IV U 840/20

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IV U 840/20</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 08 października 2020 r. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Zielonej Górze, IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych </strong> </p> <p>w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący:</strong> sędzia Bogusław Łój</p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant:</strong> sekretarz sądowy Joanna Dejewska vel Dej</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 24 września 2020 r. w Zielonej Górze</p> <p>sprawy z odwołania <strong> <!-- --> <span class="anon-block">H. P.</span> </strong> </p> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p>z dnia 20.11.2019 r. Nr <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>o świadczenie uzupełniające</p> <p> <strong> <!-- -->zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje odwołującej <span class="anon-block">H. P.</span> świadczenie uzupełniające od dnia 01.10.2019 r. na stałe </strong> </p> <p>sędzia Bogusław Łój</p> <p>sygn. akt IV U 840/20</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 20.11.2019 r, pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">Z.</span> odmówił wnioskodawczyni <span class="anon-block">H. P.</span> prawa do świadczenia uzupełniającego. W uzasadnieniu organ rentowy podał, że wnioskodawczyni nie została uznana za osobę niezdolną do samodzielnej egzystencji.</p> <p>Wnioskodawczyni w odwołaniu od powyższej decyzji wskazała, że decyzja jest dla niej krzywdząca, a orzeczenie lekarzy jest sprzeczne ze stanem faktycznym ponieważ jej schorzenia uniemożliwiają jej samodzielną egzystencję.</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wniósł o jego oddalenie z przyczyn wskazanych w zaskarżonej decyzji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>Wnioskodawczyni <span class="anon-block">H. P.</span>, <span class="anon-block">urodzona (...)</span>, jest uprawniona do emerytury od 1.01.1998 roku.</p> <p>W dniu 20.09.2019 roku złożyła wniosek o świadczenie uzupełniające dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji.</p> <p>Wnioskodawczyni została poddana badaniu, w wyniku którego Lekarz Orzecznik Oddziału ZUS orzeczeniem z dnia 4.11.2019 roku ustalił, że wnioskodawczyni nie jest niezdolna do samodzielnej egzystencji.</p> <p>Z uwagi na wniesiony sprzeciw sprawa została przekazana do rozpatrzenia przez Komisję Lekarską Oddziału ZUS, która orzeczeniem z dnia15.11.2019 roku uznała, że odwołująca nie jest niezdolna do samodzielnej egzystencji.</p> <p>Skutkiem powyższego pozwany organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję.</p> <p> <em> <!-- -->okoliczności niesporne ustalone na podstawie akt organu rentowego</em> </p> <p>Powołani w sprawie biegli lekarze sądowi kardiolog-internista i neurolog rozpoznali u wnioskodawczyni:</p> <p>1.  Chorobę niedokrwienną serca –dusznicę bolesną II wg CCS.</p> <p>2.  Nadciśnienie tętnicze z powikłaniami naczyniowymi.</p> <p>3.  Niedoczynność tarczycy.</p> <p>4.  Zawroty głowy.</p> <p>5.  Zmiany naczyniopochodne w mózgu.</p> <p>6.  Choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa i stawów, głównie barkowych i kolanowych.</p> <p>Zdaniem biegłych lekarzy wnioskodawczyni jest całkowicie niezdolna do pracy i samodzielnej egzystencji. Niezdolność ta ma charakter trwały od dnia złożenia wniosku.</p> <p>W uzasadnieniu opinii biegli lekarze sądowi podkreślili, że wnioskodawczyni jest osobą niesamodzielną. W badaniu neurologicznym stwierdza się zaburzenia równowagi, ograniczenie ruchomości kręgosłupa, stawów barkowych, biodrowych i kolanowych, osłabienie siły mięśniowej kończyny górnej prawej i dolnej lewej. W skali Barthel w ocenie ZUS wnioskodawczyni otrzymała 75 punktów, ale skala nie uwzględnia zaburzeń równowagi. Według biegłych wnioskodawczyni wymaga pomocy przy ubieraniu się i rozbieraniu oraz przy poruszaniu się po powierzchni płaskiej ponad 50 metrów. Reasumując zdaniem biegłych wnioskodawczyni wymaga długotrwałej pomocy osób drugich w czynnościach życia codziennego.</p> <p> <em> <!-- -->dowód : opinia biegłych lekarzy sądowych – k.58 akt.</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Odwołanie okazało się zasadne.