II OZ 1325/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA - Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 maja 2008 r. sygn. akt II SA/Gd 348/08 oddalające wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] marca 2008 r., Nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek skarżącej G. N. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] marca 2008 r., utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy L. z dnia [...] września 2007 r., którą zobowiązano G. N. do uiszczenia opłaty w wysokości 11 400 zł w związku ze zbyciem przez nią działki nr [...] położonej we wsi S., gmina L., której wartość wzrosła w wyniku uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy L.. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jest uzasadnione w przypadku, gdy wykonanie tej decyzji grozi powstaniem po stronie skarżącego takiej szkody (majątkowej lub niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sąd podkreślił, że zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji nakładającą na skarżącą obowiązek zapłaty świadczenia pieniężnego, które z natury rzeczy jest świadczeniem odwracalnym, dlatego w przypadku ewentualnego uwzględnienia przez Sąd skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji, skarżąca będzie uprawniona do otrzymania zwrotu uiszczonej opłaty. W ocenie Sądu, również wysokość opłaty ustalona zaskarżoną decyzją nie pozwala na przyjęcie, iż jej uiszczenie przez skarżącą wywołałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W zażaleniu na to postanowienie skarżąca zarzuciła Sądowi I instancji naruszenie prawa materialnego tj. art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię i zastosowanie, wnosząc o uchylenie postanowienia z dnia 29 maja 2008 r. i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca wskazała, iż przedmiotową działkę przekazała córce w formie darowizny i nie uzyskała z tego tytułu żadnej korzyści majątkowej. Skarżąca podniosła, iż nie jest w stanie dokonywać spłaty kwoty 11 400 zł nawet w ratach, ponieważ wraz z mężem utrzymuje się jedynie z renty strukturalnej w wysokości [...] zł i nie posiada żadnego majątku. Wskazała ponadto, że ewentualna egzekucja przedmiotowego zobowiązania z tej renty spowoduje całkowite pozbawienie jej i jej rodziny środków utrzymania. Prawomocnym wyrokiem z dnia 23 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę G. N.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wojewódzki sąd administracyjny może udzielić skarżącemu ochrony tymczasowej polegającej na wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jedynie do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Zgodnie bowiem z treścią art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Po wydaniu przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku w sprawie postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, toczące się przed tym sądem, staje się bezprzedmiotowe. Tym samym bezprzedmiotowe staje się również postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wszczęte na skutek zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji upadło w dniu wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyroku oddalającego skargę G. N. tj. 23 lipca 2008 r. W związku z powyższym postępowanie zażaleniowe przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.