Ppolska.starec← UrzadnikLog in

VIII U 551/19

Common courts2020-10-06
Case number
VIII U 551/19
Judgment date
2020-10-06
Type
REASONS

Judges

Anna Przybylska (PRESIDING_JUDGE)

Legal basis

Judgment text

<p>Sygn. akt VIII U 551/19</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 28 stycznia 2019 r. Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego <span class="anon-block"> Oddział (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> odmówił <span class="anon-block">Z. W.</span> prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy na tej podstawie, że orzeczeniem komisji lekarskiej z dnia 21 stycznia 2019 r. nie został on uznany za całkowicie niezdolnego do pracy (decyzja k. 142 akt KRUS).</p> <p>Od powyższej decyzji w dniu 27 lutego 2019 r. odwołanie złożył ubezpieczony wnosząc o zmianę decyzji i przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. (odwołanie k. 3).</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie przytaczając argumentację jak w uzasadnieniu skarżonej decyzji (odpowiedź na odwołanie k. 7).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>Wnioskodawca <span class="anon-block">Z. W.</span> <span class="anon-block">urodził się w dniu (...)</span>. /okoliczność bezsporna/</p> <p>Decyzją z dnia 10.09.2014 r wnioskodawcy przyznano prawo do renty rolniczej na okres od 12. 08. 2014 r do 30.09.2016 r. Jako główne rozpoznanie w orzeczeniu lekarza rzeczoznawcy wskazano wówczas „organiczne zaburzenia urojeniowe”./okoliczność bezsporna/</p> <p>W dniu 7 września 2016 r ubezpieczony złożył ponowny wniosek o rentę. Decyzją z dnia 4.10.2016 r Prezes KRUS ponownie przyznał ubezpieczonemu prawo do renty rolniczej na okres 1.10.2016 – 30.09.2018 r. Lekarz rzeczoznawca wskazywał w orzeczeniu, iż wnioskodawca leczony jest psychiatrycznie od 2005 r, choroba rozpoczęła się ostrym stanem psychotycznym z powodu którego trafił do szpitala psychiatrycznego, a ostatni pobyt to interwencja w 2014 r. Jako podstawowy problem zdrowotny wskazano schizofrenię./okoliczność bezsporna/</p> <p>W dniu 14 listopada 2018 r. wnioskodawca złożył wniosek o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (wniosek k. 125 akt KRUS).</p> <p>Lekarz rzeczoznawca KRUS orzeczeniem z dnia 3 grudnia 2018 r. uznał, że wnioskodawca nie jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym. Rozpoznano przewlekłe zaburzenia urojeniowe w remisji. (orzeczenie lekarza rzeczoznawcy k. 134, dokum. lecznicza).</p> <p>Od orzeczenia lekarz rzeczoznawcy wnioskodawca w dniu 18 grudnia 2018 r. złożył odwołanie (odwołanie k. 136 akt KRUS).</p> <p>Po rozpoznaniu odwołanie komisja lekarska, orzeczeniem z dnia 24 stycznia 2019 r., podtrzymała orzeczenie lekarza rzeczoznawcy. (orzeczenie komisji k. 140 akt KRUS).</p> <p>U wnioskodawcy rozpoznano przewlekłe zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, paradontozę. Z punktu widzenia laryngologicznego nie stwierdza się istotnych zmian stanowiących przeciwskazanie do pracy w gospodarstwie rolnym, opiniowany ma w pełni zachowaną społeczną funkcję słuchu i dobrze zachowaną statykę ciała.</p> <p>/pisemna opinia biegłego laryngologa – k. 16 -17/</p> <p>Z punktu widzenia neurologa u wnioskodawcy rozpoznano zmiany zwyrodnieniowo – dyskopatyczne całego kręgosłupa bez istotnych deficytów neurologicznych, zespół bólowy kręgosłupa i barku prawego. Nie stwierdza się całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym. Badany od 13 lat leczony jest psychiatrycznie i z tego powodu pobierał świadczenie rentowe.</p> <p>/pisemna opinia biegłego neurologa – k. 19 -21/</p> <p>Z punktu widzenia ortopedy rozpoznano zmiany zwyrodnieniowo – dyskopatyczne kręgosłupa bez istotnego upośledzenia funkcji, zespól bolesnego barku prawego, z niewielkim upośledzeniem funkcji tego stawu. Nie stwierdzono istotnego upośledzenia funkcji narządu ruchu, które powodowałby całkowitą niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym.