II SA/Sz 19/07

SENTENCJA Dnia 10 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia NSA - Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej p o s t a n a w i a przyznać radcy prawnemu wynagrodzenie w kwocie [...] złotych (słownie: [...] ) złotych, obejmujące należny podatek od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. UZASADNIENIE Uzasadnienie: Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. wyrokiem z dnia [...] oddalił skargę S.L. Postanowieniem z dnia [...] Sąd przyznał S. L. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Pełnomocnik skarżącego - radca prawny J. G. - C. w dniu [...] złożył opinię o braku podstaw prawnych do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku i złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, że stosowne opłaty nie zostały zapłacone w całości oraz, że doręczył skarżącemu przedmiotową opinię. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DzU nr 153, poz. 1270 ze zm.), ustanowienie radcy prawnego jest uprawnieniem strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu radcy prawnemu bez ponoszenia przez nią wynagrodzenia i wydatków adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do art. 258 § 2 pkt 8 tej ustawy, na posiedzeniu niejawnym Sąd orzeka o przyznaniu wynagrodzenia radcy prawnemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (DzU nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienia skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych. Stawka minimalna w "innej sprawie" została określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia i wynosi 240,00 złotych. Zgodnie z § 2 ust. 3 wymienionego rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania. W rozpatrywanej sprawie, Sąd po wydaniu wyroku przyznał skarżącemu prawo pomocy - ustanowił radcę prawnego, zatem ustanowiony pełnomocnik nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, dlatego pełnomocnikowi przysługuje wynagrodzenie w wysokości 75% od kwoty 240,00 złotych tj. 180,00 złotych, powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 22% stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia. Wobec powyższego, koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa w rozpoznawanej sprawie wynoszą 219,60 złotych. W tej sytuacji, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji.