II SA/Wa 1213/07

TEZY Zgodnie z art. 138 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (tekst jedn. Dz.U. z 2007r., Nr 43, poz. 277 ze zm.) od orzeczenia oraz postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne policjantowi przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Postanowienie o zawieszeniu postepowania dyscyplinarnego nie jest natomiast orzeczeniem ani postanowieniem kończącym postępowanie dyscyplinarne i z tego względu nie przysługuje od niego skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 138 ustawy o Policji. SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 11 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania dyscyplinarnego postanawia -odrzucić skargę- UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do § 2 wyżej wskazanego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). W dniu [...] czerwca 2007 r. Z. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] o utrzymaniu w mocy postanowienia Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] o zawieszeniu postępowania dyscyplinarnego. Analizując będące przedmiotem skargi postanowienie stwierdzić należy, że nie zalicza się ono do aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 ppsa. Brak jest również przepisów ustaw szczególnych, które przewidywałyby, zgodnie z art. 3 § 3 ppsa, możliwość złożenia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie o zawieszeniu postępowania dyscyplinarnego uregulowanego w rozdziale 10 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity: Dz.U. z 2007 r., Nr 43, poz. 277 ze zm.). Należy zwrócić uwagę, iż art. 138 ustawy o Policji stanowi, iż od orzeczenia oraz postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne policjantowi przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Natomiast postanowienie o zawieszeniu postępowania dyscyplinarnego nie jest orzeczeniem ani postanowieniem kończącym postępowanie dyscyplinarne. Ze względu na powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekał jak w postanowieniu.