III Ca 2688/19

<p>III Ca 2688/19</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z dnia 31 października 2019 r., wydanym na skutek skargi wnioskodawców na postanowienie referendarza sądowego z dnia 25 października 2018 r. w sprawie z wniosku <span class="anon-block">W. G.</span> i <span class="anon-block">B. G.</span> o sprostowanie wpisu w dziale I księgi wieczystej Rep. hip. 816 Nr hip. <span class="anon-block"> (...)</span>, odłączenie części nieruchomości z tej księgi wieczystej i założenie dla odłączonej części nowej księgi wieczystej, Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi oddalił wniosek.</p> <p>Sąd I instancji ustalił, że <span class="anon-block">W. G.</span> i <span class="anon-block">B. G.</span> wnieśli o założenie księgi wieczystej dla nieruchomości stanowiącej <span class="anon-block">działki gruntu nr (...)</span> o łącznej powierzchni 0,1400 ha, dla której jest obecnie prowadzona księga wieczysta dawna Rep. <span class="anon-block">H.</span>. 816 Nr hip. <span class="anon-block"> (...)</span>. Do wniosku załączono umowę sprzedaży udziałów w spadku z dnia 11 lipca 2017 r., sporządzoną w formie aktu notarialnego, postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku z dnia 14 lutego 2008 r. wydane w sprawie I Ns 1375/07 Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie oraz mapę do celów prawnych nr P.<span class="anon-block"> (...)</span>.2018.63 z dnia 5 marca 2018 r. Sąd <em> <!-- -->meriti </em>przywołał <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 626(8);art. 626(8) § 2)">art. 626^{<!-- -->8} § 2 k.p.c.</a>, zgodnie z którym sąd, rozpoznając wniosek o wpis, bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej, jak również przytoczył <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 626(8);art. 626(8) § 1)">art. 626^{<!-- -->8} § 1 k.p.c.</a> stanowiący, że wpis dokonywany jest jedynie na wniosek i w jego granicach. Podniesiono, że księga wieczysta dawna Rep. <span class="anon-block">H.</span>. 816 Nr hip. <span class="anon-block"> (...)</span> została założona dla nieruchomości, położonej w <span class="anon-block">Ł.</span> o powierzchni 148 prętów kwadratowych (2762 m^{<!-- -->2}), a na skutek nowego pomiaru i planu sytuacyjnego architekta <span class="anon-block">B.</span> z 1905 roku ustalono, że jej powierzchnia wynosi <span class="anon-block"> (...)</span> łokcie kwadratowe (1976 m^{<!-- -->2}) lub 434 sążnie kwadratowe (1974 m^{<!-- -->2}). Z przedmiotowej księgi odłączono część nieruchomości o powierzchni 496 m^{<!-- -->2} do <span class="anon-block">księgi wieczystej (...)</span> oraz część nieruchomości o powierzchni 843 m^{<!-- -->2} do <span class="anon-block">księgi wieczystej (...)</span>, zatem po tych odłączeniach w księdze Rep. <span class="anon-block">H.</span>. 816 Nr hip. <span class="anon-block"> (...)</span> pozostała nieruchomość zawierająca 637 m^{<!-- -->2} lub 635 m^{<!-- -->2}– w zależności od tego, czy przeliczenia dokonywane są z łokci kwadratowych czy sążni kwadratowych. W konsekwencji tych wyliczeń Sąd stwierdził, że nie jest możliwe odłączenie z tej księgi nieruchomości stanowiącej <span class="anon-block">działki gruntu nr (...)</span>, gdyż mają one łączną powierzchnię 0,1400 ha. W ocenie Sądu Rejonowego nie jest też możliwe dokonanie odrębnych ustaleń w odniesieniu do powierzchni nieruchomości objętej Rep. <span class="anon-block">H.</span>. 816 Nr hip. <span class="anon-block"> (...)</span> bez dołączenia przez wnioskodawców dokumentów pozwalających na ustalenie, z czego wynikła ta różnica, gdyż wcześniejsze odłączenia zostały dokonane w oparciu o określone dokumenty geodezyjne, które stanowiły podstawy oznaczenia nowo powstałych nieruchomości i wskazywały, że odłączana nieruchomość pochodzi z księgi wieczystej dawnej Rep. <span class="anon-block">H.</span>. 