II GZ 65/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2007 r. sygn. akt VI SA/Wa 2433/05 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lipca 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 2433/05 odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 października 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy ustanowienia biegłym sądowym postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek Z. P. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia tegoż Sądu z dnia 12 lipca 2006 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd podał, że postanowienie tegoż Sądu z dnia 15 listopada 2006 r. o odrzuceniu sprzeciwu na postanowienie Sądu z dnia 12 lipca 2006 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 listopada 2006 r. Ta ostatnia data wyznacza dzień, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, a zatem skoro skarżący złożył taki wniosek dopiero 7 grudnia 2006 r., to uchybił terminowi 7 dni, o jakim mowa w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej – p.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie Z. P. wniósł o jego uchylenie zarzucając, iż zażalenia biegłego nie podlegają opłacie sądowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący nie przedstawił bowiem żadnej argumentacji pozwalającej na podważenie ustaleń Sądu I instancji. Ta argumentacja dotyczy zresztą zupełnie innej tematyki, a mianowicie kwestii zwolnienia biegłego sądowego od obowiązku uiszczenia opłat sądowych. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie zachodzi potrzeba powtarzania ustaleń Sądu I instancji oraz dokonanej w zaskarżonym postanowieniu trafnej oceny prawnej i dlatego orzekł jak w postanowieniu na mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.