II SA/Rz 825/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2007 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S.A. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki stacji transformatorowej w sprawie ze skargi A. S.A. na tę decyzję - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] sierpnia 2007r., znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2007r., znak: [...], która nakazywała A. S.A. rozbiórkę obiektu budowlanego - stacji transformatorowej "G" (ETAP II) – w ramach zadania inwestycyjnego pod nazwą: linie kablowe SN, NN i stacje trafo – teren objęty ul. [...] na Osiedlu [...] w R. – etap I, II, III, IV, V, zlokalizowanej na działce nr [...] obr. [...], położonej w R. przy ul. [...]. W skardze na wskazaną na wstępie decyzję, A. S.A. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, do czasu rozstrzygnięcia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ostateczne decyzje administracyjne a więc decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji podlegają wykonaniu. Powyższego skutku nie zmienia wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Sąd ma jednak możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek złożony przez skarżącego w trybie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Rozstrzygając w oparciu o ten przepis Sąd związany jest zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia mianowicie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wskazania okoliczności świadczących o zachodzeniu którejkolwiek z nich w konkretnym przypadku spoczywa na wnioskodawcy. To zatem skarżący musi przedstawić w składanym przez siebie wniosku argumentację, która w sposób przekonywujący wskazywałaby na potrzebę zastosowania w jego wypadku instytucji wstrzymania wykonania - stanowiącego przedmiot skargi - aktu. Nie jest bowiem rzeczą Sądu domyślanie się ewentualnych skutków wykonania określonej decyzji czy innego aktu w konkretnej, jednostkowej sytuacji, w aspekcie możliwości wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odnosząc powyższe rozważania do realiów niniejszej sprawy, Sąd stwierdza, iż wniosek A. S.A. nie zasługuje na uwzględnienie. Brakuje w nim bowiem wskazania jakichkolwiek okoliczności przemawiających za jego zasadnością. Wszystkie podane w skardze argumenty dotyczą jedynie merytorycznej prawidłowości - będącej przedmiotem skargi - decyzji. Tymczasem rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia Sąd nie dokonuje oceny zarzutów skargi skierowanych przeciwko zasadności tego przedmiotu, bowiem jest to postępowanie o charakterze incydentalnym (tak: postanowienie NSA z 09.05.2005r., II FZ 250/05 LexPolonica Nr 420607). W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, działając w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. Nas marginesie Sąd zwraca uwagę na art. 61 § 4 P.p.s.a., stosownie do którego postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 3, Sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.