I SAB/Wr 64/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi: A z siedzibą we W na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pracę typu A postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Skarżąca. A. sp. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą we W. zaskarżyła przewlekłe postępowanie Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o udzielenie zezwolenia na pracę typu A dla J. S.. Pismem z 7 października 2020 r., strona zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez: złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji skarżącej (odpisu z KRS komplementariusza skarżącej) oraz złożenie dowodu wniesienia ponaglenia - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została prawidłowo doręczona pełnomocnikowi skarżącej 9 października 2020 r. (K-24 akt sądowych). Do dnia dzisiejszego brak formalny skargi i dowód wniesienia ponaglenia nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Stosownie do regulacji art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK1337/04, ONSAiWSA 2005/5/91). Jak wynikało z akt sprawy skarżącą jest spółką komandytową. Zgodnie z załączonym do skargi odpisem z KRS do jej reprezentowania uprawniony jest wspólnik – A. sp. z o.o. Do skargi nie dołączono jednak dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego sposób reprezentacji spółki A.sp. z o.o. Konieczne zatem stało się wezwanie o uzupełnienie tego braku formalnego i przedłożenie odpisu KRS spółki z o.o. Pełnomocnik skarżącej, prawidłowo wezwany do uzupełnienia tego braku formalnego skargi, czynności tej nie dokonał. W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a zobligowany był do odrzucenia skargi. Na marginesie już tylko wskazania wymaga, że strona nie przedstawiła również dowodu wniesienia ponaglenia, którego brak sygnalizował także organ administracji publicznej w odpowiedzi na skargę. Informacyjnie wskazać trzeba, że stosownie do art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Jednocześnie art. 53 § 2a p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W tym zakresie mieści się również niewyczerpanie drogo administracyjnej. Niemiej jednak w tej sprawie pierwotnym powodem odrzucenia skargi są stwierdzone braki formalne uniemożliwiające nadanie skardze właściwego biegu, zatem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji orzeczenia.