I GSK 2279/06

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz Sędziowie Jan Bała NSA Jan Grabowski (spr.) Protokolant Magdalena Sagan po rozpoznaniu w dniu 25 września 2007 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej [...] od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 27 czerwca 2006 r. sygn. akt I SA/Go 593/06 w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Rzepinie z dnia 8 marca 2006 r. [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe oraz wysokości długu celnego 1.Uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp. 2.Zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Rzepinie na rzecz [...] kwotę 220 (słownie: dwieście dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, 3.Zarządza zwrot z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. kwoty 150 (słownie: sto pięćdziesiąt) złotych na rzecz [...] tytułem nadpłaconego wpisu od skargi kasacyjnej. UZASADNIENIE W dniu 25 kwietnia 2006 r., R.P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. – dalej skarżąca lub Spółka – wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G.W. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w R. z 8 marca 2006 r., nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej. Zarządzeniem z 5 czerwca 2006 r. sygn. akt I SA/Go 593/06 Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G.W. wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od powyższej skargi, w kwocie 100 zł (słownie sto złotych). Na wezwanie Sądu skarżąca uiściła wpis w kwocie 100 zł. Postanowieniem z 27 czerwca 2006 r., sygn. akt I SA/Go 593/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w G.W. odrzucił skargę R.P. Sp. z o.o. Sąd I instancji podkreślił, iż zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – dalej: rozporządzenie Rady Ministrów, wydanego na podstawie art. 233 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. – w sprawach nie objętych wpisem stosunkowym wpis stały od skargi z zakresu prawa celnego wynosi 500 zł. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G.W. wobec uiszczenia niepełnego wpisu stałego od skargi przez stronę reprezentowaną przez adwokata należało odrzucić skargę. Sąd I instancji wskazał, że fakt omyłkowego wezwania strony przez Sąd do uiszczenia wpisu (jak w niniejszej sprawie) nie konwaliduje wadliwej czynności skarżącej Spółki i nie ma znaczenia w świetle kategorycznego brzmienia powołanego wyżej przepisu art. 221 p.p.s.a. Na podstawie art. 173 § 1 oraz art. 177 § 1 p.p.s.a. skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia i zaskarżając je w całości zarzuciła, że zostało wydane z: 1. naruszeniem prawa materialnego, a w szczególności następujących przepisów Konstytucji RP: - art. 175 § 1 i art. 45 w związku z art. 2 Konstytucji RP oraz z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) – dalej p.u.s.a., poprzez ich niezastosowanie, a to poprzez ograniczenie prawa skarżącej do wniesienia skargi i tym samym ograniczenie prawa do sprawiedliwego sądu, 2. naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik postępowania: - art. 220 § 1 i § 3 i art. 221 p.p.s.a., poprzez nieuznanie wniesionego wpisu, uiszczonego w wysokości zgodnej z przepisami prawa i wezwaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G.W., - art. 231 w związku z art. 216 p.p.s.a., w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez nieprawidłowe określenie rodzaju wpisu, - § 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów, poprzez niewłaściwe określenie wysokości wpisu. Wskazując na powyższe podstawy kasacyjne, skarżąca wniosła o: - uchylenie na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. skarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w G.W., - rozpoznanie niniejszej skargi kasacyjnej na rozprawie, - rozpoznanie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca podkreśliła, iż trudno nie uznać postanowienia Sądu I instancji za ograniczającego prawo do obrony przed sądem administracyjnym. Zmiana interpretacji przepisów postępowania przez Sąd nie może zamykać skarżącej drogi do dochodzenia słuszności swych racji przed sądem. Byłoby to, zdaniem Spółki, sprzeczne z zasadami sprawiedliwości społecznej oraz prawem do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy. Skarżąca podniosła, że nie można wyciągać negatywnych konsekwencji wobec osób postępujących zgodnie z wytycznymi organów władzy państwa, w tym władzy sądowniczej. Działanie takie jest sprzeczne z zasadą demokratycznego państwa prawa. Zdaniem autora skargi kasacyjnej, skoro Sąd I instancji zażądał uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł to nawet jeśli następnie uznał, iż od skargi powinien być uiszczony wpis stały, powinien skargę rozpoznać co do meritum. Wnosząca skargę kasacyjną wskazała, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zmienił własne zarządzenie odnośnie wysokości wpisu i tym samym uniemożliwił skarżącej Spółce jego zapłatę. Sąd uznając, że należny jest wpis stały, a nie stosunkowy jak wcześniej twierdził, pozbawił skarżącą prawa do wniesienia skargi. Zmieniając wysokość wpisu i uznając go za stały, Sąd odrzucił skargę bez wezwania o uzupełnienie wpisu. Dla skarżącej niezrozumiała jest sytuacja, w której stosując się do zarządzenia Sądu, zostaje pozbawiona przysługującego jej prawa. Spółka wskazała, że wpis stosunkowy jest uiszczany wówczas, gdy można określić wartość przedmiotu zaskarżenia w określonej kwocie pieniężnej. W niniejszej sprawie spór jest toczony o wysokość należności określonej przez organy celne. Wobec powyższego, skoro w niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczona została przez skarżącą prawidłowo jako należność pieniężna, brak było podstaw do uznania, iż Spółka była zobowiązana do zapłaty wpisu stałego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Strona skarżąca trafnie bowiem zarzuca, iż kwestionowane orzeczenie Sądu I instancji narusza art. 221 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W przedmiotowej sprawie Sąd I instancji wadliwie przyjął, iż skarga podlega opłacie stałej na podstawie § 2 ust. 3 pkt 13 powołanego na wstępie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. W myśl tego przepisu wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu prawa celnego – 500 zł. W przepisie tym określono zatem wysokość należnego wpisu stałego pod warunkiem, że skarga w tej sprawie nie podlega wpisowi stosunkowemu. W przepisie tym nie zawarto żadnych elementów pozwalających na przyjęcie możliwości pobierania wpisu stałego również w przypadkach, gdy przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, co uzasadniałoby pobranie wpisu stosunkowego. Podkreślić przy tym należy, iż w art. 231 p.p.s.a. wyraźnie ograniczono możliwość pobierania wpisów stałych do przypadków innych niż te, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja o wymierzeniu cła w kwocie 269,60 zł. Zatem przedmiotem zaskarżenia były należności pieniężne, co z wymienionych powodów skutkowało koniecznością pobrania wpisu stosunkowego. Już tylko z tych przyczyn skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Nie zachodzi zatem konieczność ustosunkowania się do pozostałych zarzutów skargi kasacyjnej. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na mocy art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na mocy art. 203 pkt 1 p.p.s.a.