III SO/Wr 14/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy z wniosku I. i J. W. o wymierzenie grzywny Starostwu Powiatowemu w G. postanawia: umorzyć postępowanie o wymierzenie grzywny. UZASADNIENIE W dniu [...] wpłynęła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga I. i J. W. z dnia [...]. Skarga ta, w ślad za pismem z dnia [...] została przekazana Starostwu Powiatowemu w G.. Następnie w wykonaniu zarządzeń Sędziego odpowiednio z dnia [...] i [...] wezwano Starostwo Powiatowe w G. o przekazanie do Sądu skargi I. i J.W. wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę, stosownie do treści art. 54 § 2 p.p.s.a. W odpowiedzi na powyższe wezwania Starostwo Powiatowe w G. w załączeniu do pisma z dnia [...] przekazało do tut. Sądu "komplet dokumentów dotyczących skargi I. i J. W.". W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] – stosownie do § 21 zarządzenia Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego nr 11 w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych z dnia 27 listopada 2003 r. - zwrócono Starostwu Powiatowemu w G. otrzymany plik akt administracyjnych celem ich uporządkowania przez nadesłanie kompletnych akt administracyjnych oraz wezwano o nadesłanie oryginału skargi z dnia [...] oraz pozostałych pism kierowanych przez skarżących do Sądu. W wykonaniu powyższego wezwania Starostwo Powiatowe w G. w załączeniu do pisma z dnia [...] ponownie przesłało do tut. Sądu akta administracyjne wraz z kompletem dokumentów. Jednocześnie skarżący I. i J. W. pismem z dnia [...] wnieśli wniosek o wymierzenie Starostwu Powiatowemu w G. grzywny. W uzasadnieniu wniosku podnieśli, iż Starostwo pomimo ich "częstych interwencji i obiecanek" skierowało sprawę do Prokuratury Rejonowej w G., zawieszając postępowanie. W odpowiedzi na powyższe pismo, Starostwo Powiatowe w G. (pismo z dnia [...]) podniosło, iż zgodnie z treścią art. 30 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. nr 30, poz. 163, dalej w skrócie " "u.p.g. i k.") na wniosek M. A. wszczęte zostało postępowanie administracyjne w sprawie rozgraniczenia działek, w tym działki nr [...] stanowiącej własność I. W. Z uwagi na okoliczność, iż w wyniku postępowania administracyjnego rozgraniczenie to nie doszło do skutku, sprawa - stosownie do treści art. 34 ust. 2 u.p.g i k. - została rozpoznana w trybie nieprocesowym przez Sąd Rejonowy w R., który to postanowieniem z dnia [...] sygn. akt [...] ustalił granicę pomiędzy działką [...] a działką nr [...]. Nadto Starostwo Powiatowe w G. podniosło, iż w wyniku pism skarżących (zarzucających min. fałszowanie map geodezyjnych mających wpływ na wyrok Sądu) skierowane zostało zawiadomienie do Prokuratury Rejonowej w G. o podejrzeniu popełnienia przestępstwa fałszowania dokumentów w myśl art. 270 k.k. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przy czym organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie natomiast do treści art. 55 § 1 p.p.s.a w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Podkreślić należy, iż powołany przepis nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego. Sąd bowiem "może" orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, iż przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Wymierzenie organowi grzywny ma bowiem na celu nie tylko dyscyplinowanie organu, lecz również stanowić ma sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Zważywszy na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. doszedł do przekonania, iż skoro w niniejszej sprawie Starostwo Powiatowe w G. przekazało Sądowi skargę – co prawda po upływie terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. oraz po złożeniu przez skarżących wniosku o wymierzenie temu organowi grzywny, ale jeszcze przed podjęciem przez Sąd stosownego postanowienia w przedmiocie wymierzenia grzywny, to uznać należało, że postępowanie o wymierzenie grzywny stało się bezprzedmiotowe. W takim bowiem przypadku grzywna nie byłaby już środkiem zmierzającym do realizacji ustawowego celu, określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a, gdyż cel ten został już osiągnięty. Skoro zatem w niniejszej sprawie postępowanie stało się bezprzedmiotowe, to na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe, podlegało ono umorzeniu. Mając powyższe na względzie, Sąd orzekł jak w sentencji.