale, lub ewentualnie dokumentów poświadczonych za zgodność z oryginałem. Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił stanowiska forsowanego w zażaleniu. Zgodnie z art. 37 § 1 i 1a Ppsa, pełnomocnik jest zobowiązany dołączyć do skargi pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy bądź jego wierzytelny odpis, przy czym radca prawny może samodzielnie dokonać uwierzytelnienia dokumentu pełnomocnictwa. W przypadku, gdy odpis pełnomocnictwa został sporządzony w formie dokumentu elektronicznego uwierzytelnienia dokonuje się z wykorzystaniem kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego albo podpisu osobistego. Stosownie zaś do art. 6 ust. 3 zd. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2020 r., poz. 75 ze zm.) poświadczenie dokonywane przez radcę prawnego powinno zawierać jego podpis, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie - również godzinę dokonania czynności. Z akt niniejszej sprawy nie wynikało, by pełnomocnictwo załączone do przesłanej drogą elektroniczną skargi zostało uwierzytelnione przez pełnomocnika skarżącej zgodnie z wyżej wskazanymi zasadami (zob. k. 27 akt sąd.). Samo zaś podpisanie skargi profilem zaufanym nie mogło - wbrew sugestiom spółki - być uznane za równoznaczne ze złożeniem oryginału pełnomocnictwa bądź z jego uwierzytelnieniem, szczególnie mając na względzie wymóg podpisania załączników do pisma składanego drogą elektroniczną (w tym pełnomocnictwa) odrębnie podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym zgodnie z art. 46 § 2a i 2b Ppsa (zob. uchwałę NSA z dnia 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21, publ. ONSAiWSA 2022/1/2). Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się uchybień uzasadniających uchylenie zaskarżonego orzeczenia i orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa. .