II OZ 1304/07

SENTENCJA Dnia 18 grudnia 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Centrum Medycznego "[...]" Sp. z o.o. w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 września 2007 r. sygn. akt II SA/Lu 678/07 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Centrum Medycznego "[...]" Sp. z o.o. w L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego przez wykonanie określonych robót budowlanych postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił wniosek Centrum Medycznego "[...]" Sp. z o.o. w L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...], utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] nakazującej skarżącej Spółce doprowadzenie ściany zewnętrznej budynku przy ul.[...] od strony placu przy ul. [...], do stanu poprzedniego poprzez: 1) usunięcie ościeżnicy drzwiowej i zamurowanie wykonanego otworu drzwiowego murem pełnym z cegły ceramicznej grubości 25 cm na zaprawie cementowej grubości 25 cm; 2) rozebranie wykonanych biegów i spocznika schodów o konstrukcji stalowej wraz z ekranem oraz daszkiem nad otworem drzwiowym; 3) uzupełnienie elewacji budynku w miejsce zamurowanego otworu drzwiowego. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zawarty w skardze złożonej przez skarżącą Spółkę wniosek nie wskazywał żadnych okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Nadto zdaniem rozpoznającego wniosek Sądu w przedmiotowej sprawie zachodzi możliwość przywrócenia rzeczy do stanu pierwotnego i wykonanie w/w prac nie powoduje zakończenia prowadzonej działalności przez skarżącą. W tym stanie rzeczy, skoro wnioskodawca nie wykazał ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wyrażonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., Sąd postanowił wniosek oddalić. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyło Centrum Medyczne "[...]" Sp. z o.o. w L., wnosząc o jego zmianę lub uchylenie i podnosząc, iż wykonanie robót objętych decyzją spowoduje faktyczną likwidację wejścia do budynku przy ul. [...]. Zamurowanie otworu drzwiowego i uzupełnienie elewacji ma charakter stały i nieodwracalny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Zaistnienia okoliczności wskazanych w przepisie art. 61 § 3 ustawy skarżąca w żaden sposób nie wykazała na co trafnie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji. Skarżąca Spółka we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżanego aktu nie powołała jakichkolwiek faktów i dowodów, które mogłyby stanowić podstawę do uwzględnienia jej wniosku ograniczając się do stwierdzenia, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałyby nieodwracalne dla strony skutki bez względu na wynik rozstrzygnięcia sądowego w niniejszej sprawie. Podobnie w zażaleniu na postanowienie wydane w tym zakresie przez Sąd pierwszej instancji skarżąca podnosząc pewne kwestie związane z następstwem wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazała, występowania przesłanek uzasadniających udzielenie ochrony tymczasowej. Zawarte we wniesionym zażaleniu wywody związane są raczej z oczywistymi następstwami, jakie niesie ze sobą dla wyglądu i funkcjonalności budynku przy ul. [...] wykonanie wyżej opisanych prac budowlanych, bez powiązania tych następstw ze skutkami w postaci przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. wobec strony skarżącej. Skarżąca nie powołała takich okoliczności, które przekonywałyby, że w sprawie istotnie zachodzą w/w przesłanki. Z powyższych względów na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 184 p.p.s.a. zażalenie podlega oddaleniu.