816 hip. <span class="anon-block"> (...)</span>. Powyższa argumentacja skutkowała oddaleniem wniosku na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 626(9))">art. 626^{<!-- -->9} k.p.c.</a> </p> <p>Apelację od tego postanowienia złożyli wnioskodawcy, zaskarżając je w całości oraz wnosząc o sprostowanie wpisu w dziale I księgi wieczystej Rep. hip. 816 Nr hip. <span class="anon-block"> (...)</span> poprzez wpisanie w miejsce ujawnionej tam powierzchni nieruchomości wynoszącej 1976,3 m^{<!-- -->2} jej powierzchnię wynoszącą 2762 m^{<!-- -->2}, odłączenie z tej księgi części nieruchomości w postaci <span class="anon-block">działek ewidencyjnych Nr (...)</span> i założenie dla odłączonej części nowej księgi wieczystej wraz z wpisaniem do nowo założonej księgi <span class="anon-block">W. G.</span> i <span class="anon-block">B. G.</span> na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19450480270" title="Dekret z dnia 25 września 1945 r. - Prawo małżeńskie - Dz. U. z 1945 r. Nr 48, poz. 270 ()">prawach małżeńskiej</a> wspólności majątkowej jako współwłaścicieli w udziale wynoszącym 4/36 części w miejsce <span class="anon-block">F. J.</span>. W uzasadnieniu apelacji skarżący wskazali, że powierzchnia nieruchomości wynosząca 148 prętów kwadratowych – a więc 2762 m^{<!-- -->2} – została prawidłowo określona i ujawniona w księdze wieczystej Rep. hip. 816 Nr hip. <span class="anon-block"> (...)</span> przy jej zakładaniu, a pomiary wykonywane w 1905 r. przez architekta <span class="anon-block">B.</span> nie zostały wykonane celem jej sprostowania, zaś powierzchnia z nich wynikająca nie obejmuje powierzchni części nieruchomości, po której obecnie przebiega <span class="anon-block">al. (...)</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja jest niezasadna. Sąd odwoławczy podziela w całości ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd <em> <!-- -->meriti</em> i przyjmuje je za własne.</p> <p>Stwierdzić trzeba dla porządku, że księga wieczysta Rep. hip. 816 Nr hip. <span class="anon-block"> (...)</span> została założona przed dniem 1 stycznia 1947 r., zatem jest księgą dawną w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19860280141" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 lipca 1986 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych założonych przed dniem 1 stycznia 1947 r. oraz utraty mocy prawnej niektórych takich ksiąg - Dz. U. z 1986 r. Nr 28, poz. 141 (§ 1)">§ 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 lipca 1986 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych założonych przed dniem 1 stycznia 1947 r. oraz utraty mocy prawnej niektórych takich ksiąg</a> (Dz. U. Nr 28 z 1986 r., poz. 141) i prowadzona jest według przepisów obowiązujących z modyfikacjami wynikającymi z treści powołanego rozporządzenia. Księga dotąd nie utraciła mocy prawnej i nie została zamknięta, ponieważ w okresie pomiędzy dniem 31 grudnia 1946 r. i 1 stycznia 1989 r. dokonywano w niej wpisów, które zapobiegły takiemu skutkowi (§ 5 ust. 1 rozporządzenia).</p> <p>W ocenie Sądu II instancji załączone do wniosku dokumenty, w szczególności w postaci mapy dla celów prawnych, nie mogą stanowić wystarczającej podstawy do dokonania sprostowania oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej Rep. hip. 816 Nr hip. <span class="anon-block"> (...)</span> poprzez ujawnienie w jej dziale I powierzchni nieruchomości, dla której prowadzona jest księga, jako 2762 m^{<!