II FZ 754/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska - Nowacka po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. G. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 września 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 220/11 w przedmiocie opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 13 stycznia 2011r., Nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE II FZ 754/11 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 7 września 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 220/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę T. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 13 stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Wnioskiem z dnia 8 września 2011 r., Skarżący zwrócił się do Sądu o sporządzenie oraz doręczenie uzasadnienia powyżej powołanego orzeczenia. Zarządzeniem z dnia 15 września 2011 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku nakazał wezwać Skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 złotych od wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia w terminie 7 dni pod rygorem ściągnięcia w postępowaniu egzekucyjnym. W wykonaniu powyższego zarządzenia sekretariat Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wezwał Skarżącego do uiszczenia niniejszej opłaty kancelaryjnej wraz z pouczeniem o skutkach niedopełnienia tej czynności w terminie. Na powyżej powołane zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Skarżący wniósł zażalenie, w którym podniósł, iż w przesyłce z Sądu pierwszej instancji otrzymał jedynie wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem, a nie otrzymał zarządzenia z dnia 15 września 2011 r., na które powoływano się w wezwaniu. Spowodowało to, zdaniem Skarżącego, iż nie mógł zapoznać się z treścią powołanego zarządzenia, które było podstawą do wezwania do uiszczenia opłaty, a zatem wysokość opłaty nie była w żaden sposób uzasadniona. Dodatkowo Skarżący podniósł, iż nie została mu przedstawiona żadna podstawa prawna, a także nie podano uzasadnienia konieczności uiszczenia spornej wpłaty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") zasadą jest, iż do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Stosownie do art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Wniosek ten, zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a. podlega opłacie kancelaryjnej pobieranej przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Brzmienie artykułu 234 § 2 p.p.s.a. jednoznacznie wskazuje, iż uiszczenie opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem jest obligatoryjne, bez względu na późniejsze decyzje strony dotyczące dalszego postępowania. Wyłączenie stosowania art. 220 p.p.s.a. oznacza także, że opłatę tę strona obowiązana jest zapłacić bez wezwania, a nieuiszczenie opłaty nie zwalnia sądu z obowiązku sporządzenia uzasadnienia mimo nieopłacenia wniosku. Przewodniczący nie ma także obowiązku wzywania do wniesienia opłaty kancelaryjnej. Omawiany przepis nie pozostawia ponadto przewodniczącemu swobody w zakresie orzekania o ściągnięciu nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej, a nakłada obowiązek podjęcia zarządzenia o jej ściągnięciu w drodze egzekucji sądowej - wynika to wyraźnie z użytego we wskazanym przepisie sformułowania: "przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek" oraz wskazania, iż przepisów art. 220 p.p.s.a. w tym przypadku nie stosuje się. W piśmiennictwie wskazuje się, że rozwiązanie przyjęte w art. 234 § 2 p.p.s.a. jest wyrazem ochrony prawa do sądu, bowiem nie pozbawia strony możliwości wniesienia skargi kasacyjnej w kontekście regulacji art. 177 § 1 w zw. z art. 141 § 2 p.p.s.a. (zob. Komentarz pod red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2011, str. 752 i n.) Opłata kancelaryjna od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wynosi 100 zł (§ 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych - Dz. U. Nr 221, poz. 2192). Z powołanych przepisów wynika, że zarządzenie wzywające skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia zostało wydane z naruszeniem art. 234 § 2 p.p.s.a., nie było bowiem w tym przypadku podstaw do wystosowania wezwania, opartego na art. 220 § 1 p.p.s.a. Zgodzić się także należy, że zarządzenie to winno być doręczone skarżącemu na podstawie art. 163 § 2 w zw. z art. 167 p.p.s.a. Z tych względów zarządzenie to należy uchylić na podstawie art. 185 § 2 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. , nie przekazując jednak sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania z uwagi na uiszczenie opłaty kancelaryjnej. Uwzględnienie zażalenia nie oznacza, że opłata kancelaryjna od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku jest nienależna. Przewodniczący nie miał jedynie podstaw do wzywania do spełnienia jej w wyznaczonym terminie, gdyby jej nie uiszczono obligowany byłby jednak do zarządzenia jej ściągnięcia, stosownie do art. 234 § 2 zd.2 p.p.s.a.