I OZ 776/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 23 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 2 lipca 2020 r., sygn. akt II SA/Sz 355/20 o odrzuceniu skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt dziecka w pieczy zastępczej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 2 lipca 2020 r. odrzucił opisaną w sentencji skargę S. K. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd pierwszej instancji podał, że zarządzeniem z dnia 13 maja 2020 r. Przewodniczący Wydziału zobowiązał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL i nadesłanie odpisu skargi z dnia 7 marca 2020 r. opatrzonej własnoręcznym podpisem, bądź kserokopii skargi uwierzytelnionej własnoręcznym podpisem, celem doręczenia uczestnikowi postępowania. Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych była dwukrotnie awizowana, po raz pierwszy 3 czerwca 2020 r. i powtórnie 12 czerwca 2020 r. Zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w Urzędzie Pocztowym pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej, co wynika z opisu na zwrotce, dokonanego przez pracownika Poczty. Korespondencja została zwrócona do Sądu w dniu 22 czerwca 2020 r. jako niepodjęta w terminie. Na podstawie art. 73 § 4 w zw. z art. 73 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a."), wezwanie zostało więc uznane za skutecznie doręczone w dniu 17 czerwca 2020 r. W zakreślonym terminie skarżący nie wykonał powyższego wezwania. Z tego względu WSA w Szczecinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podniósł, że w jego skrzynce pocztowej nie pozostawiono żadnego awiza ww. przesyłki. Zaznaczył, że matka, która z nim zamieszkuje, posiada pełnomocnictwo do odbioru kierowanej do niego korespondencji, zaś on sam w nigdzie w tym czasie nie wyjeżdżał, stąd nie ma możliwości aby przesyłka była dwukrotnie awizowana. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W świetle art. 46 § 2 pkt 1 lit. b powołanej ustawy, w przypadku, gdy pismo strony będącej osobą fizyczną, jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Stosownie do treści art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Wedle natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd skargę odrzuca. Jak wynika z akt sprawy, będąca pierwszym pismem w sprawie skarga S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. nie zawiera numeru PESEL skarżącego. Nie dołączono do niej także odpisu dla doręczenia uczestnikowi postępowania. W tej sytuacji, Sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał skarżącego do uzupełnienia wskazanych braków formalnych w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odniesieniu do powyższego wezwania WSA w Szczecinie prawidłowo zastosował tzw. fikcję doręczenia z art. 73 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Z kolei, w myśl art. 73 § 4 P.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. W warunkach rozpoznawanej sprawy uwzględnić należało wynikające z akt sprawy okoliczności faktyczne związane z próbami doręczenia skarżącemu przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie zostały skutecznie podważone ustalenia dwukrotnego awizowania przesyłki skierowanej na prawidłowy adres skarżącego. Adnotacje poczynione na kopercie potwierdzają, że awizo pozostawiono w dniach 3 i 12 czerwca 2020 r., przesyłkę zaś zwrócono do nadawcy 22 czerwca 2020 r. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki jest również odpowiednia adnotacja o umieszczeniu zawiadomienia (awiza) w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Przedstawione okoliczności nie wskazują na takie uchybienie w procedurze doręczenia skarżącemu przedmiotowej korespondencji, które wyłączałyby możliwość przyjęcia domniemania z art. 73 § 4 P.p.s.a. Fikcji dokonanego na tej podstawie doręczenia skarżący nie obalił argumentacją, że nie dotarło do niego ani jedno, ani drugie awizo. I chociaż zrozumiałe jest, że opisane w zażaleniu uchybienia w działaniu poczty się zdarzają, to jednak skarżący nie potwierdził zgłoszonych twierdzeń żadnym dokumentem, dlatego wymykają się one ocenie sądu kasacyjnego. Uznanie, że do obalenia domniemania z art. 73 § 4 P.p.s.a. wystarczy oświadczenie, iż listonosz nie pozostawił wymaganego zawiadomienia, prowadziłoby bowiem do niemożności przyjęcia doręczenia zastępczego, a zatem nieskuteczności art. 73 P.p.s.a. Oświadczenie strony w tym względzie, niepoparte żadnymi dowodami, nie może więc samo z siebie skutkować podważeniem skuteczności powyższego doręczenia. W przedstawionych okolicznościach Sąd pierwszej instancji, zgodnie z art. 73 § 4 P.p.s.a. uznał, że wezwanie zostało doręczone w trybie doręczenia zastępczego w dniu 17 czerwca 2020 r., co odpowiadało upływowi 14 dni od dnia pozostawienia pierwszego zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki z placówki pocztowej (3 czerwca 2020 r.). W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił przywołanych braków formalnych skargi, co obligowało Sąd pierwszej instancji do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji.