II K 183/20

Common courts2020-10-08

Case number

II K 183/20

Judgment date

2020-10-08

Type

SENTENCE

Judges

Anna Maksoń-Prach (PRESIDING_JUDGE)

Judgment text

Sygn. akt II K 183/20 PR 2 Ds 480.19 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>  Dnia 8 października 2020r. Sąd Rejonowy w R a c i b o r z u Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Anna Maksoń-Prach Protokolant: sekr. sądowy Elżbieta Stacha w obecności Prokuratora: asesora Agaty Domińczyk po rozpoznaniu w dniu: 08 października 2020r. sprawy:  D. K. (1) s. R. i M. ur. (...) w W. oskarżonego o to, że: w dniu 2 lipca 2019r. w nieustalonym miejscu, złożył drogą elektroniczną do Ośrodka Pomocy (...) w R., pod rygorem odpowiedzialności karnej, przewidzianej przez przepis art. 13 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci, fałszywe oświadczenie odnośnie wspólnego zamieszkiwania dzieci L. i T. rodz. K. z D. K. (1) i pozostawaniu dzieci na jego utrzymaniu, które to oświadczenie stanowiło część wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego tzw. „500+” w postępowaniu prowadzonym na podstawie wskazanej ustawy  tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 6)">art. 233 § 6 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kk</a> 1. uznaje oskarżonego D. K. (1) za winnego popełnienia zarzucanego mu przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 6)">art. 233 § 6 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 3)">art. 33 § 1 i 3 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> orzeka wobec oskarżonego karę grzywny w ilości 100 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 złotych; 2. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w postaci wydatków w wysokości 70 złotych i obciąża go opłatą w kwocie 500 złotych. Sędzia: <table> <colgroup> <col width="32"/> <col width="30"/> <col width="56"/> <col width="10"/> <col width="87"/> <col width="11"/> <col width="22"/> <col width="20"/> <col width="100"/> <col width="38"/> <col width="5"/> <col width="11"/> <col width="11"/> <col width="114"/> <col width="71"/> <col width="99"/> </colgroup> <tr> <td colspan="16"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> Formularz UK 1 </td> <td colspan="4"> Sygnatura akt </td> <td colspan="2"> II K 183/20 </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 1. USTALENIE FAKTÓW </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 0.1. Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td colspan="3"> Oskarżony </td> <td colspan="11"> Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 1. </td> <td colspan="3"> D. K. (1) </td> <td colspan="11"> w dniu 2 lipca 2019r. w nieustalonym miejscu, złożył drogą elektroniczną do Ośrodka Pomocy (...) w R., pod rygorem odpowiedzialności karnej, przewidzianej przez przepis art. 13 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci, fałszywe oświadczenie odnośnie wspólnego zamieszkiwania dzieci L. i T. rodz. K. z D. K. (1) i pozostawaniu dzieci na jego utrzymaniu, które to oświadczenie stanowiło część wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego tzw. „500+” w postępowaniu prowadzonym na podstawie wskazanej ustawy </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> Oskarżony D. K. (1) oraz E. K. (1) (obecnie K.) pozostawali małżeństwem, z którego pochodzą dzieci L. K. – 9 lat oraz T. K.- 6 lat . D. K. (1) oraz E. K. (1) rozwiedli się na mocy wyroku Sądu Okręgowego w G., Wydział II Cywilny, Ośrodek zamiejscowy w R. z dnia 14 listopada 2018 r. sygn. akt (...). Na mocy niniejszego wyroku Sąd pozostawił władzę rodzicielską nad małoletnimi dziećmi stron obojgu rodzicom ustalając miejsce zamieszkania małoletnich u matki. Dodatkowo kosztami utrzymania małoletnich dzieci obciążył obydwie strony przy czym zobowiązał D. K. (2) do płacenia alimentów w wysokości po 700 zł miesięcznie na rzecz każdego z małoletnich. Wyrok ten został zaskarżony przez D. K. (1). T. oraz L. K. zamieszkują wspólnie z matką E. K. (2), która na oboje dzieci, pobiera świadczenie 500+, w oparciu o wniosek złożony i uwzględniony w dniu 1 lipca 2019 r. Jeszcze w czasie trwania małżeństwa E. i D. K. (1), pobierane było przez małżonków świadczenie wychowawcze 500+. W dniu 2 lipca 2019r. w nieustalonym miejscu, oskarżony złożył drogą elektroniczną do Ośrodka Pomocy (...) w R., pod rygorem odpowiedzialności karnej, przewidzianej przez przepis art. 13 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci, fałszywe oświadczenie odnośnie wspólnego zamieszkiwania dzieci L. i T. rodz. K. z D. K. (1) i pozostawaniu dzieci na jego utrzymaniu. Oświadczenie to stanowiło część wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego tzw. „500+” w postępowaniu prowadzonym na podstawie wskazanej ustawy. Wniosek zawierał pouczenie o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, z