</p> <p>Zgodnie z art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji (Dz.U. z 2019 r., poz.1622), świadczenie uzupełniające przysługuje osobom zamieszkującym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli są:</p> <p>1) obywatelami Rzeczypospolitej Polskiej lub</p> <p>2) posiadającymi prawo pobytu lub prawo stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywatelami państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, lub</p> <p>3) cudzoziemcami legalnie przebywającymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.</p> <p>W myśl art. 2 ust. 1 w.w. ustawy świadczenie uzupełniające przysługuje osobom, które ukończyły 18 lat i których niezdolność do samodzielnej egzystencji została stwierdzona orzeczeniem o całkowitej niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji albo orzeczeniem o niezdolności do samodzielnej egzystencji, albo orzeczeniem o całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym i niezdolności do samodzielnej egzystencji, albo orzeczeniem o całkowitej niezdolności do służby i niezdolności do samodzielnej egzystencji, zwanym dalej "osobami uprawnionymi".</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 2;art. 2 ust. 2)">Art. 2 ust. 2</a> stanowi zaś, że świadczenie uzupełniające przysługuje osobom uprawnionym, które nie posiadają prawa do świadczeń pieniężnych finansowanych ze środków publicznych albo suma tych świadczeń o charakterze innym niż jednorazowe, wraz z kwotą wypłacaną przez zagraniczne instytucje właściwe do spraw emerytalno-rentowych, z wyłączeniem renty rodzinnej przyznanej w okolicznościach, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 68;art. 68 ust. 1;art. 68 ust. 1 pkt. 3)">art. 68 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz. U. z 2020 r. poz. 53 i 252), zasiłku pielęgnacyjnego oraz innych dodatków i świadczeń wypłacanych wraz z tymi świadczeniami na podstawie odrębnych przepisów przed dokonaniem odliczeń, potrąceń i zmniejszeń, nie przekracza kwoty 1600 zł miesięcznie.</p> <p>W przedmiotowej sprawie jedyną sporną okolicznością był stan zdrowia wnioskodawczyni, i w szczególności, czy stan zdrowia wnioskodawczyni czyni ją niezdolną do samodzielnej egzystencji. Dokonanie ustaleń w spornym zakresie wymagało wiadomości specjalnych w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.p.c.</a>, co oznaczało konieczność dopuszczenia dowodu z opinii biegłych dysponujących specjalistyczną wiedzą odpowiednią dla dokonania oceny stanu zdrowia wnioskodawcy.</p> <p>W tym zakresie sąd skorzystał z opinii biegłych sądowych lekarzy neurologa i kardiologa- internisty i nie znajdując podstaw do jej podważenia, w całości oparł się na ustaleniach opinii.</p> <p>Z opinii tej wynika, że wnioskodawczyni jest trwale całkowicie niezdolna do pracy i samodzielnej egzystencji z powodu schorzeń szczegółowo opisanych w opinii. W uzasadnieniu opinii zwrócono uwagę na znaczne ograniczenia ruchomości stawów i kręgosłupa, zaburzenia równowagi, osłabienie siły mięśniowej kończyny górnej prawej i dolnej lewej. Skutkiem powyższych schorzeń jest konieczność pomocy osób drugich w czynnościach życia codziennego wnioskodawczyni.</p> <p>Sąd uznał opinię za wiarygodną opinię, ponieważ jest spójna i logiczna, została wydana na podstawie badania przedmiotowego, podmiotowego, wywiadu i analizy dokumentacji medycznej dotyczącej wnioskodawcy. Wnioski opinii są kategoryczne i należycie umotywowane. Opinia wyczerpująco i jednoznacznie wyjaśnia przyczyny istnienia niezdolności do samodzielnej egzystencji wnioskodawczyni.</p> <p>W tej sytuacji sąd nie podzielił zastrzeżeń organu rentowego do opinii w Pozwany nie wskazał na żadne wewnętrzne sprzeczności, nieścisłości opinii, nie wykazał w opinii braku logiki lub zgodności z zasadami doświadczenia życiowego. Przedstawił jedynie swoje własne wnioski wynikające z opisu badania przedmiotowego oraz ze wskazywanej przez siebie dokumentacji. Jednak to właśnie biegli lekarze powoływani są w celu przeprowadzenia i zinterpretowania przeprowadzonych przez siebie badań, dysponując wiedzą fachową w tym zakresie. To biegli analizują i oceniają dokumentację, uznając samodzielnie, która dokumentacja jest istotna dla oceny stanu zdrowia wnioskodawcy i co z tej dokumentacji wynika. Zarzuty do opinii nie mogą koncentrować się na samodzielnej, subiektywnej ocenie tych kwestii dokonanej przez stronę.</p> <p>Wnioski dowodowe zawarte w piśmie pozwanego należało zatem oddalić jako zmierzające wyłącznie do przedłużenia postępowania. Opinia biegłych okazała się prawidłowa i wystarczająca dla sądu w celu wydania rozstrzygnięcia.</p> <p>Wobec powyższego, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477^{<!-- -->14} § 2 k.p.c.</a>, orzeczono jak w sentencji.</p> </div>