-- -->2}. Z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820190147" title="Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece - Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 147 (art. 27;art. 27 ust. 1)">art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece</a> (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2204) wynika, że w razie niezgodności danych ewidencji gruntów z oznaczeniem nieruchomości w księdze wieczystej sąd dokonuje – na wniosek właściciela nieruchomości lub wieczystego użytkownika – sprostowania oznaczenia nieruchomości na podstawie danych z ewidencji gruntów, zaś <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011021122" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów - Dz. U. z 2001 r. Nr 102, poz. 1122 (§ 28;§ 28 ust. 1)">§ 28 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów</a> (Dz. U. Nr 102 z 2001 r., poz. 1122 ze zm.) stanowi, że dane dotyczące nieruchomości gruntowych i budynkowych wpisuje się w księdze wieczystej na podstawie wyrysu z mapy ewidencyjnej oraz wypisu z rejestru gruntów lub innego dokumentu sporządzonego na podstawie przepisów o ewidencji gruntów i budynków, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej. Skarżący wykazali swoje następstwo prawne po wcześniejszym współwłaścicielu nieruchomości <span class="anon-block">F. J.</span> – a tym samym legitymację do żądania sprostowania oznaczenia nieruchomości, dla której prowadzona jest księga – jednak z przedstawionej przez nich mapy do celów prawnych nie wynika, by zachodziła wskazywana przez nich niezgodność powierzchni nieruchomości, dla której prowadzona jest księga, z danymi zawartymi z ewidencji gruntów. Z treści księgi wieczystej Rep. hip. 816 Nr hip. <span class="anon-block"> (...)</span> w wynika, że w chwili jej założenia prowadzona była dla nieruchomości o powierzchni 2762 m^{<!-- -->2}, zaś załączona do wniosku mapa sporządzona przez uprawnionego geodetę pozwala stwierdzić, że powierzchnia ta (po dokładniejszych pomiarach wynosząca 2746 m^{<!-- -->2}) odpowiada obecnym <span class="anon-block">działkom Nr (...)</span> w obrębie S-6 jednostki ewidencyjnej <span class="anon-block">Ł.</span> miasta <span class="anon-block">Ł.</span>.</p> <p>Bezsprzecznie jednak przyjęciu, że taki stan rzeczy istnieje nadal i że księga wieczysta jest także w chwili obecnej prowadzona dla nieruchomości o powierzchni 2762 m^{<!-- -->2} (lub 2746 m^{<!-- -->2}) stoi na przeszkodzie zarówno treść księgi, jak i zapisy zawarte w opisie przedłożonej mapy. Po pierwsze, już z samej mapy wynika, że <span class="anon-block">działki Nr (...)</span> o łącznej powierzchni 1346 m^{<!-- -->2} zostały odłączone z tej księgi i prowadzone są dla nich inne księgi wieczyste; potwierdzają to wpisy w dziale I księgi wieczystej Rep. hip. 816 Nr hip. <span class="anon-block"> (...)</span>. Już z tej przyczyny nie byłoby możliwe przyjęcie, że niezgodność pomiędzy oznaczeniem nieruchomości w dziale I księgi i danymi z ewidencji gruntów polega na tym, że prawidłowa powierzchnia nieruchomości, dla której księga jest obecnie prowadzona, wynosi 2762 m^{<!-- -->2} – co wyklucza uwzględnienie żądania wnioskodawców w tym zakresie w postaci sformułowanej w skardze na czynności referendarza i apelacji. Ponadto w dziale I księdze wieczystej Rep. hip. 816 Nr hip. <span class="anon-block"> (...)</span> znajduje się powoływany przez Sąd Rejonowy i pochodzący z 1905 r. zapis modyfikujący pierwotny wpis dotyczący powierzchni nieruchomości, z którego wynika, że powierzchnia nieruchomości objętej księgą wynosi <span class="anon-block"> (...)</span> łokcie kwadratowe (1976 m^{<!-- -->2}) lub 434 sążnie kwadratowe (1974 m^{<!-- -->2}). Treść mapy przedłożonej przez wnioskodawców w żadnej mierze nie odnosi się do treści księgi w zakresie uwzględniającym ten zapis, a wręcz bez bliższego uzasadnienia pomija jego treść, skoro w uwagach zaznaczono, że po opisanych odłączeniach <span class="anon-block">działek Nr (...)</span> o łącznej powierzchni 1346 m^{<!-- -->2} w księdze wieczystej Rep. hip. 816 Nr hip. <span class="anon-block"> (...)</span> pozostała nieruchomość o powierzchni 1400 m^{<!-- -->2} stanowiąca obecne <span class="anon-block">działki Nr (...)