którym oskarżony się zapoznał. Wniosek ten został według właściwości przekazany do (...) w S., ponieważ oskarżony wskazał we wniosku jako adres zamieszkania S.. W związku ze złożeniem przez oskarżonego ww. wniosku, w stosunku do E. K. (2) czasowo została wstrzymana wypłata świadczenia wychowawczego. (...) S. zwrócił się bowiem o udzielenie informacji dotyczących świadczenia do (...) w R.. Trwały czynności wyjaśniające. E. K. (2) została wezwana do złożenia wyjaśnień przez (...) w R.. W dniu 2 września 2019 r. przez Gminny Ośrodek Pomocy (...) w S. została wydana decyzja odmawiająca przyznania D. K. (1) prawa do świadczenia wychowawczego. D. K. (1) ma 37 lat, posiada wykształcenie wyższe, z zawodu jest ekonomistą, prowadzi własną działalność gospodarczą, z której osiąga dochody w wysokości 2000 zł netto miesięcznie. Jest rozwiedziony. Na utrzymaniu posiada dwoje dzieci. Był uprzednio karany. Nie leczył się neurologicznie, psychiatrycznie ani odwykowo, </td> <td colspan="2"> Zawiadomienie o przestępstwie Kserokopie dokumentów dołączonych do zawiadomienia o przestępstwie Zeznania świadka E. K. (2) Pismo z (...) w S. Wniosek o świadczenie wychowawcze sporządzony przez D. K. (1) Zeznania świadka B. Ś. Wyrok SO G. Pismo z (...) w S. wraz z dokumentacją Częściowo wyjaśnienia oskarżonego D. K. (1) Pismo z SO G. Karta karna </td> <td> k. 1-2 k. 3-8 k. 9-10, k. 95 k. 12-13 k. 14-15 k. 22-24,k.95 k. 16-17 k.24-43 k. 52-54 k. 57 k. 59-60, k.83- 84 </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 0.1. Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td colspan="3"> Oskarżony </td> <td colspan="11"> Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> xxx </td> <td colspan="3"> xxx </td> <td colspan="11"> xxx </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> X. </td> <td colspan="2"> xxx </td> <td> xxx </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 2. OCena DOWOdów </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 0.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Lp. faktu z pkt 1.1 </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td colspan="10"> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 1. </td> <td colspan="2"> Częściowo wyjaśnienia oskarżonego Zeznania świadka E. K. (2) Zeznania świadka B. Ś. Pozostałe dowody z dokumentów </td> <td colspan="10"> Sąd nie dał wiary oskarżonemu w zakresie w jakim nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu. Na prawdzie polegały jednak wyjaśnienia, w których podał, że złożył wniosek o wypłatę świadczenia w dniu 2 lipca 2019 r. drogą elektroniczną, zapoznał się z treścią wniosku oraz treścią pouczenia o odpowiedzialności za złożenie fałszywego oświadczenia. Miał także świadomość, że była żona otrzymuje na dzieci świadczenie wychowawcze. Te bowiem wyjaśnienia pozostawały zgodne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. W pozostałym zakresie odmówił nadaniu jego wyjaśnieniom waloru wiarygodności. Przesłuchiwana w toku postepowania przygotowawczego jak i przed sądem Ewa K. w sposób szczegółowy opisała okoliczności dotyczące zdarzenia. Przedstawiła sytuację w jakiej znajdują się małoletni, na których pobiera świadczenie wychowawcze, o które zawnioskował oskarżony. Przedstawiła również wszelkie informacje jakie byłe jej wiadome w sprawie, także w związku z kontaktowaniem się z (...) w S. oraz (...) w R.. Posiadła także informacje, na temat dotychczasowej sytuacji, dotyczącej pobierania świadczeń i życia oskarżonego, które to okoliczności zostały potwierdzone zgromadzonymi w sprawie dowodami z dokumentów Jej zeznania były spójne, logiczne i rzeczowe. Zarówno w postepowaniu przygotowawczym, jak i przed Sądem zeznawała tak samo. Jej zeznania potwierdzają zeznania B. Ś. pracownika (...) w R.. Świadek jako pracownik (...) w R. styczność ze zdarzeniem miała w ramach pełnienia obowiązków służbowych. Jako osoba obca dla oskarżonego nie miała powodu by składać zeznania go obciążające. Przesłuchiwana w toku postępowania przygotowawczego w sposób zwięzły i logiczny opisała wszelkie okoliczności złożenia do (...) w R. przez D. K. (1) wniosku o przyznanie świadczenia wychowawczego, jak również dalszych okoliczności związanych z tym faktem. W sposób dokładny opisała przebieg zdarzeń w sprawie. Przesłuchiwana przed Sądem, nie pamiętała niczego, jednak, jak wskazała nie jest już pracownikiem (...). W ocenie Sądu jej zeznania zasługiwały na nadanie im waloru wiarygodności, były bowiem zbieżne ze zgromadzoną w sprawie dokumentacją, zeznaniami E. K. (2) a częściowo także wyjaśnieniami oskarżonego, stąd Sąd uczynił je podstawą ustaleń faktycznych w sprawie. Prawdziwość i rzetelność pozostałych dowodów nie była kwestionowana przez strony. Nie ujawniły się również okoliczności nakazujące Sądowi ich pominięcie przy ustalaniu