</p> <p>/pisemna opinia biegłego ortopedy – k. 25 – 27/</p> <p>Z punktu widzenia psychiatry rozpoznano uporczywe zaburzenia urojeniowe. Od marca 2006 r leczony jest z powodu utrwalonych zaburzeń urojeniowych, otrzymuje leki w postaci iniekcji z leku przeciwpsychotycznego o przedłużonym działaniu, był dwukrotnie hospitalizowany psychiatrycznie w 2006 r i 2014 e. W 2014 r była to internacja psychiatryczna . Jest bezkrytyczny wobec własnej choroby oraz funkcjonowania. W czasie badania spokojny, logicznie i rzeczowo odpowiada na pytania, w kontakcie adekwatnym, syntonicznym, wypowiada treści, które mogą świadczyć o występowaniu urojeń. W dalszym ciągu wypowiada treści świadczące o występowaniu urojeń zdrady małżeńskiej. Z dokumentacji medycznej wynika, że okresowo występują urojenia ksobne i prześladowcze Z powyższych powodów jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym, a niezdolność ma charakter trwały, za początek niezdolności do pracy należy uznać datę pierwszej hospitalizacji czyli 21.03.2006 r. Ze względu na to, że choroba trwa wiele lat i mimo leczenia nie udało się uzyskać całkowitej remisji należy uznać, że ma ona charakter trwały. /pisemna opinia biegłego psychiatry – k. 30 -33, opinia uzupełniająca – k. 94 -96/</p> <p>Na mocy decyzji z dnia 29 lipca 2020 roku ubezpieczony uzyskał prawo do emerytury rolniczej od 1.07.2020 roku.</p> <p>/kserokopia decyzji – k. 103/</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy dokonał następującej oceny dowodów:</strong> </p> <p>Powyższych ustaleń Sąd dokonał w oparciu o niekwestionowane przez strony dokumenty zawarte w aktach organu rentowego oraz opinie biegłych lekarzy czterech różnych specjalności.</p> <p>Opinie biegłych lekarzy zostały doręczone zarówno organowi rentowemu, jak i wnioskodawcy, z zobowiązaniem do ustosunkowania się do nich i złożenia ewentualnych pytań do biegłych. Wnioskodawca nie zgłosił uwag do biegłych, natomiast organ rentowy zgłosił zastrzeżenia do opinii biegłego psychiatry, która to opinia została uzupełniona.</p> <p>Sąd Okręgowy, oceniając zgromadzony materiał dowodowy, w pełni uznał wartość dowodową opinii wszystkich powołanych w sprawie biegłych. Biegli opinie wydali po przeprowadzeniu stosownych badań i analizie dostępnej dokumentacji lekarskiej wnioskodawcy. Określili schorzenia występujące u badanego oraz ocenili ich znaczenie dla jego zdolności do pracy. Zdaniem Sądu, opinie biegłych są rzetelne, sporządzone zgodnie z wymaganiami fachowości i niezbędną wiedzą w zakresie stanowiącym ich przedmiot, a wynikające z nich wnioski są logiczne i prawidłowo uzasadnione. Przy czym jedynie z opinii biegłego psychiatry wynikało, iż wnioskodawca jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym.</p> <p>Okoliczność, iż wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy z innych przyczyn niż psychiatryczne, nie powoduje, iż nie można stwierdzić jego niezdolności do pracy z przyczyn psychiatrycznych, tym bardziej, że w poprzednich okresach wnioskodawca był uprawniony do renty właśnie z przyczyn psychiatrycznych.</p> <p>W ocenie Sądu brak jest podstaw by kwestionować powyższą opinię biegłego psychiatry pisemną podstawową oraz opinię uzupełniającą, są one rzetelne, a wynikające z nich wnioski logiczne i prawidłowo uzasadnione. Opinie nie zawierają braków i wyjaśniają wszystkie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. W szczególności biegła wskazała, że rozpoznano uporczywe zaburzenia urojeniowe. Od marca 2006 r leczony jest z powodu utrwalonych zaburzeń urojeniowych, otrzymuje leki w postaci iniekcji z leku przeciwpsychotycznego o przedłużonym działaniu, był dwukrotnie hospitalizowany psychiatrycznie w 2006 r i 2014 r. W 2014 r była to internacja psychiatryczna . Jest bezkrytyczny wobec własnej choroby oraz funkcjonowania. W czasie badania spokojny, logicznie i rzeczowo odpowiada na pytania, w kontakcie adekwatnym, syntonicznym, wypowiada