</span>. W ocenie Sądu odwoławczego zapisy przedmiotowego dokumentu mogą posłużyć ustaleniu, że w chwili zakładania tej księgi na nieruchomość nią objętą składał się oprócz <span class="anon-block">działek Nr (...)</span> także grunt stanowiący obecnie <span class="anon-block">działki ewidencyjne Nr (...)</span>, jednak nie można z ich treści – w zestawieniu z treścią księgi, w której znajduje się wpis z 1905 r. modyfikujący pierwotną powierzchnię nieruchomości – wyciągnąć wniosków co do tego, jaki teren – a więc o jakiej powierzchni i odpowiadający jakim działkom ewidencyjnym – objęta jest tą księgą w chwili obecnej. Z tych przyczyn wniosek <span class="anon-block">W. G.</span> i <span class="anon-block">B. G.</span> o sprostowanie działu I księgi Rep. hip. 816 Nr hip. <span class="anon-block"> (...)</span> podlega oddaleniu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 626(9))">art. 626^{<!-- -->9} k.p.c.</a> </p> <p>Nie jest też możliwe uwzględnienie ich żądania dotyczącego odłączenia z przedmiotowej <span class="anon-block">księgi wieczystej działek Nr (...)</span> o łącznej powierzchni 1400 m^{<!-- -->2} i założenia dla tej nieruchomości nowej księgi wieczystej z ujawnieniem w dziale II nowej księgi <span class="anon-block">W. G.</span> i <span class="anon-block">B. G.</span> we wskazanym przez nich udziale do małżeńskiej wspólności majątkowej przy jednoczesnym przeniesieniu tam udziałów pozostałych współwłaścicieli ujawnionych w księdze wieczystej Rep. hip. 816 Nr hip. <span class="anon-block"> (...)</span>. Z faktem istnienia przeszkody powołanej przez Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia – polegającej na niemożności uwzględnienia żądania odłączenia z księgi nieruchomości o powierzchni większej niż powierzchnia nieruchomości, dla której w myśl zapisów w dziale I księga jest prowadzona – należy się zgodzić, ale nie jest ona przeszkodą jedyną. Bezsprzecznie wnioskodawcy za pomocą dołączonych do wniosku postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po <span class="anon-block">F. J.</span> i zawartej w formie aktu notarialnego umowie nabycia tego spadku do wspólności majątkowej wykazali swoje następstwo prawne po <span class="anon-block">F. J.</span> w zakresie jego prawa współwłasności nieruchomości, jednak nie może to stać się wystarczającą podstawą uwzględnienia ich wniosku. Należy bowiem zauważyć, że księdze Rep. hip. 816 Nr hip. <span class="anon-block"> (...)</span> ujawnionych jest poza <span class="anon-block">F. J.</span> także wielu innych współwłaścicieli, przy czym wpisy w dziale II dotyczące ujawnienia ich praw pochodzą wyłącznie z czasów przed wybuchem II <span class="anon-block">W.</span> Światowej (ostatni z 16 marca 1938 r.) – jako okoliczność notoryjną w takiej sytuacji należy przyjąć, że zdecydowana większość uprawnionych właścicieli (o ile nie wszyscy) już nie żyje, a ich następcy prawni nie zostali dotąd w księdze ujawnieni.</p> <p>Sąd odwoławczy rozpoznający niniejszą sprawę w całej rozciągłości podziela stanowisko przedstawione w postanowieniu SN z dnia 11 stycznia 2018 r., III CSK 373/16, niepubl., że niedopuszczalne jest założenie księgi wieczystej dla nieruchomości stanowiącej współwłasność bez jednoczesnego wymienienia w dziale II tej księgi wszystkich współwłaścicieli i określenia ich udziałów we współwłasności. Sąd Najwyższy słusznie odstąpił od wcześniejszego odmiennego poglądu prezentowanego w postanowieniu z dnia 15 stycznia 2014 r., I CSK 204/13, niepubl., podkreślając, że z przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011021122" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów - Dz. U. z 2001 r. Nr 102, poz. 1122 ()">rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów</a> (Dz. U. Nr 102 z 2001 r., poz. 1122 ze zm.) i rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 