stanu faktycznego w sprawie. </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 </td> <td colspan="3"> Dowód </td> <td colspan="10"> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="3"> Wyjaśnienia oskarżonego </td> <td colspan="10"> Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, w których nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wskazał, że pomimo zapoznania się w z wnioskiem o wypłatę świadczenia wychowawczego nie miał świadomości tego, że jedynie rodzic, u którego zamieszkują dzieci ma prawo starać się o świadczenie 500+. Zeznania te uznać należy jedynie za linię obrony oskarżonego, polegającą na udowadnianiu swojej nieświadomości, a służącą uniknięciu odpowiedzialności karnej. Zeznania w tej części uznano za niewiarygodne albowiem dotychczasowe doświadczenie oskarżonego tj. wcześniejsze pobieranie świadczenia wraz z byłą już małżonką wskazuje na to, że posiadał on informacje na jakich zasadach i w jakim zakresie świadczenie to przysługuje. Nadto na uwadze należy mieć także, ze w samym wniosku wyraźnie zostało w skazane, iż świadczenie przysługuje wyłącznie temu z rodziców, u którego dzieci stale zamieszkują a sam oskarżony wskazał, że się z tym zapoznał. Dodatkową zaś okolicznością świadczącą o nieprawdziwości twierdzeń o braku wiedzy na temat odpowiedzialności za składanie fałszywego oświadczenia jest fakt, iż oskarżony jest osobą wykształconą, prowadzącą własną działalność gospodarczą, a zatem należy także założyć, że w pełni świadomą składanych przez niego oświadczeń. Stąd w oddanym zakresie Sąd uznał zeznania oskarżonego za niewiarygodne. </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> </td> <td colspan="4"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="4"> Oskarżony </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="7"> 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem </td> <td colspan="4"> 1. </td> <td colspan="4"> D. K. (1) </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> W niniejszej sprawie nie ma wątpliwości, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 6)">art. 233 § 6 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kk</a>. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.k.</a> kto, składając zeznanie mające służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub w innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Warunkiem odpowiedzialności jest, aby przyjmujący zeznanie, działając w zakresie swoich uprawnień, uprzedził zeznającego o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznanie lub odebrał od niego przyrzeczenie (§ 2). Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 6)">art. 233 § 6</a> przepis ten stosuje się odpowiednio do osoby, która składa fałszywe oświadczenie, jeżeli przepis ustawy przewiduje możliwość odebrania oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej. Zgodnie z art. 13 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci 2a. Informacje przedstawione we wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: "Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia." Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. D. K. (1) wypełnił wszystkie znamiona przedmiotowe zarzucanego mu przestępstwa. We wniosku o ustalenie prawa do świadczenie wychowawczego złożył bowiem fałszywe oświadczenie odnośnie zamieszkiwania z nim dzieci L. i T. K. oraz pozostawaniu dzieci na jego utrzymaniu. Oświadczenia te zostały złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej. Oskarżony wniosek sporządził i wniósł droga elektroniczną. Przed jego wysłaniem zapoznał się z treścią wniosku, miał więc zamiar złożenia oświadczenia niezgodnego z prawdą. Swoją świadomością obejmował fakt, że dzieci z nim nie zamieszkują. Wobec powyższego zrealizował wszelkie znamiona zarzucanego mu przestępstwa. </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="7"> 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem </td> <td colspan="4"> xxx </td> <td colspan="4"> xxx </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> xxx </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="7"> 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania </td> <td colspan="3"> xxx </td> <td colspan="5"> xxx </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> xxx </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="7"> 3.4. Umorzenie postępowania </td> <td colspan="3"> xxx </td> <td colspan="5"> xxx </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> xxx </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="7"> 3.5. Uniewinnienie </td> <td colspan="3"> xxx </td> <td colspan="5"> xxx </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> xxx </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Oskarżony </td> <td colspan="3"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="2"> Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu </td> <td colspan="7"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> D. K. (1) </td> <td colspan="3"> 1. </td> <td colspan="2"> 1. </td> <td colspan="7"> Przystępując do wymierzenia oskarżonemu kary Sąd wziął pod uwagę wytyczne z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53 § 1 i 2 k.k.