II SA/Wa 1516/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Szmydt po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie prawa do jednorazowego odszkodowania postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE M. M. skargą z dnia 20 lipca 2020 r. uzupełnioną pismem z dnia 19 października 2020 r. wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2019 wydana przez Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji (dalej: Komendant) z powodu wydania decyzji, która zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa tj. obciążona wadą błędnego pouczenia a więc wadą określoną w art.112 k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że organem właściwym do rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności jest Komendant Główny Policji. Organ wskazał, że dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jakiegokolwiek środka zaskarżenia, dopóty wniesienie skargi na ten akt lub czynność do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne, a nadto, że Sąd nie jest właściwy do prowadzenia postępowania nadzwyczajnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W przedmiotowej sprawie Sąd uznał, że skarga M. M. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Sąd administracyjny jest zobowiązany w pierwszej kolejności zbadać, czy dana sprawa znajduje się w ogóle w kognicji sądów administracyjnych. Wynika to z celowościowej i systemowej wykładni art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."). Zakres kognicji sądów administracyjnych został wyznaczony przez normy z art. 3 § 1 - § 2 p.p.s.a. i obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W skardze – piśmie z dnia 20 lipca 2020 r. M. M. wniósł o stwierdzenie nieważności (na podstawie art. 156 § 1 pkt 7 k.p.a.) decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2019 wydanej przez Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji. Skarżący został wezwany przez Sąd do jednoznacznego wskazania co jest przedmiotem zaskarżenia, a także został pouczony o treści art. 52, art. 53, art. 54 § 1 i art. 57 p.p.s.a. W odpowiedzi z dnia 19 października 2020 r. podtrzymał swoje stanowisko i wskazał, że wnosi o wycofanie z obrotu prawnego w drodze stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2019 r. wydanej przez Komendanta CBŚP. Należy wskazać, że rolą organu administracji jest rozstrzygnięcie o prawach czy obowiązkach strony stosunku administracyjnego, na podstawie norm prawa materialnego i procesowego, w ustalonym w tym postępowaniu stanie faktycznym. Jego rolą jest również rozpoznanie wniosków stron strony mających na celu wzruszenie ostatecznych decyzji administracyjnych w trybach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Zadaniem zaś sądu administracyjnego jest sprawdzenie, czy postępowanie organu odpowiadało wymogom formalnym i czy w ustalonym stanie faktycznym prawidłowo zastosowano przepisy prawa materialnego. Tym samym sąd nie zastępuje organów administracji publicznej w merytorycznym załatwieniu spraw. Rację ma organ, wskazując w odpowiedzi na skargę, że dopiero po rozpoznaniu wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji przez Komendanta Głównego Policji – wydaniu przez niego decyzji administracyjnej, skarżącemu przysługiwać będzie skarga na ten akt do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnemu. Sąd bowiem nie jest właściwy do rozpoznania wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2019 r. wydanej przez Komendanta CBŚP. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.