15 lutego 2016 r. w sprawie zakładania i prowadzenia ksiąg wieczystych w systemie teleinformatycznym (Dz. U. z 2016 r., poz. 312 ze zm.) wynikają harmonizujące z podstawowymi założeniami ustroju ksiąg wieczystych wymagania, po pierwsze, wymienienia we wniosku o wpis inicjujący założenie księgi wieczystej wszystkich osób uprawnionych, na których rzecz własność ma być wpisana, i – po drugie – wpisania, w razie uwzględnienia tego wniosku, w założonej księdze wszystkich osób uprawnionych, tj. jeżeli nieruchomość jest przedmiotem współwłasności w częściach ułamkowych, wszystkich jej współwłaścicieli z oznaczeniem ich udziałów. Akceptacja sytuacji, w której treść księgi wieczystej w chwili założenia nie przedstawiałaby w sposób pełny stanu prawnego nieruchomości, sprzeciwiałaby się w sposób oczywisty zasadzie, że księgi wieczyste prowadzi się w celu ustalania stanu prawnego nieruchomości. Rozmijałoby się to z celem instytucji ksiąg wieczystych, których treść w zakresie wpisów dotyczących praw korzysta z domniemania zgodności z rzeczywistym stanem prawnym, a księga, która w chwili założenia nie spełniałaby wymagania ujawnienia pełnego stanu prawnego w zakresie własności nieruchomości, nie mogłaby służyć sprawnemu ewidencjonowaniu stanu prawnego nieruchomości i tym samym bezpieczeństwu obrotu. Sąd Najwyższy zaznaczył też, że argumentów przemawiających za dopuszczalnością przeniesienia do nowo zakładanej księgi z dawnej księgi wpisów, które już nie odpowiadają obecnemu stanowi prawa własności nieruchomości, nie dostarcza również <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19860280141" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 lipca 1986 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych założonych przed dniem 1 stycznia 1947 r. oraz utraty mocy prawnej niektórych takich ksiąg - Dz. U. z 1986 r. Nr 28, poz. 141 (§ 4;§ 4 pkt. 2)">§ 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 lipca 1986 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych założonych przed dniem 1 stycznia 1947 r. oraz utraty mocy prawnej niektórych takich ksiąg</a> (Dz. U. Nr 28 z 1986 r., poz. 141), który przewiduje, że przy urządzaniu nowej księgi wieczystej w miejsce dawnej, w przypadkach w nim unormowanych, „wpisy zmienia się i zestawia w taki sposób, aby do nowej księgi przeniesiona została tylko ich aktualna treść, chyba że szczególne względy nakazują powtórzenie wpisu lub jego części w formie dotychczasowej; pomija się wpisy lub ich części, które stały się bezprzedmiotowe.”, gdyż fragment tego przepisu, w którym mowa o powtórzeniu wpisu w formie dotychczasowej, nie uprawnia do wnioskowania, że możliwość taka dotyczy przeniesienia wpisu wyrażającego nieaktualny już stan prawny, a przeciwnie – kontekst, w jakim on się znajduje, przemawia silnie przeciwko temu. Uwzględnienie żądania wnioskodawców prowadziłoby do ujawnienia w założonej księdze wieczystej tylko części następców prawnych osób ujawnionych w księdze, z której nieruchomość odłączono, a to oznaczałoby powstanie niedopuszczalnej w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820190147" title="Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece - Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 147 (art. 1;art. 1 ust. 1)">art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece</a> (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2204) sytuacji, w której Sąd wieczystoksięgowy z pełną świadomością dopuściłby do ujawnienia w księdze wieczystej już w chwili jej założenia niekompletnego i nieaktualnego stan prawnego; wniosek taki musi więc podlegać oddaleniu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 626(9))">art. 626^{<!-- -->9} k.p.c.</a> </p> <p>Z powyższych przyczyn apelacja skarżących podlegała oddaleniu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a> </p> </div>