</a> Baczył, by kara swoją dolegliwością nie przekraczała stopnia winy i społecznej szkodliwości jego czynów. Niewątpliwie czyn jakiego dopuścił się oskarżony jest czynem zawinionym i to w stopniu wysokim. Nie ujawniły się bowiem żadne okoliczności, które mogłyby chociaż w niewielkim stopniu zniwelować stopień zawinienia. Działał on z niskich pobudek, wiedząc doskonale, że jego zachowanie jest bezprawne. Nie działał też w sytuacji stanu wyższej konieczności. Brak również było podstaw do kwestionowania poczytalności oskarżonego. Oceniając stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez D. K. (1) czynu Sąd wziął pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru i motywację sprawcy. W ocenie Sądu stopień karygodności czynu oskarżonego jest wysoki. Przede wszystkim złożenie fałszywego zeznania mogło doprowadzić do nieuprawnionego otrzymania świadczenie wychowawczego, pomimo braku zamieszkiwania małoletnich z wnioskodawcą – oskarżonym. Nadto na skutek czynu oskarżonego ww. świadczenia zostały okresowo wstrzymane a E. K. (2) została poproszona o złożenie wyjaśnień w sprawie, w której toczyło się postępowanie wyjaśniające prowadzone przez (...) w S.. Oskarżony swoim zachowaniem doprowadził do wskazania nieprawdziwych faktów, co utrudniało organom państwa dotarcie do prawdy w sprawie wypłaty świadczenia. W ocenie Sądu oskarżonemu należało wymierzyć karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych. Sąd za ww. przestępstwo wymierzył oskarżonemu, karę o charakterze wolnościowym stosując przy tym instytucję przewidzianą w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a;art. 37 a § 1)">art. 37a § 1 k.k.</a> Jej zastosowanie było możliwe albowiem przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.k.</a> zagrożone jest karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Sąd stosując przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> wymierzył karę na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a;art. 37 a § 1)">art. 37a § 1 k.k.</a> w brzmieniu obowiązującym w czasie popełnienia czynu, albowiem było ono względniejsze dla sprawcy niż brzmienie obowiązujące w dacie orzekania. Przy wymiarze kary Sąd wziął także pod uwagę, iż oskarżony był uprzednio karany. Wysokość stawki dziennej pozostaje w rozsądnej relacji do stanu majątkowego i zarobków oskarżonego, a łączna kwota 5000 zł, choć odczuwalna, nie uniemożliwi mu zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, nie naruszy jego stabilności finansowej. Kara grzywny zmusi D. K. (1) do podjęcia oszczędności, wyrzeczeń. W perspektywie ogólnoprewencyjnej orzeczona kara ma na celu uświadomienie społeczeństwu, że państwo w realizacji swoich funkcji rzeczywiście jest chronione. W ocenie Sądu ten odstraszający efekt kary ma zmaterializować się w umyśle skazanego i wytworzyć przeświadczenie o nieopłacalności popełniania przestępstw w przyszłości. W szczególności ma to znaczenie wobec skazanego, który już w przeszłości był karany. W ocenie Sądu wymierzona kara jest odpowiednią dolegliwością dla oskarżonego i niezbędną dla uświadomienia naganności jego zachowania oraz osiągnięcia odpowiednich celów zapobiegawczych i wychowawczych. W ocenie Sądu orzeczona karta nakaże oskarżonemu refleksję nad swoim zachowaniem i będzie wystarczająca dla osiągnięcia celów kary – wychowawczego i represyjnego. </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Oskarżony </td> <td colspan="3"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="2"> Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu </td> <td colspan="7"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> xxx </td> <td colspan="3"> xxx </td> <td colspan="2"> xxx </td> <td colspan="7"> xxx </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 1.6. inne zagadnienia </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> xxx </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 1. KOszty procesu </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="13"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> 2. </td> <td colspan="13"> Konsekwencją rozstrzygnięcia merytorycznego było orzeczenie w przedmiocie kosztów sądowych. Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w postaci wydatków w wysokości 70 złotych i obciążył go opłatą w kwocie 500 złotych. </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> 2. 1Podpis </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> </td> </tr> </table> </div>