treści, które mogą świadczyć o występowaniu urojeń. W dalszym ciągu wypowiada treści świadczące o występowaniu urojeń zdrady małżeńskiej. Z dokumentacji medycznej okresowo występują urojenia ksobne i prześladowcze Z powyższych powodów jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym, a niezdolność ma charakter trwały, za początek niezdolności do pracy należy uznać datę pierwszej hospitalizacji czyli 21.03.2006 r. Ze względu na to, że choroba trwa wiele lat i mimo leczenia nie udało się uzyskać całkowitej remisji należy uznać, że ma ona charakter trwały. Trudno zatem mówić o remisji urojeń, skoro nadal są obecne w trakcie badania , a także wynikają z dokumentacji medycznej, a wnioskodawca bierze otrzymuje leki o przedłużonym działaniu, nadto hospitalizacja w 2014 r miała charakter intetrnacyjny w związku z postępowaniem karnym Należy też podnieść, iż akcentowany przez organ rentowy brak hospitalizacji od 2014 r nie stał na przeszkodzie orzekaniu o prawie do renty do 2018 roku.</p> <p>Fakt, że wydane w sprawie opinie biegłych nie mają treści, odpowiadającej stronie, nie może mieć w tym wypadku znaczenia. Odmienne stanowisko oznaczałoby bowiem przyjęcie, że należy przeprowadzić dowód z wszelkich możliwych biegłych, by się upewnić, czy niektórzy z nich nie byliby takiego zdania, jak strona. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem SN potrzeba powołania innego biegłego powinna wynikać z okoliczności sprawy, a nie z samego niezadowolenia strony z dotychczas złożonej opinii. Niezadowolenie strony z opinii biegłego nie uzasadnia powołania innego biegłego ( wyrok SN z dnia 5 czerwca 2002 roku I CR 562/74 LEX nr 7607; wyrok SN z dnia 4 sierpnia 1999 roku I PKN 20/99 OSNP 2000/22/807).</p> <p>Wobec tego, że opinia biegłego psychiatry jest pełna, nie zawiera żadnych braków, a biegły ustosunkował się do zarzutów organu rentowego, Sąd nie znalazł usprawiedliwionych przesłanek do dopuszczenia dowodu z ich opinii innego biegłego psychiatry i wniosek ten podlegał pominięciu, jako powołany dla zwłoki.</p> <p>Pełnomocnik organu nie zgłosił zastrzeżenia w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 162)">art. 162 kpc</a>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Odwołanie wnioskodawcy jest zasadne.</p> <p> <strong> <!-- -->Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910070024" title="Ustawa z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników - Dz. U. z 1991 r. Nr 7, poz. 24 (art. 21;art. 21 ust. 1)">art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników</a> (Dz.U.2020.174 t.j.) renta rolnicza z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie spełnia następujące warunki:</strong> </p> <p>1)podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez wymagany okres, o którym mowa w ust. 2;</p> <p>2)jest trwale lub okresowo całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym;</p> <p>3)całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym powstała w okresie podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu lub w okresach, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 i 2, lub nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.</p> <p>W myśl art. 21 ust. 5 ustawy za całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym uważa się ubezpieczonego, który z powodu naruszenia sprawności organizmu utracił zdolność do osobistego wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym.</p> <p>Całkowitą niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym uznaje się za trwałą, jeżeli ubezpieczony nie rokuje odzyskania zdolności do osobistego wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym /ust. 6 art. 21/. Całkowitą niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym uznaje się za okresową, jeżeli ubezpieczony rokuje odzyskanie zdolności do osobistego wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym /ust. 7 art. 21/.</p> <p>Stosownie do art. 46 ust. 1 orzeczenia dotyczące m.in. trwałej i okresowej całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym w związku z prowadzonym postępowaniem o ustalenie prawa do świadczeń wydają w pierwszej instancji lekarze rzeczoznawcy Kasy, a w drugiej instancji - komisje lekarskie Kasy.</p> <p>Zgodnie z art. 22 cytowanej ustawy rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy przyznaje się jako rentę stałą, jeżeli całkowita niezdolność ubezpieczonego do pracy w gospodarstwie rolnym jest trwała i nie orzeczono celowości przekwalifikowania zawodowego. W pozostałych przypadkach renta rolnicza z tytułu niezdolności do pracy przysługuje jako renta okresowa przez okres wskazany w decyzji Prezesa Kasy. Prawo do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy, które ustało z powodu ustąpienia całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym, podlega przywróceniu, jeżeli w ciągu 18 miesięcy od dnia ustania prawa do renty ubezpieczony ponownie stał się całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym. Osobom pobierającym renty rolnicze z tytułu niezdolności do pracy, które osiągnęły wiek 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn, przyznaje się z urzędu emeryturę rolniczą w wysokości nie niższej od dotychczas pobieranej renty z tytułu niezdolności do pracy, jeżeli osoba ta spełnia warunki określone w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy.Wysokość emerytury, o której mowa w ust. 3, może być niższa od dotychczas pobieranej renty, jeżeli jej zmniejszenie wynika z wyłączenia okresów, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 3.</p> <p>W rozpoznawanej sprawie sporna pozostawała jedynie kwestia niezdolności do pracy /okoliczność przyznana – e – prot. 00:00:16/</p> <p>W rozpoznawanej sprawie ustalono, że wnioskodawca był uprawniony do renty rolniczej od 2014 r i nadal nie odzyskał zdolności do pracy. Z punktu widzenia psychiatry rozpoznano nadal uporczywe zaburzenia urojeniowe. Od marca 2006 r leczony jest z powodu utrwalonych zaburzeń urojeniowych, otrzymuje leki w postaci iniekcji z leku przeciwpsychotycznego o przedłużonym działaniu, był dwukrotnie hospitalizowany psychiatrycznie w 2006 r i 2014 r. W 2014 r była to internacja psychiatryczna . Jest bezkrytyczny wobec własnej choroby oraz funkcjonowania. W czasie badania spokojny, logicznie i rzeczowo odpowiada na pytania, w kontakcie adekwatnym, syntonicznym, ale wypowiada treści, które mogą świadczyć o występowaniu urojeń. W dalszym ciągu wypowiada treści świadczące o występowaniu urojeń zdrady małżeńskiej. Także z dokumentacji medycznej wynika, że okresowo występują urojenia ksobne i prześladowcze. Z powyższych powodów jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym, a niezdolność ma charakter trwały, za początek niezdolności do pracy należy uznać datę pierwszej hospitalizacji czyli 21.03.2006 r. Ze względu na to, że choroba trwa wiele lat i mimo leczenia nie udało się uzyskać całkowitej remisji należy uznać, że ma ona charakter trwały.</p> <p>W świetle opinii biegłego psychiatry wnioskodawca jest całkowicie trwale niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym. Wobec spełnienia przesłanki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910070024" title="Ustawa z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników - Dz. U. z 1991 r. Nr 7, poz. 24 (art. 21;art. 21 ust. 1)">art. 21 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników</a> wymaganej do nabycia prawa do renty rolniczej Sąd Okręgowy na postawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477 <sup> <!-- -->14 </sup>§ 2 kpc</a> zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał wnioskodawcy prawo do renty rolniczej, poczynając od dnia 1 listopada 2018 r (pierwszy dzień miesiąca , w którym złożono wniosek o rentę), ustalając, że ma ona charakter trwały. Sąd nie orzekł o dacie końcowej świadczenia z uwagi na treść art. 33 ust. 1 ustawy.</p> </div>