III SA/Wa 2146/14

SENTENCJA Dnia 18 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Góra - Błaszczykowska, po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. B.V. z siedzibą w Holandii na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do marca 2013 r. postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz V. B.V. z siedzibą w Holandii kwotę 445 zł (słownie: czterysta czterdzieści pięć złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego. UZASADNIENIE V. B.V. z siedzibą w Holandii (dalej zwana: "Skarżącą") złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do marca 2013 r. Skarżąca pismem z dnia 1 grudnia 2014 r. złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi na ww. decyzję wskazując, że utraciła dla potrzeb rozliczeń VAT w Polsce, status podmiotu, o którym mowa w art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.). W związku z powyższym nie może ubiegać się o zwrot podatku od towarów i usług w trybie przewidzianym dla podmiotów zagranicznych i uregulowanym w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 29 czerwca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom (Dz. U. z 2011 r. Nr 136, poz. 797). W ocenie Skarżącej postępowanie o zwrot nadpłaty w podatku od towarów i usług na mocy powyższych przepisów za okres od stycznia do marca 2013 r., a tym samym złożona skarga stały się bezprzedmiotowe z uwagi na brak legitymacji do występowania o zwrot podatku VAT w trybie przewidzianym dla podmiotów zagranicznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z ww. przepisu wynika, że Sąd rozpoznający wniosek skarżącego w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. Sąd rozpoznając wniosek Skarżącej o cofnięciu skargi nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 P.p.s.a. Skuteczne cofnięcie skargi obliguje Sąd do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W przypadku cofnięcia skargi Sąd z urzędu zwraca Skarżącemu cały uiszczony wpis, o czym stanowi art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 i art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.