VII SA/Wa 1225/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. S. i H. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2020 r., nr [...] postanawia: odrzucić skargę U. S. UZASADNIENIE U. S.("skarżąca") i H. S. ("skarżący") wnieśli skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z [...] maja 2020 r., umarzającym postępowanie zażaleniowe z zażalenia H. S. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. ("PINB") nr [...] z [...] grudnia 2019 r. Zarządzeniem z 7 września 2020 r. wezwano skarżącą U. S. do wykazania interesu prawnego do wniesienia skargi. W udzielonej w terminie odpowiedzi skarżąca przesłała uzupełnioną skargę, w której wskazała, że wraz ze skarżącym jest współwłaścicielem działek sąsiadujących z działką będącą przedmiotem postępowania przed PINB. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, "p.p.s.a") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 50 § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Pod pojęciem interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., rozumie się istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem. Związek ten wynika w przeważającej większości z przepisów administracyjnego prawa materialnego, ale także procesowego lub ustrojowego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwość wydania określonego aktu lub podjęcia określonej czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. Ze skargą do sądu administracyjnego może wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy swoją sytuacją prawną i normą prawa materialnego, procesowego lub ustrojowego (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis Warszawa 2009, s. 275, uzasadnienie uchwały NSA z 11 kwietnia 2005 r., OPS 1/04, ONSAiWSA 2005 Nr 4, poz. 62). W konsekwencji, postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Istnienie legitymacji skargowej podlega badaniu przez sąd administracyjny. Podmioty mają legitymację do złożenia skargi w zakresie określonym przepisami prawa. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, natomiast brak legitymacji jest podstawą do odrzucenia skargi. Niewykazanie owego związku skutkuje tym, że podmiot wnoszący skargę nie jest legitymowany do jej wniesienia. Skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn, tj. innych niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1-5a, jest niedopuszczalne. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżącej nie doręczono zaskarżonego postanowienia. Jego adresatami byli H. S. oraz E. Ch. (która zainicjowała postępowanie przed PINB). W związku z powyższym skarżąca nie mogła skutecznie złożyć skargi we własnym imieniu. Podkreślenia wymaga, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z [...] maja 2020 r. umorzył postępowanie zażaleniowe z zażalenia U. S. na postanowienie PINB nr [...] z [...] grudnia 2019 r. Skarżąca wniosła na to postanowienie skargę, która zarejestrowana jest pod sygn. akt VII SA/Wa 1226/20. Sąd uznał, że skarżąca U. S. nie posiada w niniejszej sprawie, dotyczącej postanowienia nr [...], indywidualnego interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a. Nie jest również jednym z podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi na podstawie szczególnego przepisu. W konsekwencji uznać należało, że skarżącej U. S. nie przysługuje legitymacja do złożenia skargi w niniejszej sprawie. Oczywisty brak po jej stronie interesu prawnego w przedmiotowym postępowaniu powodował natomiast niedopuszczalność jego skargi, skutkując jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z 7 listopada 2014 r., sygn. akt I FNP/14; z 13 czerwca 2007 r., sygn. akt II FSK 1337/06 oraz z 2 października 2012 r., sygn. akt II OSK 2300/12). W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 związku z art. 50 § 1 p.p.s.a., odrzucił skargę U. S.